130x180 books

130x180 monopati

130x107mathisi

130x300 unicef

 
130x180 amnesty

130x130 warchild


130x130 reporters

130x180 doctors sans


130x180 warchild

130x180 apopseis


130x130 cancer

130x180 twitter

130x300 books

 

 

Διαφήμιση

γράφει ο Δημήτρης Κοντογιάννης.

Ο Σταύρος Θεοδωράκης κατάφερε τις προηγούμενες ημέρες κάτι φαινομενικά αδύνατο: να ασχοληθούμε μαζί του και μάλιστα τις ημέρες που έχει Μουντιάλ! Ειλικρινά, θεωρούσα σχεδόν αδύνατο το να ξαναβρεθεί ο Σταύρος Θεοδωράκης στις πρώτες θέσεις των ειδήσεων, ειδικά μετά από την ταπεινωτική ήττα με λιγότερο από 10% στις εκλογές του ΚΙΝΑΛ. Να όμως που ο πρόεδρος Σταύρος έγινε πρώτο θέμα, και αυτό είναι κάτι που πρέπει να του το αναγνωρίσουμε. Ίσως, άλλωστε, αυτή η προσωρινή αναρρίχισή του σε βασικό θέμα στις πολιτικές συζητήσεις να είναι ένα από τα σημαντικότερα κατορθώματά του στην πολιτική καριέρα του. Τώρα, όμως, όλη αυτή τη διασημότητα, πώς θα μπορούσε να την εκμεταλλευτεί προς όφελός του;

Πέμπτη, 24 Μάιος 2018 09:43

Απολύστε τους ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ!

γράφει ο Δρ. Παναγιώτης Καρκατσούλης.

«Φέρτε μου έναν απολυμένο επί ΣΥΡΙΖΑ» ωρυόταν με τον γνωστό γκαιμπελίστικο τόνο του ο υπουργός Εσωτερικών σε πρόσφατη συνέντευξή του. Όταν ο δημοσιογράφος του υπενθύμισε ότι από τις δέκα χιλιάδες των εργαζομένων στην καθαριότητα των Δήμων ούτε οι μισοί δεν κατάφεραν να διαβούν την πόρτα της μονιμότητας, ο ρουσφετοπράκτης πολιτικός ανέκραξε «μα, έληξαν οι συμβάσεις τους και δεν τις ανανεώσαμε. Δεν τους απολύσαμε». Η μη ανανέωση των συμβάσεων ήταν «νεοφιλελεύθερες απολύσεις που άφηναν τον κόσμο στον δρόμο», πριν το 2015. Σήμερα είναι απλά αποκατάσταση του δικαίου. Όταν οι ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ επιλέγουν να ευνοήσουν κάποιους και να δημιουργήσουν την προσδοκία σε περισσότερους, τότε, «αποκαθιστούν το δίκαιο καλύπτοντας πάγιες και διαρκείς ανάγκες».

γράφει ο Δημήτρης Τζελέπης.

ΚΙ. ΝΑΛ. ή ΠΑΣΟΚ; Μάλλον όπως λέει μία ελληνική παροιμία «άλλαξε ο Μανωλιός και έβαλε τα ρούχα του αλλιώς». Αυτό είναι το Κίνημα Αλλαγής. Ένα κίνημα με πολλές τάσεις που ο καθένας λέει την άποψή του. Πλουραλιστικό ναι μεν, αλλά από την άλλη δε με πολλές αντιδράσεις από πολλούς. Δεν είναι μόνο ότι αντιδρούν τα μικρά ψάρια, αλλά τα μεγάλα όπως Λοβέρδος και Βενιζέλος που όποτε τους δοθεί ευκαιρία ασκούν σκληρή κριτική προς της κ. Γεννηματά για τις πρωτοβουλίες που έχει πάρει κατά καιρούς. Φυσικά η Γεννηματά δεν άκουσε αυτούς που της εισηγούνταν να διαγράψει τον Βενιζέλο, γιατί ήξερε τι πλήγμα θα είναι αυτό για όλους.

γράφει ο Δρ. Παναγιώτης Καρκατσούλης.

Οι δυσλειτουργίες της δημόσιας διοίκησης έχουν επισημανθεί πολλαπλώς κατά την περίοδο της κρίσης, χωρίς όμως να υπάρχουν σημαντικές βελτιώσεις στον τρόπο οργάνωσης και λειτουργίας της. Οι δαπάνες για τη συντήρησή της εξακολουθούν να παραμένουν υψηλές, ενώ τα γραφειοκρατικά βάρη για τις επιχειρήσεις αποτρέπουν και αποθαρρύνουν τους επενδυτές. Τα βασικά προβλήματα της δημόσιας διοίκησης είναι:

γράφει ο Δρ. Παναγιώτης Καρκατσούλης.

Κατά τη συζήτηση του νομοσχεδίου-τέρατος που έμεινε γνωστό ως "ΕΦΚΑ-Κατρούγκαλος", η αντιπολίτευση είχε προβάλει μέσω των εισηγητών της αλλεπάλληλες ενστάσεις αντισυνταγματικότητας των διατάξέων του. Η πλειοψηφία των λαϊκιστών κάγχαζε με περισσή άγνοια και τις απέρριπτε με τη θρασύτητα που τους διακρίνει. Ακόμη και η κ. Μεγαλοοικονόμου το είχε καταγγείλει ως αντισυνταγματικό, ενώ πολλοί βουλευτές θύμισαν στον κ. Κατρούγκαλο την έκθεση του Ελεγκτικού Συνεδρίου που επαναλάμβανε την πάγια θέση της νομολογίας των ελληνικών δικαστηρίων, ότι η αρχή της ισότητας πρέπει να τηρείται. Είναι η ίδια αρχή την οποία ο Υπουργός επικαλείτο ενώ την παραβίαζε!

