130x180 books

130x180 monopati

130x107mathisi

130x300 unicef

 
130x180 amnesty

130x130 warchild


130x130 reporters

130x180 doctors sans


130x180 warchild

130x180 apopseis


130x130 cancer

130x180 twitter

130x300 books

 

 

Διαφήμιση

του Δημήτρη Κοντογιάννη.

Ήρθε επιτέλους η ώρα να μιλήσουμε σοβαρά για την πιο γελοία στιγμή της σύγχρονης πολιτικής ιστορίας της Ελλάδας. Μετά από αρκετούς μήνες, επιτέλους έχουμε κατεβάσει από το facebook και το twitter τις γραφικές εικονούλες που έλεγαν "ΝΑΙ" ή "ΟΧΙ" ή "Μένουμε Ευρώπη", ξεφανατιστήκαμε και καταλάβαμε όλοι ότι δεν υπάρχει 62% νικητών ή 38% ηττημένων αλλά μόνο 100% ηττημένων. Τώρα λοιπόν που καθάρισε το μυαλό μας, ας εστιάσουμε σε αυτό που πρέπει να μας μείνει ως μάθημα για το μέλλον, στα συμπεράσματα από όλη αυτή την διαδικασία.

του Δημήτρη Κοντογιάννη.

 

Αγαπητέ Άγιε,

 

Πέρασε μια δύσκολη χρονιά, με πολλά σκαμπανεβάσματα. Ως λαός αντέξαμε πολλά και άλλες φορές ήμασταν καλοί και κάποιες άλλες όχι. Τσακωθήκαμε τον Γενάρη στις εκλογές και τσακωθήκαμε ακόμα χειρότερα στο δημοψήφισμα, αλλά τον Σεπτέμβρη το είχαμε μάθει το μάθημά μας και δεν τσακωθήκαμε σχεδόν καθόλου. Δεν ξέρω αν είναι καλό που μάθαμε να αδιαφορούμε για τους καυγάδες των πολιτικών και που έχουμε χάσει την ελπίδα μας· συνήθως η αδιαφορία είναι κακό πράγμα. Τουλάχιστον όμως στις εκλογές της ΝΔ που δεν έγιναν γελάσαμε όλοι παρέα, νεοδημοκράτες και μη νεοδημοκράτες.

Κυριακή, 29 Νοέμβριος 2015 08:46

Λάθος έδρες

του Δημήτρη Κοντογιάννη.

Η κρίση στη Νέα Δημοκρατία έχει περάσει από πολλές διαφορετικές "φάσεις". Πέρασε από την φάση που είχε απλά ενδιαφέρον, τη φάση που είχε πλάκα, τη φάση που έχει ακόμα πλάκα αλλά ντρέπεσαι εκ μέρους τους για τις γελοιότητες που γίνονται και πλέον έφτασε στο σημείο που απλά εκνευρίζεσαι με αυτούς που μιλάνε. Οι γραφικότητες και οι γελοιότητες που έχουν ακουστεί από κάποια από τα στελέχη τα οποία κατήντησε να έχει η ΝΔ με έχουν κάνει έξαλλο με τον κόσμο που τους επέλεξε και μας υποχρεώνει να ακούμε τις αρλούμπες τους. Ακόμα και έτσι όμως, τα στελέχη της ΝΔ που μιλάνε πετώντας διαδοχικά κοτσάνες με ρυθμό πολυβόλου κάνουν αυτό που είναι υποχρεωμένοι από το Σύνταγμα να κάνουν: λένε την άποψή τους εκφράζοντας έτσι τους πολίτες που τους ψήφισαν. Έχοντας αυτό στο μυαλό μας, ας αναρωτηθούμε το εξής: τι λόγο ύπαρξης έχουν στη Βουλή ο Κώστας Καραμανλής και ο Αντώνης Σαμαράς;

Κυριακή, 22 Νοέμβριος 2015 13:37

Η παράστασις αναβάλλεται...

του Δημήτρη Κοντογιάννη.

