130x180 books

130x180 monopati

130x107mathisi

130x300 unicef

 
130x180 amnesty

130x130 warchild


130x130 reporters

130x180 doctors sans


130x180 warchild

130x180 apopseis


130x130 cancer

130x180 twitter

130x300 books

 

 

Διαφήμιση
Προβολή αντικειμένων με βάση την ετικέτα: Δημοκρατία
Τετάρτη, 19 Απρίλιος 2017 08:05

Με το αύριο ή τον κάθε Ερντογάν;

γράφει ο Τρύφων Τριανταφυλλίδης.

Η ιστορία δεν βαδίζει ευθύγραμμα μόνο προς τα εμπρός, στο μέλλον δεν έχουν θέση μόνο τα καλύτερα, η δημοκρατία μπορεί πότε πότε να αυτοκαταργείται.

γράφει ο Δημήτρης Κοντογιάννης.

Πριν από λίγες ημέρες μίλαγα με έναν φίλο διαφημιστή και, όπως εύκολα καταλαβαίνετε, η συζήτηση κάποια στιγμή ήρθε και στο διάσημο παιχνίδι. «Έλα ρε Δημήτρη», μου λέει, «δεν μπορώ να κάτσω να δω εγώ τέτοιες βλακείες». «Ναι, αλλά δεν είναι δουλειά σου να μιλάς στην γλώσσα των καταναλωτών; Το βλέπουν φανατικά γύρω στα 2 εκατομμύρια άτομα. Αν ψήφιζαν θα ήταν πρώτο κόμμα. Πώς θα μπορέσεις να περάσεις ένα μήνυμα αν δεν έχεις επαφή με το κοινό σου;». Μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα είδα στα μάτια του να εναλλάσσονται ξάφνιασμα, τρόμος, πανικός και, τελικά, παραίτηση. «Μάλλον έχεις δίκιο» μου απάντησε. Η αλήθεια όμως είναι πως, ό,τι ισχύει για εκείνον και τις διαφημίσεις του, το ίδιο ακριβώς ισχύει για εμένα και τα άρθρα μου. Ας δούμε λοιπόν σοβαρά συμπεράσματα για την πολιτική και τους πολίτες που μπορούμε να εξάγουμε από το Survivor.

γράφει ο Δημήτρης Κοντογιάννης.

Η δημοκρατία έχει ένα πολύ μεγάλο μειονέκτημα: έχει απαιτήσεις. Απαιτεί για παράδειγμα από τους πολίτες να είναι ενημερωμένοι για ένα σωρό πράγματα όπως η οικονομία, τα κόμματα, οι πολιτικοί και οι θέσεις που έχουν. Απαιτεί να έχεις την παιδεία για να βάλεις μπροστά το κοινό συμφέρον και όχι το ατομικό και την ωριμότητα να μη παρασυρθείς από τις ωραίες υποσχέσεις όσων θέλουν να κερδίσουν σε βάρος του λαού. Η μεγαλύτερη απαίτηση όμως –και ιστορικά η πρώτη από όλες- είναι να μην είσαι δειλός και ευθυνόφοβος.

γράφει η Αρετή Σιδηροκαστρίτου.


Την Αθήνα και το Βερολίνο επέλεξε ως σημαντικούς σταθμούς, αποχαιρετώντας τον Λευκό Οίκο ο Πρόεδρος των ΗΠΑ Μπαράκ Ομπάμα. Και οι δύο σταθμοί του στην Ευρώπη έχουν την αξία τους καθώς οι ΗΠΑ έχουν συμφέροντα στην περιοχή, οικονομικά και, γεωπολιτικά κι αυτό άλλωστε σηματοδοτούσε.

Παρασκευή, 11 Νοέμβριος 2016 21:59

Η φωνή των αμνών

γράφει ο Τρύφων Τριανταφυλλίδης.


Ένα φάντασμα πλανιέται πάνω από τον κόσμο, το φάντασμα του εθνολαϊκισμού.

 

Είναι νωρίς να πούμε την παραπάνω φράση, είναι νωρίς να μιλήσουμε για καθολικό και παγκόσμιο φαινόμενο, όμως η εκλογή του Τραμπ εξέπληξε, όπως εξέπληξε το αποτέλεσμα του Βρετανικού δημοψηφίσματος, όπως εκπλήσσει ο λόγος κάποιων ηγετών σε νέες κεντροευρωπαϊκές δημοκρατίες, όπως μπορεί να μας εκπλήξουν αύριο τα αποτελέσματα των Γερμανικών ή Γαλλικών εκλογών.

