130x180 books

130x180 monopati

130x107mathisi

130x300 unicef

 
130x180 amnesty

130x130 warchild


130x130 reporters

130x180 doctors sans


130x180 warchild

130x180 apopseis


130x130 cancer

130x180 twitter

130x300 books

 

 

Διαφήμιση
Προβολή αντικειμένων με βάση την ετικέτα: Θεοδωράκης
Σάββατο, 11 Νοέμβριος 2017 09:06

Η ώρα της δημοκρατικής παράταξης

γράφει ο Δημήτρης Τζελέπης.

«Nomen omen est»: το όνομα είναι οιωνός. Η ΔΗΣΥ την Κυριακή οδηγείται σε εκλογές για να εκλέξει νέο αρχηγό, δεν ξέρει τι κόμμα θα προκύψει μετά και με ποιο όνομα. Αυτά θα τα λύσουν στο συνέδριο.

Κυριακή, 08 Οκτώβριος 2017 06:02

Οι διακονιάρηδες της κεντροαριστεράς

γράφει ο Νίκος Γκίκας.

Οι μνηστήρες πολλοί. Η ύπαρξή τους διαμορφώνει τον σοσιαλιστικό ετερόκλιτο χώρο ως μια αντικειμενική πραγματικότητα. Η δημιουργία όμως του νέου φορέα απαιτεί νέα ηγετικά πρόσωπα σύμφωνα με τον Λ. Γρηγοράκο. Χειραφέτηση από τις λογής γκροτέσκες μορφές και τους υπονομευτές του, διότι η γύμνια και η ένδειά του οφείλεται στους ηγήτορές του. Χρειάζεται αναγέννηση και όχι συντηρητική παλινόρθωση με προοδευτικό δήθεν πρόσημο.

Δευτέρα, 07 Αύγουστος 2017 08:02

Ποιός νοιάζεται;

γράφει ο Δημήτρης Κοντογιάννης.

Κάποτε ο Καγκελάριος Μπίσμαρκ είχε πει την γνωστή ρήση «πολιτική είναι η τέχνη του εφικτού». Μπούρδες. Ο Αλέξης Τσίπρας έκανε πολιτική τάζοντας μερικά δισεκατομμύρια στους Έλληνες, όπως έκαναν και πάρα πολλοί προκάτοχοί του. Δεν χρειάστηκε να πει κάτι το εφικτό, χρειάστηκε μόνο να ακουστεί και να επηρεάσει τα κατάλληλα άτομα, στην προκειμένη περίπτωση τους ψηφοφόρους. Τι γίνεται όμως όταν οι πολιτικοί παύουν να ακούγονται;

γράφει ο Βασίλης Βρανάς.

 

Πάει καιρός τώρα που διαβάζω σε sites και εφημερίδες, αλλά ακούω και στα τηλεοπτικά πάνελ τη φράση: «Ανασυγκρότηση του κεντροαριστερού χώρου» την ώρα που η σχετική αναζήτηση στο Google εμφανίζει πάνω από 46.800 αποτελέσματα! Άρχισα λοιπόν να αναρωτιέμαι, είναι όντως αναγκαία η ανασυγκρότηση της κεντροαριστεράς στην Ελλάδα; Σκοπός μου δεν είναι προφανώς να αμφισβητήσω την σπουδαιότητα του λεγόμενου Σοσιαλδημοκρατικού χώρου, αλλά να εξετάσω το κατά πόσο η ανασύστασή του είναι όντως αναγκαία για τη χώρα.

γράφει ο Δημήτρης Κοντογιάννης.

Απορώ με αυτούς που ξαφνιάζονται όταν διαδραματίζονται γελοία σκηνικά σε συμβούλια πολιτικών αρχηγών. Είναι γνωστό πως έχουμε μικρή μνήμη, αλλά δεν γίνεται να έχουμε ήδη ξεχάσει το περίφημο non paper που είχε στείλει ο Πάνος Καμμένος στις πρώτες εκλογές του 2012, στο οποίο ζητούσε να ορίσουν οι ΑΝΕΛ ποιός θα είναι Υπουργός Άμυνας, ποιοι θα αποτελούν την υπόλοιπη μισή κυβέρνηση, μέχρι και το ποιος θα είναι ο επόμενος Πρωθυπουργός (ή Υπουργός Εξωτερικών, δεν είναι και τίποτα παράλογο). Δεν γίνεται να έχουμε ήδη ξεχάσει το συμβούλιο πολιτικών αρχηγών μετά το δημοψήφισμα όπου οι σοφοί του έθνους ερμήνευσαν μερικά εκατομμύρια ψήφους ως εντολή για τρίτο μνημόνιο επειδή ξαφνικά η κυβέρνηση τα βρήκε σκούρα. Αν έχει δείξει κάτι η μέχρι στιγμής ιστορία είναι ότι, μέχρι και στις κρισιμότερες στιγμές της Ελλάδας, το εθνικό συμφέρον θα ικανοποιηθεί μόνο όταν δεν έρχεται σε κόντρα με το κομματικό ή το προσωπικό.

του Θεόδωρου Κατσανέβα.

