130x180 books

130x180 monopati

130x107mathisi

130x300 unicef

 
130x180 amnesty

130x130 warchild


130x130 reporters

130x180 doctors sans


130x180 warchild

130x180 apopseis


130x130 cancer

130x180 twitter

130x300 books

 

 

Διαφήμιση
Προβολή αντικειμένων με βάση την ετικέτα: Δρ. Παναγιώτης Καρκατσούλης

γράφει ο Δρ. Παναγιώτης Καρκατσούλης.

Η συζήτηση για το Δημόσιο –μόνο του ή σε σχέση με τον ιδιωτικό τομέα– στη χώρα μας είναι, εν πολλοίς, παρελκυστική και άχαρη. Τα δεδομένα εξακολουθούν να χειραγωγούνται και παρ’ όλον ότι έχουμε απομακρυνθεί από τα επαίσχυντα «Greek statistics», επανέρχονται διαρκώς ερωτήματα του τύπου «πόσοι είναι τελικά οι δημόσιοι υπάλληλοι;» και «τι λεφτά παίρνουν στο Δημόσιο»; Συχνά, τα ερωτήματα είναι ρητορικά και τίθενται στο πλαίσιο υποκίνησης ενός κοινωνικού αυτοματισμού που στρέφει τον έναν τομέα εναντίον του άλλου.

Κυριακή, 15 Οκτώβριος 2017 07:15

Ελλάδα-Καζακστάν: Σημειώσατε 2

γράφει ο Δρ. Παναγιώτης Καρκατσούλης.

 

Βλέποντας στο πρόγραμμα της Βουλής τη συζήτηση για την κύρωση της συμφωνίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (και των κρατών-μελών της) με το Καζακστάν, ανακάλεσα στη μνήμη μου το εξής: Πριν από 5 χρόνια, μεσούσης της κρίσης, επιχειρήθηκε ένα αδιανόητο για τα ελληνικά δεδομένα εγχείρημα: Να καταγραφούν όλοι εκείνοι οι παράγοντες που προκαλούν τις μείζονες διοικητικές παθολογίες. Μέχρι τότε, η γνώση μας για τη δημόσια διοίκηση περιοριζόταν σε αποστροφές του τύπου «ο μεγάλος ασθενής», «το τέρας της γραφειοκρατίας» και τα συναφή.

Τετάρτη, 11 Οκτώβριος 2017 04:51

Οι τρεις φυλές του κέντρου

γράφει ο Δρ. Παναγιώτης Καρκατσούλης.

Η συνεχιζόμενη επιμονή ορισμένων να αναφέρονται στις επικείμενες εκλογές για την ανάδειξη αρχηγού της «κεντρο-αριστεράς» στον υπό εκκόλαψη φορέα του κέντρου έχει πολλαπλές συμπαραδηλώσεις: Στην πρώτη ομάδα εντάσσονται εκείνοι που θέλουν το νέο να είναι συνέχεια του παλιού (άρα, όχι και τόσο νέο). Σ’ αυτήν συγκαταλέγονται παλαιο- και νεο-πασόκοι. Αυτοπροσδιορίζονται ως συνεχιστές του «πράσινου ήλιου» και των δοξαστικών του πάλαι ποτέ κραταιού ΠΑΣΟΚ και η σοβαρότητά τους ποικίλλει. Η ομάδα αυτή στοχεύει να συγκινήσει και να προσελκύσει όλους εκείνους που αντιλαμβάνονται την πολιτική με όρους συναισθηματισμού (πολλούς, δηλαδή) και παρουσιάζουν ένα σύμπτωμα καθήλωσης: Αρνούνται να δεχτούν ότι η ανάπτυξη φαινομένων κρατισμού, λαϊκισμού και οχλοκρατίας που θέριεψαν εκείνη την περίοδο ευθύνονται, τα μάλα, για την τραγωδία που βιώνουμε επί ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ. Μάλλον δεν πολυ-πιστεύουν ότι αυτό που ζούμε είναι τραγωδία. Γι’ αυτό και πολλοί απ’ αυτούς που μετοίκησαν στον «αντιμνημονιακό» ΣΥΡΙΖΑ του 2015, αφού απογοητεύτηκαν από την μεταστροφή του Αλέξη Τσίπρα, ξαναγυρίζουν πίσω στο κόμμα-μαμά.

Πέμπτη, 05 Οκτώβριος 2017 04:28

Απώλεια ήθους και ηθικής

γράφει ο Δρ. Παναγιώτης Καρκατσούλης.

Η υποκατάσταση της κοινής λογικής από μια ιδιότυπη δική τους και η βίαιη παραβίαση των κανόνων της πολιτικής συμπεριφοράς από τους υπουργούς των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ θυμίζει την παλιά διάκριση του De la Volpiliere μεταξύ αληθούς και ψευδούς ευσέβειας [1]. Η αληθής ευσέβεια, κενή περιεχομένου, εγκατελείφθη στους θεολόγους, οι οποίοι προσπάθησαν να την οριοθετήσουν μέσω της ψευδούς ευγένειας. Νουθεσίες, οδυρμοί και ύβρεις ήρθαν να καλύψουν την αδυναμία τους να εννοιολογήσουν το δίπολο «αρετή - κακία» εντός της κοινωνίας.