γράφει ο Δρ. Παναγιώτης Καρκατσούλης.

Μπορεί να υπάρξει σύγκλιση του αυταρχικού λαϊκισμού, τον οποίο εκπροσωπούν οι ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ, με το Κίνημα Αλλαγής που πρεσβεύει στην ευρωπαϊκή προοπτική της χώρας με παράλληλη ενδυνάμωση των θεσμών και του κράτους δικαίου; Η απάντηση είναι όχι. Τότε, όμως, γιατί εξακολουθεί να διακινείται το σενάριο συνεργασίας μεταξύ των λαϊκιστών και ημών; Μάλλον, διότι οι καλοί μαθητές των μεγάλων προπαγανδιστών γνωρίζουν ότι με το «πες, πες, πες», κάτι μένει στο τέλος. Μένει στους, έστω λίγους, καλοπροαίρετους και ελλιπώς πληροφορημένους, ότι απευθύνουν μια πρόσκληση σ’ έναν, δήθεν, όμορο χώρο την οποία απορρίπτουμε. Προφανώς, στην διατήρηση της συζήτησης βοηθούν ποικίλα όσα συμφέροντα όπως και οι πρόθυμοι που δεν πρόλαβαν να συστεγαστούν με τους Τσίπρα και Καμμένο. Απέναντι σ’ αυτή την χονδροειδή προπαγάνδα που ψαρεύει σε θολά νερά, πρέπει να υπάρχει μια σαφής πολιτική απάντηση.

Κυριακή, 01 Απρίλιος 2018 05:31

Ένα ξαναζεσταμένο πιάτο

γράφει ο Νίκος Γκίκας.

Είναι γεγονός πως η ευρωπαϊκή σοσιαλδημοκρατία έχει επιφέρει μία μετάλλαξη του καπιταλισμού προς όφελος των λαών. Μια προσπάθεια για ένα καλύτερο κοινωνικό σύστημα που επιδιώκει την ισότητα ως αξία και όχι την αταξική κοινωνία των ευαγγελιστών του ολοκληρωτισμού.

Σάββατο, 10 Μάρτιος 2018 08:20

Σκάνδαλα στην Ελλάδα των τεράτων

γράφει ο Δρ. Παναγιώτης Καρκατσούλης.

Την προηγούμενη εβδομάδα οι ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ προσπάθησαν να δώσουν περιεχόμενο στο «σκάνδαλο Novartis»: Καταπατώντας τη λογική, βιάζοντας τους θεσμούς της δικαιοσύνης και του κοινοβουλίου, εκμεταλλευόμενοι με τον χειρότερο τρόπο κενά και αδυναμίες του διάτρητου ελληνικού διοικητικού συστήματος. Προσπάθησαν να συνωμοτήσουν κατά των πολιτικών αντιπάλων τους αντί να προσκομίσουν έστω και μια πρόταση πολιτικής για την επίλυση του «σκανδάλου Novartis». Μάλιστα, επανέφεραν ως δηλωτική του περιεχομένου του σκανδάλου την αυθαιρεσία και τον ολοκληρωτισμό της άποψης «ράβδος στη γωνία, άρα βρέχει». Το βασικό τους επιχείρημα ήταν «αφού ανέβαιναν οι τιμές των φαρμάκων υπάρχει πολιτική ευθύνη»!

γράφει ο Δρ. Παναγιώτης Καρκατσούλης.

H πρόσφατη απόφαση της προέδρου του Ελληνικού Οργανισμού Φαρμάκων να διανείμει ως «επίδομα παραγωγικότητας», ένα μέρος του πλεονάσματος που συγκέντρωσε, αφού ξεπέρασε τον δημοσιονομικό στόχο που είχε τεθεί γι’ αυτόν, δημιούργησε αντιδράσεις του τύπου: «Δημόσιοι υπάλληλοι μοιράζουν μπόνους στον εαυτό τους, την ώρα που ο κόσμος πεινάει». Το πρόβλημα δεν βρισκόταν στο ίδιο το επίδομα ή στην προέλευσή του ούτε στον στόχο που εξυπηρετούσε, αλλά στο ότι το πήραν οι «βολεμένοι» δημόσιοι υπάλληλοι. Ο λαϊκισμός ελλοχεύει παντού: Ούτε η διοίκηση του ΕΟΦ μας ενημέρωσε για την δημοσιονομική υγεία του οργανισμού (το πλεόνασμα, άραγε, προέρχεται από την κερδοφορία ενός υγιούς οργανισμού ή πρόκειται, απλώς, για «σφιχτή» ταμειακή διαχείριση;) ούτε όμως κι εκείνοι που θέλγονται από τους κοινωνικούς αυτοματισμούς (κακοί δημόσιοι υπάλληλοι εναντίον καλών ιδιωτικών), σκέφτονται για την ορθότητα ή το λάθος του στόχου που εξυπηρετεί το μέτρο.