Ο Αλέξης Τσίπας, όπως και ο Κυριάκος Μητσοτάκη και οι λοιποί μνημονιακοί συγγενείς Σταύρος, Φώφη και τρελο-Λεβέντης, αγωνίζονται να μας πείσουν ότι ο καθένας απ’ αυτούς είναι καλύτεροι διαχειριστής του μνημονιακού ευωμονόδρομου.  Παρ’ όλα  τα βάσανα που έχει επιβάλλει στη χώρα το Ευρωϊερατείο, επιμένουν μονότονα στην απόλυτη όσο και γελοία προσήλωσή τους στο πάση θυσία στο ευρώ. Επιμένουν ότι, θα καταφέρουν να απαλλάξουν τη χώρα από τη δυστυχία του μνημονίου, από το Μερκελισμό  και τη γερμανική ηγεμονία. Μας δουλεύουν προφανώς.Δε μας εξηγούν πως θα τα καταφέρουν  έχοντας απέναντί τους το θηρίο την Αγγέλα Δωροθέα Μέρκελ, τη μητέρα δηλ. του Μερκελισμού.  Η οποία κρατά σε ομηρία τα κράτη της ευρωζώνης, ελέγχοντας το νόμισμα και καθορίζοντας την πολιτική και οικονομική τους πλατφόρμα, με ολέθριες συνέπειες για υποτελείς χώρες όπως η Ελλάδα. Η μόνιμη φτώχεια είναι η επικεφαλίδα αυτής της πολιτικής.

Κυριακή, 28 Φεβρουάριος 2016 08:18

Διαμοιράζοντας τα ιμάτια του Ποταμιού

του Δημήτρη Κοντογιάννη.

Ας υποθέσουμε ότι έχουμε μια μικρή βιομηχανία γάλακτος, ας την ονομάσουμε ΓΑΛΑ-ΓΑΛΑ, και ότι έχουμε την ετήσια κοπή της πρωτοχρονιάτικης πίττας. Είμαστε όλοι μαζεμένοι στον ίδιο χώρο, οι εργαζόμενοι και οι εργοδότες, οι καλοί οι κακοί και οι μέτριοι από κάθε τμήμα. Πέρα όμως από εμάς βρίσκονται στον ίδιο χώρο άτομα από την ΦΑΓΕ, τη ΔΕΛΤΑ και την Όλυμπος -πάντα μέσα στο εορταστικό και χαρούμενο κλίμα. Εσείς τι συμπέρασμα θα βγάζατε για την ΓΑΛΑ-ΓΑΛΑ και για το μέλλον της;

 

του Δημήτρη Κοντογιάννη.

Ομολογώ ότι δεν έχω διαβάσει με όση προσοχή έπρεπε τις προεκλογικές θέσεις των τεσσάρων υποψηφίων για την προεδρία της Νέας Δημοκρατίας. Ίσως να φταίει ότι η συγκεκριμένη διαδικασία εξελίσσεται περισσότερο σε μονομαχία μεταξύ προσώπων και όχι θέσεων ή φταίει ότι, όπως και οι περισσότεροι, έχω πλέον χάσει την πίστη μου στις πάσης φύσεως προεκλογικές υποσχέσεις. Άλλωστε, ό,τι και να υποσχεθούν οι υποψήφιοι, κάποια πρόσωπα και κάποιες καταστάσεις θα μεσολαβήσουν και θα τους αναγκάσουν να αναθεωρήσουν τους αρχικούς τους στόχους σε κάτι πιο ρεαλιστικό. Κάτι παρόμοιο έχουμε δει πολλές φορές να συμβαίνει σε γενικό πολιτικό επίπεδο, είτε είναι ο Παπανδρέου και τα λεφτά που υπήρχαν, είτε ο Σαμαράς και τα Ζάππεια, είτε ο Τσίπρας και η κατάργηση των μνημονίων, είτε ο κάθε συνήθης ερωτύλος που τάζει στην υποψήφια ερωμένη του παλάτια και κάστρα μέχρι να μεσολαβήσει ο ΕΝΦΙΑ και ο φόρος μεγάλης ακίνητης περιουσίας.

Παρασκευή, 25 Σεπτέμβριος 2015 08:55

Τη Ρωμιοσύνη μη τη κλαις, ψηφίζει Λεβέντη

του Θάνου Καλαμίδα.

Για να ξεκινάμε αμέσως, άντε κι έχω πολλά να σας πω αυτή βδομάδα. Αλλά …ρε καρντάσια εκεί στη Ά Θεσσαλονίκης, πάτε καλά; Δουλεύει το μηχανάκι ή το έχετε χάσει στα πιττόγυρα; Βασίλης Λεβέντης, Ευάγγελος Βενιζέλος, Σταύρος Θεοδωράκης, Κώστας Ζουράρης και Έλενα Ράπτη. Σε δόσεις δεν μπορείτε; Είναι ανάγκη όλους μαζί; Δεν μπορεί, κάτι συμβαίνει εκεί πέρα. Κάτι πρέπει να έχει το νερό. Μα τόσους μαζεμένους, δεν υπάρχει άλλη εξήγηση.

Πάμε λοιπόν εκλογές και θα δούμε αν χωρέσουν και τα άλλα που θέλω να πω.

Κυριακή, 20 Σεπτέμβριος 2015 05:14

Σα βγεις στον πηγαιμό για την κάλπη...

του Δημήτρη Τζιβελέκη

Σα βγεις στον πηγαιμό για την κάλπη, πρόσεξε ψηφοφόρε να εύχεσαι νάναι κοντός ο δρόμος, να πας γρήγορα και να γυρίσεις. Στην αντίθετη περίπτωση, τους Λαιστρυγόνας και τους Κύκλωπας, τον άγριο Ποσειδώνα θα συναντήσεις…

Μην στεναχωρηθείς αν δεις τον Αλέξη με σπασμένο το αριστερό του χέρι. Δεν είναι τίποτα θα του περάσει.

JPAGE_CURRENT_OF_TOTAL