Σάββατο, 09 Σεπτέμβριος 2017 21:03

Αξιολόγηση με το ζόρι

γράφει ο Δρ. Παναγιώτης Καρκατσούλης.

Σκεφθείτε την εξής σκηνή: Υπάλληλος καθαριότητας σε ΟΤΑ που επιφυλάσσεται να συνεντευξιαστεί με τον προϊσταμενό του στο πλαίσιο της «αξιολόγησης» του ν. 4369/2016 υφίσταται bullying απ΄αυτόν ώστε να του «κάτσει» και να του πει με δικά του λόγια τη γνώμη του για τον στρατηγικό στόχο της μονάδας του. Ο προϊστάμενος έχει δύο όπλα για να κάμψει τις επιφυλάξεις του υπαλλήλου: Το ένα είναι να τον κυνηγάει καθημερινά κάνοντάς του τον βίο αβίωτο. Αυτό το δικαίωμα του το δίνουν οι ερίτιμοι υπουργοί τη ΠΦΑ Γεροβασίλη και Σκουρλέτης με την τροπολογία-μπαμπούλα που κατέθεσαν στη Βουλή. Το άλλο είναι να του κλείνει το μάτι και να του εξηγεί ότι δεν κινδυνεύει απ’ αυτήν, αφού η διαδικασία είναι σικέ κι ακόμη κι αν πάρει 0 σε όλα, δεν τρέχει τίποτα. Ο νόμος του δίνει την δυνατότητα να αναστοχαστεί για τον κακό του χαρακτήρα και να μπει σε πρόγραμμα αυτο-βελτίωσης.

Κυριακή, 03 Σεπτέμβριος 2017 08:12

Βιολογικό ή κοινωνικό DNA;

γράφει ο Δρ. Παναγιώτης Καρκατσούλης.

Στις ειδήσεις των προηγούμενων ημερών εμφανίστηκε μεταξύ των άλλων και μια είδηση, η οποία αναφέρεται σε μια επιστημονική ανακοίνωση για την σχέση της βιολογικής ταυτότητας των σύγχρονων Ελλήνων με τους Έλληνες που έζησαν στις Μυκήνες και στο βασίλειο του Μίνωα. Πρόσφατες έρευνες στο αρχαίο εκείνο DNA έδειξαν ότι όλοι εμείς που σήμερα προσδιοριζόμαστε ως Έλληνες έχουμε ευθεία σχέση με τους αρχαίους προγόνους. Μάλιστα, η χαρά από την ανάγνωση της είδησης είναι διπλή, αφού η σύγχρονη επιστήμη έρχεται να ενταφιάσει την αναχρονιστική εκείνη θεωρία του Φαλμεράυερ, σύμφωνα με τον οποίο, η αρχαία καταγωγή μας είχε νοθευτεί από σλαβικά φύλα και εμείς οι νέοι Έλληνες ελάχιστη σχέση έχουμε με τους αρχαίους. Με ενοχλούσε, πάντα, ο κομπογιαννιτισμός του Φαλμεράυερ και οι πολιτικές συνέπειες που ένας τέτοιος ανθελληνισμός μπορεί να προκαλέσει, ιδίως, σε περιόδους κρίσης. Αλλά δεν θεωρώ σωστό, από θέση αρχής, να απαντά κανείς σε κοινωνικές εννοιολογήσεις και πολιτικές με βιολογισμούς.

Κυριακή, 27 Αύγουστος 2017 08:19

Είναι οι πυρκαγιές δεξιές ή αριστερές;

γράφει ο Δρ. Παναγιώτης Καρκατσούλης.

Ενώ η Ελλάδα καίγεται κι η ανικανότητα της κυβέρνησης να συντονίσει τις δυνάμεις κατάσβεσης των πυρκαγιών ήταν εξόφθαλμη, η κυβερνητική προπαγάνδα διέδιδε ότι βρισκόταν σε εξέλιξη σχέδιο εμπρησμών σ' όλη τη χώρα- προφανώς, με μοναδικό σκοπό, αφού κατακαεί όλη η χώρα, να πέσει και η κυβέρνηση της ΠΦΑ! Καμία έκπληξη! Η χονδροειδής προπαγάνδα των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ είναι ευθέως ανάλογη με την ανικανότητά τους να εκπονήσουν ένα σχέδιο για την βελτίωση της πολιτικής προστασίας. Ωστόσο, δεν θα πρέπει να χρεωθεί η ανικανότητα μόνο σ’ αυτούς. Εδώ και δέκα χρόνια, από τις φοβερές πυρκαγιές του 2007, η πολιτική προστασία στη χώρα μας πορεύεται με τον αυτόματο πιλότο. Οι πολιτικές δυνάμεις ΠΑΣΟΚ, ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ περιορίζονται στην εκτόξευση αλληλοκατηγοριών και διαπληκτισμών για την επίρριψη ευθυνών. Εν τέλει, η πολιτική πρόταση και αντιπαράθεση, σπανίως, ξεπερνάει το «στάδιο της γκρίνιας» («bitch phase»).

