130x180 books

130x180 monopati

130x107mathisi

130x300 unicef

 
130x180 amnesty

130x130 warchild


130x130 reporters

130x180 doctors sans


130x180 warchild

130x180 apopseis


130x130 cancer

130x180 twitter

130x300 books

 

 

Διαφήμιση
Δευτέρα, 16 Ιανουάριος 2017 11:05

Ο αργός θάνατος της αριστεράς

γράφει ο Δημήτρης Κοντογιάννης.

Σε γιορτές, πάρτυ και λοιπές φιλικές ή οικογενειακές συναθροίσεις όλοι έχουμε ζήσει τον απόλυτο τρόμο: να ξεκινήσει πολιτική συζήτηση. Υπάρχουν πάντα δύο πιθανές καταλήξεις: η μία είναι να συμφωνήσουν όλοι ότι αυτοί που κυβερνάνε ή που αντιπολιτεύονται ή γενικότερα οι πολιτικοί στο σύνολό τους είναι «ένα τσούρμο καραγκιόζηδες». Η άλλη περίπτωση είναι αυτή που όλοι τρέμουμε, αυτή που περιελάμβανε τουλάχιστον από έναν υπερήφανο αριστερό και έναν παραδοσιακό δεξιό και κατέληγε σε συμπεράσματα τύπου «είστε φασίστες» «και εσείς αναρχοάπλυτοι μπαχαλακηδες». Μόνο που φέτος η αριστερή πλευρά του τσακωμού ήταν λίγο λιγότερο υπερήφανη.

γράφει ο Δημήτρης Κοντογιάννης.

Στις ΗΠΑ υπάρχουν οι τηλευαγγελιστές: άτομα που για λογαριασμό της εκκλησίας στην οποία ανήκουν ή που έχουν ιδρύσει κηρύττουν μέσω της τηλεόρασης. Κάποιοι δίνουν συμβουλές με βάση την Βίβλο, κάποιοι απλά λένε ό,τι τους κατέβει και κάποιοι ζητάνε από τους τηλεθεατές να κάνουν δωρεές στην εκκλησία με αντάλλαγμα την ευλογία του Θεού. Και όταν λέμε ότι ζητάνε δωρεές στην εκκλησία, εννοούμε δωρεές για να αγοράσουν με μετρητά δεύτερο ιδιωτικό αεροπλάνο που θα είναι μεγαλύτερο από το πρώτο. Αν σας φαίνεται ηλίθιο το να πιστεύει κάποιος ότι θα θεραπευτεί ο καρκίνος του ή ότι θα κερδίσει το λαχείο και θα σταματήσει να χρωστάει επειδή έδωσε τα λεφτά του σε κάποιον που ανερυθρίαστα του τα ζήτησε με δικαιολογία «θέλω να πάρω μεγαλύτερο αεροπλάνο», ξανασκεφτείτε λίγο την περίπτωση Σώρρα.

Δευτέρα, 26 Δεκέμβριος 2016 11:12

Προβλέψεις για το 2017

γράφει ο Δημήτρης Κοντογιάννης.

Όχι, δεν είμαι χαρτορίχτρα (χαρτορίχτης;) ή κάποιο είδος μέντιουμ. Απλά κάποια πράγματα είναι πολύ εύκολο να τα προβλέψουμε και, το πιο περίεργο, όταν τελικά συμβαίνουν, όλοι ξαφνιαζόμαστε λες και δεν θα συνέβαιναν ποτέ. Είναι πράγματα λογικά, που όμως δεν τα υπολογίζουμε και δεν τα περιμένουμε, ίσως επειδή συνηθίζουμε την καθημερινότητά μας και, όταν υπάρχουν αποκλίσεις από αυτή την ρουτίνα, ακόμα και το αυτονόητο μας φαίνεται εξωπραγματικό.

