130x180 books

130x180 monopati

130x107mathisi

130x300 unicef

 
130x180 amnesty

130x130 warchild


130x130 reporters

130x180 doctors sans


130x180 warchild

130x180 apopseis


130x130 cancer

130x180 twitter

130x300 books

 

 

Διαφήμιση
Προβολή αντικειμένων με βάση την ετικέτα: Δημοκρατία
Δευτέρα, 20 Νοέμβριος 2017 08:44

Δημοκρατία για κάθε χρήση

γράφει ο Κωνσταντίνος Λυκογιάννης.

Στη πατρίδα μας η έννοια «δημοκρατία» έχει χάσει την έννοιά της και, πολύ περισσότερο, έχει χάσει την αξία της. Είναι κάτι σαν κάτι περιττό που δεν χρειάζεται να περιφρουρηθεί. Έχει πάψει να είναι οδηγός στη διαδικασία των θεσμών και της διακυβέρνησης της χώρας. Τη μεταχειριζόμαστε σαν πηλό και ο καθένας μας της δίνει τη μορφή που τον εξυπηρετεί. Έχει γίνει παραπέτασμα πίσω από το οποίον κρύβεται κάθε κομματική κυβέρνηση για να κάνει τη διανομή των καρπών της εξουσίας, μεταξύ του κυβερνόντος κόμματος και των διαφόρων συμφερόντων που τη στηρίζουν. Είναι η σημαία, μέσα στην οποία τυλίγεται κάθε κοινωνική ομάδα που θέλει να νομιμοποιήσει τις παρανομίες της.

γράφει ο Δημήτρης Κοντογιάννης.

Προφανώς δεν έχω κάποια βαθύτερη γνώση της κατάστασης στην Ισπανία. Όπως και το 99% όσων διαβάζουν αυτό το άρθρο, γνωρίζω μόνο ό,τι επιλέγει να μου δείξει ο εγχώριος τύπος, άντε και 1-2 άρθρα που μου έστειλαν κάποιοι που ασχολούνται λίγο παραπάνω. Θα είναι χαζό εκ μέρους οποιουδήποτε έχει ασχοληθεί μόνο μία εβδομάδα να προσπαθήσει να καταλάβει εξελίξεις πολλών δεκαετιών, και πολύ πιο χαζό να προσπαθήσει από κάτι που δεν καταλαβαίνει να βγάλει συμπεράσματα για την δική του καθημερινότητα και την κατάσταση στη δική του χώρα. Παρ’όλα αυτά, υπάρχουν κάποια λίγα πράγματα τα οποία όντως καταλαβαίνουμε, είτε επειδή έχουμε ως χώρα παρόμοιες εμπειρίες, είτε επειδή πολλές φορές η εικόνα δεν χρειάζεται καμία απολύτως επεξήγηση.

γράφει ο Γιώργος Κοντογιάννης.

Όσοι θυμόμαστε τις δύσκολες και εθνικά κρίσιμες, εκείνες ώρες του ξημερώματος της 24ης Ιουλίου 1974, και τη δύσκολη περίοδο που ακολούθησε, μπορούμε να κατανοήσουμε πόση σημασία έχει η πολιτική και δημοκρατική ομαλότητα σε αυτόν τον τόπο.

γράφει ο Δημήτρης Τζιβελέκης.

Οι εκλογές του Α’ γύρου στη Γαλλία έστειλαν ένα μήνυμα -όποια κι αν είναι τα αποτελέσματα του δεύτερου γύρου στη Γαλλία- ότι η Λεπέν παίρνει μόνο το 20% του γαλλικού λαού. Το 80%, με όλες τις πολιτικές αποχρώσεις, είναι απέναντι.

Τετάρτη, 19 Απρίλιος 2017 08:05

Με το αύριο ή τον κάθε Ερντογάν;

γράφει ο Τρύφων Τριανταφυλλίδης.

Η ιστορία δεν βαδίζει ευθύγραμμα μόνο προς τα εμπρός, στο μέλλον δεν έχουν θέση μόνο τα καλύτερα, η δημοκρατία μπορεί πότε πότε να αυτοκαταργείται.

γράφει ο Δημήτρης Κοντογιάννης.