γράφει ο Βασίλης Φωτάκης.

Τα ιστορικά στοιχεία του Τείχους, είναι λίγο πολύ γνωστά σε όλους μας. Παρόλο αυτά, θα παραθέσω ενδεικτικά και σημειολογικά μερικά αριθμητικά στοιχεία (μόνο και μόνο για να καταδείξω όλα αυτά που κρύβονται πίσω από τους αριθμούς), λίγο προτού γκρεμιστεί, το 1989:

Δευτέρα, 31 Οκτώβριος 2016 09:45

Υποχρεωτική εκπαίδευση του ψηφοφόρου

γράφει ο Δημήτρης Κοντογιάννης.

Για να οδηγήσω αμάξι χρειάζεται να έχω εκπαιδευτεί για να αποκτήσω δίπλωμα οδήγησης. Αν δεν έχω, τότε είμαι επικίνδυνος για τον εαυτό μου και τους γύρω μου. Ο ίδιος ακριβώς λόγος είναι που στον στρατό εκπαιδευόμαστε προτού πυροβολήσουμε για πρώτη φορά ή που μαθαίνουμε από μικροί τι πρέπει να κάνουμε σε περίπτωση σεισμού: αν δεν έχουμε εκπαιδευτεί μπορεί να κάνουμε κακό σε εμάς και τους διπλανούς μας. Αφού η σωστή εκπαίδευση μπορεί να προστατέψει τόσο πολύ κόσμο, γιατί δεν εκπαιδευόμαστε και ως ψηφοφόροι;

του Γιώργου Κοντογιάννη.

 

Το πάθος για εξουσία είναι ίσως ο χειρότερος σύμβουλος για οποιονδήποτε πολιτικό. Πόσο μάλλον για εκείνους που για πρώτη φορά γεύονται τη γλύκα της, όπως συμβαίνει με τη σημερινή κυβέρνηση και ειδικά με τον κ. Αλέξη Τσίπρα.

γράφει ο Γιώργος Κοντογιάννης.

Οι παρεμβάσεις της κυβέρνησης στο χώρο της Δικαιοσύνης, τρεις συνεχόμενες στο διάστημα ενός δεκαπενθημέρου, δείχνουν αφ΄ ενός τον πανικό της εν όψει κρισίμων αποφάσεων από την πλευρά των δικαστών αλλά και την… αποφασιστικότητά της, χωρίς κανένα, πλέον πρόσχημα, να προχωρήσει στον άμεσο έλεγχο και του τρίτου καθοριστικού θεσμικού πυλώνα, στη λειτουργία μιας σύγχρονης και ευνομούμενης δημοκρατίας, της Δικαιοσύνης.

γράφει ο Λουκάς Γεωργιάδης.

«Η Δημοκρατία μας αυτοκαταστρέφεται διότι κατεχράσθη το δικαίωμα της ελευθερίας και της ισότητας, διότι έμαθε τους πολίτες να θεωρούν την αυθάδεια ως δικαίωμα, την παρανομία ως ελευθερία, την αναίδεια του λόγου ως ισότητα και την αναρχία ως ευδαιμονία». Τάδε έφη Ισοκράτης, ο οποίος εγεννήθη το 435 π.Χ. και πέθανε πλήρης ημερών το 338 π.Χ. Ο Ισοκράτης ήταν ένας από τους δέκα ρήτορες του αλεξανδρινού «Κανόνος» και από τους σπουδαιότερους ρητοδιδασκάλους της κλασικής αρχαιότητας. Θεωρείται δε συγχρόνως ένας από τους παράγοντες που διαμόρφωσαν την πολιτική κατάσταση του καιρού του. Είναι αυτός που έζησε και συνέγραψε με τον Πλάτωνα το κοινωνικό πλαίσιο του Πελοποννησιακού Πολέμου και τη μετάβαση από τον αποκαλούμενο «Χρυσό Αιώνα του Περικλή» στην περίοδο της παρακμής της αθηναϊκής πόλης-κράτους.

JPAGE_CURRENT_OF_TOTAL