γράφει ο Δρ. Παναγιώτης Καρκατσούλης.

Η ικανότητα του ΣΥΡΙΖΑ ν’ ανοίγει μεγάλα θέματα είναι μοναδική. Για την ακρίβεια να κάνει ότι τα ανοίγει, προβοκάροντας άλλοτε συνοδοιπόρους κι άλλοτε αντιπάλους του. Έχοντας αναγάγει σε δόγμα του λόγου και των έργων του την αμφίσημη προσέγγιση της πολιτικής, ψαρεύει σε θολά νερά. Ακόμη και για ασήμαντη αφορμή, όπως είναι η συμμετοχή ενός υπουργού του σε μια ημερίδα στην Εσθονία! Η πολιτική στρατηγική αυτή του εξασφαλίζει μακροημέρευση και ηγεμονία όσο η αντιπολίτευση στέκεται αμήχανη μπροστά της. Οι Συριζαίοι γνωρίζουν ότι, ενώ η κομμουνιστική Αριστερά στην Ελλάδα ηττήθηκε στρατιωτικά και πολιτικά, το αφήγημά της επεκράτησε σε επίπεδο λαϊκής κουλτούρας. Οι Κοντονήδες, λοιπόν, με αφορμή μια συζήτηση για τα εγκλήματα των κομμουνιστικών καθεστώτων φέρνουν, από την πίσω πόρτα, στην επικαιρότητα το σκηνικό της εμφυλιοπολεμικής Ελλάδας. Το κάνουν, επειδή ξέρουν ότι ανάμεσα σ’ εκείνους που βλέπουν και κρίνουν μ’ ένα μάτι το ΕΑΜ, τον ΕΛΑΣ και τον Άρη Βελουχιώτη, αποσιωπώντας τα εγκλήματα, τα ολέθρια λάθη και τις παραλείψεις του ΚΚΕ και σ’ εκείνους που, επίσης μ’ ένα μάτι βλέπουν τα καλά που επιδαψίλευσε στην Ελλάδα ο Γράμμος, το Βίτσι, ο Πιουριφόι και ο Σκόμπυ χωρίς να βλέπουν τα Μακρονήσια και τα πιστοποιητικά κοινωνικών φρονημάτων, υπερτερούν οι πρώτοι.

γράφει ο Δρ. Παναγιώτης Καρκατσούλης.

Η λέξη «αξιολόγηση» κατά την ετυμολογία της σημαίνει απόδοση αξίας σε κάποιο πρόσωπο, αντικείμενο ή κατάσταση. Και η «αξία» σημαίνεται στην ελληνική γλώσσα διπλά: Τόσο ως μια ηθική κρίση σε σχέση με μια ιδιότητα στον/στην/στο αξιολογούμενο όσο και ως μια εργαλειακή πράξη, που αφορά το αποτέλεσμα της σύγκρισης κάποιου προσώπου/ πράγματος με κάποιο άλλο ομοειδές όπως και τον βαθμό επίτευξης ορισμένου σκοπού. Οι ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ απορρίπτουν για λόγους ιδεολογικούς την ηθική κρίση που οδηγεί, εκ των πραγμάτων, σε κοινωνική, οικονομική και διοικητική διαφοροποίηση, αφού προκρίνουν την ισοπέδωση και την αρχή του πεφωτισμένου κόμματος-ηγέτη. Όσον, δε, αφορά την «τεχνική» πλευρά της αξιολόγησης, δεν διαθέτουν τις διοικητικές ικανότητες που απαιτούνται γι’ αυτό ούτε διατίθενται να μάθουν από εκείνους που γνωρίζουν.

Παρασκευή, 11 Αύγουστος 2017 21:54

Παραδοξότητες

γράφει ο Δρ. Παναγιώτης Καρκατσούλης.

Τι κοινό έχει η «στάλα» της Μόνικα με το success story του Τσίπρα; Εν πρώτοις, τίποτα, πέραν του ότι ακούγονται και τα δύο ως παράδοξα, ως εκτός σειράς. H Mόνικα ακούγεται ως alien, εκτός του ήχου και του ρυθμού που μας έχει συνηθίσει. Ως κάτι που σε κάνει να σκέφτεσαι εάν πρέπει να γελάσεις ή όχι. Ο Τσίπρας, διαπρύσιος κήρυκας του αντι-μνημονίου και των οιωνδήποτε εναλλακτικών (ρώσικων, κινέζικων, βενεζουελάνικων) στην Ευρώπη, ακολουθεί μια πολιτική λιτότητας που ούτε οι πιο φανατικοί του «δόγματος του σοκ» δεν θα τολμούσαν να εφαρμόσουν. Αυτός ακριβώς είναι ο ορισμός των παραδόξων, τόσο στην φιλοσοφία όσο και στα μαθηματικά: Είναι τα εμπόδια στην λογική, είναι η ασυνέχεια σε μια σκέψη, είναι η άρνηση του διαλόγου σε μια συζήτηση.

JPAGE_CURRENT_OF_TOTAL