 

Ό,τι και να πει κανείς, όσο και να κοροϊδέψει τη ΝΔ, πραγματικά είναι λίγο. Μέχρι και οι φανατικότεροι νεοδημοκράτες έχουν αντιληφθεί την κατάσταση που βρίσκεται το κόμμα τους και στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης το έχουν ρίξει -δικαιολογημένα- στο χιούμορ. Άλλωστε, με το να πει κάποιος ψηφοφόρος της ΝΔ κανένα δυο αστειάκια για τη Νέα Δημοκρατία δεν πρόκειται να δώσει πάτημα σε άλλα κόμματα για επίθεση. Έχει φροντίσει η ΝΔ να ξεφτιλιστεί αρκετά από μόνη της. Πέρα όμως από το γελοίο του πράγματος, υπάρχουν κίνδυνοι και συμπεράσματα τα οποία παραβλέπονται μέσα στη φασαρία και στα οποία πρέπει να εστιάσουμε.

του Δημήτρη Κοντογιάννη.

Μερικές φορές με τα άρθρα που ανεβαίνουν αναρωτιέμαι πως γίνεται και δεν έχετε φύγει οι αναγνώστες από το apopseis να πάτε να διαβάσετε κάτι άλλο πιο ευχάριστο. Μπορείτε και τώρα να πατήσετε Χ και να πάτε σε κάποια άλλη ιστοσελίδα να διαβάσετε πως για όλα ευθύνονται οι κακές ξένες δυνάμεις και οι κακοί πολιτικοί που έχουν βρει για θύμα έναν εντελώς αθώο και ηρωικό λαό, αντάξιο των προγόνων και της ιστορίας του. Πως για ό,τι στραβό συμβαίνει στην πολιτική ζωή του τόπου φταίει μόνο κάποιος άλλος -τα κόμματα, τα ΜΜΕ, η αστυνομία, το κράτος ολόκληρο, μέχρι και ο δίπλα μας με τις βλακείες που πήγε και ψήφισε- και μόνο εμείς είμαστε υπεράνω ευθυνών. Για να είστε όμως εδώ ακόμα και όχι σε κάποια άλλη ιστοσελίδα μάλλον αντέχετε να διαβάσετε και για τις δικές μας ευθύνες και όχι μόνο για των υπολοίπων.

Δευτέρα, 02 Νοέμβριος 2015 09:46

Θάνατος στους νέους επιχειρηματίες!

του Δημήτρη Κοντογιάννη.

Δεν υπάρχει μεγαλύτερη και πιο εύκολη προεκλογική υπόσχεση από την καταπολέμηση της ανεργίας στους νέους. Το παραμύθι πάει ως εξής: ο εκάστοτε πολιτικός υπενθυμίζει ότι οι νέοι είναι το μέλλον της χώρας (γιατί μπορεί το ακροατήριο να το έχει ξεχάσει), υπόσχεται ότι το κόμμα του θα κάνει τη χώρα μας εκλυστική για επενδύσεις και ότι θα φέρει ξένα κεφάλαια για να επενδυθούν στην οικονομία μας και, έχοντας καλύψει το θέμα, προχωρά στην επόμενη υπόσχεση. Αυτή είναι μια ολοκληρωμένη πρόταση καταπολέμισης της ανεργίας για τον μέσο πολιτικό και, κρίνοντας εκ του αποτελέσματος, αφήνει ικανοποιημένο τον μέσο ψηφοφόρο. Όσο είδατε τόσα χρόνια όλα αυτά τα ξένα κεφάλαια εσείς, άλλο τόσο τα είδα και εγώ.

Κυριακή, 25 Οκτώβριος 2015 11:08

Ο Τσίπρας νούμερο 2

του Δημήτρη Κοντογιάννη.

Έχουμε δει πολλές φορές διαφωνίες πολιτικών με δημοσιογράφους, άλλες φορές σε ήρεμο τόνο, άλλες φορές σε κάπως πιο έντονο και άλλες φορές τη Ζωή Κωνσταντοπούλου με τη Σία Κοσιώνη. Κι ενώ οι πολιτικοί μπορούν με μεγάλη ευκολία να θίξουν τον τρόπο που παρουσιάζονται οι ειδήσεις, όπως για παράδειγμα κάνει τα τελευταία χρόνια ο ΣΥΡΙΖΑ, αυτό που είναι σχεδόν αδύνατο να κάνουν είναι να θίξουν την ίδια την είδηση. Για να φτάσει κάποιος σοβαρός ρεπόρτερ να παρουσιάσει κάτι θα πρέπει να είναι ο ίδιος μάρτυρας του γεγονότος ή να το έχει διασταυρώσει ή να αναφέρει ότι προέρχεται από φήμες και ανεπιβεβαίωτες πληροφορίες, αλλιώς θα υπάρχουν επιπτώσεις στον ίδιο και την καριέρα του. Φυσικά αυτό δεν ισχύει στους πολιτικούς, που σε γενικές γραμμές μπορούν να λένε ό,τι τους κατέβει στο κεφάλι αφού, από τη στιγμή που οι ψηφοφόροι έχουν μνήμη χρυσόψαρου, πρέπει να λογοδοτήσουν μόνο στους αρχηγούς των κομμάτων τους.