Πριν από λίγες ημέρες μίλαγα με έναν φίλο διαφημιστή και, όπως εύκολα καταλαβαίνετε, η συζήτηση κάποια στιγμή ήρθε και στο διάσημο παιχνίδι. «Έλα ρε Δημήτρη», μου λέει, «δεν μπορώ να κάτσω να δω εγώ τέτοιες βλακείες». «Ναι, αλλά δεν είναι δουλειά σου να μιλάς στην γλώσσα των καταναλωτών; Το βλέπουν φανατικά γύρω στα 2 εκατομμύρια άτομα. Αν ψήφιζαν θα ήταν πρώτο κόμμα. Πώς θα μπορέσεις να περάσεις ένα μήνυμα αν δεν έχεις επαφή με το κοινό σου;». Μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα είδα στα μάτια του να εναλλάσσονται ξάφνιασμα, τρόμος, πανικός και, τελικά, παραίτηση. «Μάλλον έχεις δίκιο» μου απάντησε. Η αλήθεια όμως είναι πως, ό,τι ισχύει για εκείνον και τις διαφημίσεις του, το ίδιο ακριβώς ισχύει για εμένα και τα άρθρα μου. Ας δούμε λοιπόν σοβαρά συμπεράσματα για την πολιτική και τους πολίτες που μπορούμε να εξάγουμε από το Survivor.

γράφει ο Δημήτρης Κοντογιάννης.

Η δημοκρατία έχει ένα πολύ μεγάλο μειονέκτημα: έχει απαιτήσεις. Απαιτεί για παράδειγμα από τους πολίτες να είναι ενημερωμένοι για ένα σωρό πράγματα όπως η οικονομία, τα κόμματα, οι πολιτικοί και οι θέσεις που έχουν. Απαιτεί να έχεις την παιδεία για να βάλεις μπροστά το κοινό συμφέρον και όχι το ατομικό και την ωριμότητα να μη παρασυρθείς από τις ωραίες υποσχέσεις όσων θέλουν να κερδίσουν σε βάρος του λαού. Η μεγαλύτερη απαίτηση όμως –και ιστορικά η πρώτη από όλες- είναι να μην είσαι δειλός και ευθυνόφοβος.

γράφει η Αρετή Σιδηροκαστρίτου.


Την Αθήνα και το Βερολίνο επέλεξε ως σημαντικούς σταθμούς, αποχαιρετώντας τον Λευκό Οίκο ο Πρόεδρος των ΗΠΑ Μπαράκ Ομπάμα. Και οι δύο σταθμοί του στην Ευρώπη έχουν την αξία τους καθώς οι ΗΠΑ έχουν συμφέροντα στην περιοχή, οικονομικά και, γεωπολιτικά κι αυτό άλλωστε σηματοδοτούσε.

Παρασκευή, 11 Νοέμβριος 2016 21:59

Η φωνή των αμνών

γράφει ο Τρύφων Τριανταφυλλίδης.


Ένα φάντασμα πλανιέται πάνω από τον κόσμο, το φάντασμα του εθνολαϊκισμού.

 

Είναι νωρίς να πούμε την παραπάνω φράση, είναι νωρίς να μιλήσουμε για καθολικό και παγκόσμιο φαινόμενο, όμως η εκλογή του Τραμπ εξέπληξε, όπως εξέπληξε το αποτέλεσμα του Βρετανικού δημοψηφίσματος, όπως εκπλήσσει ο λόγος κάποιων ηγετών σε νέες κεντροευρωπαϊκές δημοκρατίες, όπως μπορεί να μας εκπλήξουν αύριο τα αποτελέσματα των Γερμανικών ή Γαλλικών εκλογών.

γράφει ο Βασίλης Φωτάκης.

Τα ιστορικά στοιχεία του Τείχους, είναι λίγο πολύ γνωστά σε όλους μας. Παρόλο αυτά, θα παραθέσω ενδεικτικά και σημειολογικά μερικά αριθμητικά στοιχεία (μόνο και μόνο για να καταδείξω όλα αυτά που κρύβονται πίσω από τους αριθμούς), λίγο προτού γκρεμιστεί, το 1989:

JPAGE_CURRENT_OF_TOTAL