Δευτέρα, 12 Δεκέμβριος 2016 09:32

Ό,τι δηλώσεις, είσαι

γράφει ο Δημήτρης Κοντογιάννης.

Την γνωστή ρήση «στην Ελλάδα ό,τι δηλώσεις είσαι» την έχουμε ακούσει όλοι και την έχουμε δει πολλές φορές στην πράξη. Αν αύριο δηλώσω ότι είμαι υδραυλικός, βγάλω κάρτες ως υδραυλικός και ανεβάσω στο ίντερνετ το τηλέφωνό μου, τότε κάποιοι θα αρχίσουν να με παίρνουν τηλέφωνο για να τους φτιάξω το καζανάκι. Αν δηλώσω μπογιατζής δεν θα έχει καμία σημασία αν έχω ντουκόχρωμα και μπατανόβουρτσες, για πολλούς θα είμαι μπογιατζής απλά επειδή το δήλωσα. Αν δηλώσω αριστερός, μπορώ να υπερηφανεύομαι για τους αγώνες και τις θυσίες της αριστεράς, ακόμα και αν είμαι η προσωποποίηση του καπιταλισμού και χωρίς να έχω κάνει οποιονδήποτε αγώνα και καμία θυσία. Και φυσικά αν είμαι Πρωθυπουργός και δηλώσω ότι δίνω στους φτωχούς, τότε δίνω στους φτωχούς.

Δευτέρα, 05 Δεκέμβριος 2016 09:18

Πως θα έριχνε ο Τραμπ τον Τσίπρα

γράφει ο Δημήτρης Κοντογιάννης.

Μπορεί η Ελλάδα αυτή τη στιγμή να έχει ανάγκη την παραμονή ή τη μη παραμονή του Αλέξη Τσίπρα στην εξουσία, αλλά ας ξεχάσουμε για λίγο τις ανάγκες της χώρας μας και ας σκεφτούμε όπως θα σκεφτόταν ένας αδίστακτος πολιτικός που θα είχε πιθανότητες να κερδίσει την πρωθυπουργία. Ας δούμε τι τακτική θα ακολουθούσε κάποιος ο οποίος δεν θα περίμενε τις εκλογές σε δυόμισι χρόνια από τώρα και δεν θα άφηνε στον νυν Πρωθυπουργό το πλεονέκτημα του να επιλέξει ο ίδιος πότε θα κάνει εκλογές. Ας δούμε τι θα έκανε ένας τύπος σαν τον Ντόναλντ Τραμπ για να ρίξει τον Αλέξη Τσίπρα.

γράφει ο Δημήτρης Κοντογιάννης.

Βλέποντας την ομάδα με την οποία σχεδιάζει ο Ντόναλντ Τραμπ να περιβάλλει τον εαυτό του ως πρόεδρος των ΗΠΑ οι Έλληνες αναλυτές του καφενείου έκαναν πάρτι. Άρχισαν να προβλέπουν το μέλλον, να κόβουν το χέρι τους ότι η τοποθέτηση του τάδε ανθρώπου σε κάποια σημαντική θέση θα σημαίνει ότι θα βοηθηθεί η Ελλάδα και του δείνα ότι θα ισχυροποιηθεί η Τουρκία, ότι θα τερματιστεί η παγκοσμιοποίηση ή ότι θα έρθει η συντέλεια του κόσμου και ο αναπόφευκτος πυρηνικός όλεθρος. Από μόνη της η σιγουριά με την οποία διατυπώνονται όλες αυτές οι θεωρίες βεβαιώνει ότι δεν μάθαμε αρκετά από τη δική μας ιστορία για να μπορούμε να κρίνουμε είτε τους εαυτούς μας, είτε τους άλλους.

γράφει ο Δημήτρης Κοντογιάννης.