 

του Δημήτρη Κοντογιάννη.

Ομολογώ ότι δεν έχω διαβάσει με όση προσοχή έπρεπε τις προεκλογικές θέσεις των τεσσάρων υποψηφίων για την προεδρία της Νέας Δημοκρατίας. Ίσως να φταίει ότι η συγκεκριμένη διαδικασία εξελίσσεται περισσότερο σε μονομαχία μεταξύ προσώπων και όχι θέσεων ή φταίει ότι, όπως και οι περισσότεροι, έχω πλέον χάσει την πίστη μου στις πάσης φύσεως προεκλογικές υποσχέσεις. Άλλωστε, ό,τι και να υποσχεθούν οι υποψήφιοι, κάποια πρόσωπα και κάποιες καταστάσεις θα μεσολαβήσουν και θα τους αναγκάσουν να αναθεωρήσουν τους αρχικούς τους στόχους σε κάτι πιο ρεαλιστικό. Κάτι παρόμοιο έχουμε δει πολλές φορές να συμβαίνει σε γενικό πολιτικό επίπεδο, είτε είναι ο Παπανδρέου και τα λεφτά που υπήρχαν, είτε ο Σαμαράς και τα Ζάππεια, είτε ο Τσίπρας και η κατάργηση των μνημονίων, είτε ο κάθε συνήθης ερωτύλος που τάζει στην υποψήφια ερωμένη του παλάτια και κάστρα μέχρι να μεσολαβήσει ο ΕΝΦΙΑ και ο φόρος μεγάλης ακίνητης περιουσίας.

Κυριακή, 04 Οκτώβριος 2015 07:16

Κι όμως, αυτός είναι ο μέσος Έλληνας

του Δημήτρη Κοντογιάννη.

Όταν τα παιδάκια θα μαθαίνουν ιστορία μετά από εκατό χρόνια θα ανυπομονούν να φτάσουν στα γεγονότα του 2015, αφού τέτοιο γέλιο με τους πρόγονούς τους θα είχαν ρίξει μόνο όταν διάβασαν το τέλος της γνωστής ρήσης «φιλοκαλούμεν μετ ευτελείας». Βλέπετε το να λες μια «κακιά» λέξη δυνατά στην τάξη έχει μια ιδιαίτερη γλύκα του να σου επιτρέπεται να κάνεις κάτι λάθος χωρίς να υπάρχουν συνέπειες. Ίσως σε ένα βαθμό το ίδιο να περιμένουμε οι περισσότεροι από την υποψηφιότητα του Αδώνιδος Γεωργιάδη: το να κάνουμε κάτι λάθος χωρίς συνέπειες, καθαρά για να γελάσουμε. Φαίνεται δε μας έφταναν οι επιλογές μας στην κάλπη, χρειαζόμαστε ακόμα περισσότερο χιούμορ στη πολιτική ζωή μας.

του Δημήτρη Κοντογιάννη.

Φίλε αναγνώστη, από ό,τι φαίνεται είμαστε από τους λίγους που απέμειναν που δεν έχουν ακόμα δηλώσει ότι θα είναι υποψήφιοι για την προεδρία της Νέας Δημοκρατίας. Συγχώρεσε το χιούμορ μου σε ένα ευαίσθητο θέμα -άλλωστε το να διαλέγουμε ποιος θα είναι ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης και υποψήφιος Πρωθυπουργός δεν είναι κάτι που συνηθίζαμε μέχρι το πρόσφατο παρελθόν και ίσως γι' αυτό δεν συνειδητοποιούμε τη σοβαρότητα της κατάστασης- αλλά νομίζω το επιβάλλει η κατάσταση. Αν όμως απολογούμαι εγώ για το ξινό αστειάκι που έχω ως πρόλογο, άραγε τι θα έπρεπε να κάνουν όλοι αυτοί οι υποψήφιοι μνηστήρες που ξευτιλίζουν έναν θεσμό, τη βαρύτητα και την ιστορία του οποίου μπορεί εύκολα να καταλάβει και ο πιο ανόητος Έλληνας ψηφοφόρος;

JPAGE_CURRENT_OF_TOTAL