Κάθε χρονιά, στα μέσα Νοεμβρίου θα ακούσουμε από διάφορους πολιτικούς ότι "και φέτος το μήνυμα του Πολυτεχνείου παραμένει πιο επίκαιρο από ποτέ". Πολλοί από αυτούς θα εστιάσουν στη διαχρονική σημασία του Πολυτεχνείου για την Ελλάδα και τους Έλληνες. Κανένας όμως από αυτούς δεν θα εστιάσει στη σημασία που έχει το Πολυτεχνείο για τον ίδιο τον εαυτό του και την πολιτική του ανέλιξη. Και δεν μιλάω για αυτούς της "γενιάς του Πολυτεχνείου" που συμμετείχαν στα γεγονότα -άλλωστε λίγο πολύ αυτοί έχουν πλέον χαθεί από την πολιτική μας καθημερινότητα- αλλά για τους τριαντάρηδες και σαραντάρηδες που ήταν αγέννητοι το 1973 και χρησιμοποίησαν τους αντιδικτατορικούς αγώνες για να φτιάξουν πολιτικά το όνομά τους.

γράφει ο Δημήτρης Κοντογιάννης.

Υπάρχει η περίπτωση να είστε από αυτούς τους ανθρώπους που λένε «εγώ μια ζωή το Χ κόμμα ψήφιζα, μια ζωή αυτό θα ψηφίζω ό,τι και να γίνει». Αν είστε έτσι, καλό θα ήταν να μη διαβάσετε αυτό το άρθρο, δεν θα σας βοηθήσει πουθενά και θα χάσετε άδικα τον χρόνο σας. Είτε είστε υπερήφανοι για την ψήφο σας είτε μουντζώνεστε, μάλλον δεν σας νοιάζει ιδιαίτερα και θα ψηφίσετε το ίδιο ούτως ή άλλως. Για όλους τους υπόλοιπους όμως, τώρα που απέχουμε αρκετά από τις επόμενες εκλογές είναι ο καιρός για να βρούμε πως θα τα έχουμε καλά με τον εαυτό μας στις μεθεπόμενες εκλογές.

Δευτέρα, 31 Οκτώβριος 2016 09:45

Υποχρεωτική εκπαίδευση του ψηφοφόρου

γράφει ο Δημήτρης Κοντογιάννης.

Για να οδηγήσω αμάξι χρειάζεται να έχω εκπαιδευτεί για να αποκτήσω δίπλωμα οδήγησης. Αν δεν έχω, τότε είμαι επικίνδυνος για τον εαυτό μου και τους γύρω μου. Ο ίδιος ακριβώς λόγος είναι που στον στρατό εκπαιδευόμαστε προτού πυροβολήσουμε για πρώτη φορά ή που μαθαίνουμε από μικροί τι πρέπει να κάνουμε σε περίπτωση σεισμού: αν δεν έχουμε εκπαιδευτεί μπορεί να κάνουμε κακό σε εμάς και τους διπλανούς μας. Αφού η σωστή εκπαίδευση μπορεί να προστατέψει τόσο πολύ κόσμο, γιατί δεν εκπαιδευόμαστε και ως ψηφοφόροι;

γράφει ο Δημήτρης Κοντογιάννης.

Ας υποθέσουμε αναγνώστη για ένα λεπτό ότι είσαι ο Αλέξης Τσίπρας. Σκέψου τον εαυτό σου χωρίς την στήριξη του κόσμου, χωρίς εμφανή κομματικό αντίπαλο, χωρίς επιτυχία στην οικονομική πολιτική και χωρίς γραβάτα. Ειλικρινά, θα ήθελες να κάνεις πρόωρες εκλογές; Βλέποντας ότι πιθανότατα θα τις χάσεις και ότι αυτή τη στιγμή δεν έχεις κάποια εσωκομματική αντιπολίτευση για να τρίζει η καρέκλα σου, γιατί να αφήσεις τη θέση σου; Κι όμως η εκλογολογία συντηρείται και ίσως έχει μερικούς πολύ καλούς λόγους.

JPAGE_CURRENT_OF_TOTAL