130x180 books

130x180 monopati

130x107mathisi

130x300 unicef

 
130x180 amnesty

130x130 warchild


130x130 reporters

130x180 doctors sans


130x180 warchild

130x180 apopseis


130x130 cancer

130x180 twitter

130x300 books

 

 

Διαφήμιση
Προβολή αντικειμένων με βάση την ετικέτα: Γιώργης Τάκη Δόξας

γράφει ο Γιώργης Τάκη Δόξας.

 

Τον ΜΙΚΡΟ ΑΝΤΡΕΑ τον πρωτογνώρισα από τα social media. Ήταν η μέρα που ο (πρώην) Προπονητής της ΑΕΚ τον επισκέφθηκε στο Νοσοκομείο Παίδων (Αθήνα) για να του προσφέρει τον τίτλο που κέρδισε φέτος στο ποδόσφαιρο η Ομάδα της ΑΕΚ.

γράφει ο Γιώργης Δόξας.


Το κείμενο που ακολουθεί δεν γράφτηκε για να ελκύσει (ή να «κερδίσει») την Συμπάθεια, την Λύπη ή την Παρηγοριά. Γράφτηκε (και το αναρτώ και στο Διαδίκτυο) για :

Σάββατο, 09 Μάιος 2015 07:12

Ξέρω εγώ να χτυπάω...

του Γιώργη Δόξα.

Ομολογώ δημόσια ότι στις Εθνικές Εκλογές του Ιανουαρίου του 2015 δεν ψήφισα το Κυβερνών Κόμμα του ΣΥΡΙΖΑ ή τους ΑΝΕΛ. Και η ομολογία αυτή είναι άμεσα συνδεδεμένη με την εδραία και σταθερή θέση μου ότι για το (ευρύτερο) καλό της Ελλάδας η Κυβέρνηση πρέπει (και οφείλεται) να υποστηριχθεί σε κάθε νόμιμο, τεκμηριωμένο και δίκαιο (εσωτερικά και εξωτερικά) βηματισμό της.

Δευτέρα, 19 Ιανουάριος 2015 11:23

Τρίτη και φαρμακερή σου....

του Γιώργη Δόξα.

Αν δεν κάνω λάθος, η διαχρονική Ελληνίδα ΚΥΡΙΑ ΠΗΝΕΛΟΠΗ ΔΕΛΤΑ δεν άντεξε την εισβολή των Ναζί της Γερμανίας στην Πατρίδα Μας και αυτοκτόνησε. Μία σπάνια Μορφή της Ελλάδας, που η γενιά μου μεγάλωσε (Πνευματικά και Ηθικά) με τις σπάνιες γραφές και τα μηνύματά της. Θέλω να ελπίζω κύριε Σαμαρά – ακόμη και την ύστατη ώρα πριν τις Εκλογές – πριν σε «λυτρώσει ο Μορφέας» να μιλάς μαζί της. Να την ακούς και να σκέφτεσαι ότι ο ΗΡΩΪΣΜΟΣ - Η ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ και το ΗΘΙΚΟ ΒΑΡΟΣ έναντι των ΕΛΛΗΝΩΝ είναι τα καταλυτικά στοιχεία του ΗΓΕΤΗ για την  ΕΜΠΙΣΤΟΣΥΝΗ και την ΕΝΕΡΓΟ ΣΤΗΡΙΞΗ των ΠΟΛΙΤΩΝ.

Τρίτη, 02 Δεκέμβριος 2014 09:35

Η ΓΙΑΝΝΑ ξαναΛΙΠΟΘΥΜΗΣΕ

του Γιώργη Δόξα.

Ανήκω –θέλω να πιστεύω– στους Καλούς Έλληνες. Σ’ Αυτούς που ό,τι Σωστό και Εποικοδομητικό γίνεται για την Πρόοδο της Ελλάδας, και το λέμε και το «φωνάζουμε» Δημόσια. Μόνον έτσι θα «πάει μπροστά η Πατρίδα μας», όταν με στεντόρεια φωνή διαλαλείς – προς πάσα κατεύθυνση- ό,τι Άξιο και Καλό πραγματώνεται για να «βρεί τον ίσιο δρόμο» τούτη η λεηλατημένη (απ’ Όλους και για Μερικούς) Χώρα.

Με βάση αυτή την σταθερά αδιαπραγμάτευτη (Κοινωνική ή Πολιτική) θέση μου, οφείλω σε ΣΑΣ (αγαπητοί φίλοι –αναγνώστες) να ασχοληθώ σήμερα με μια εξέχουσα Γυναικεία Προσωπικότητα (στην Ελλάδα και στο Εξωτερικό) : την Κυρία ΓΙΑΝΝΑ ΑΓΓΕΛΟΠΟΥΛΟΥ- ΔΑΣΚΑΛΑΚΗ. Την ως άνω Γιάννα Δασκαλάκη την γνωρίζαμε από την ώρα που «πήρε τα ομμάτιά της» από την Κρήτη και εξόρμησε στο Κλεινόν Άστυ ως:

Του Γιώργη Τάκη Δόξα.


Εδώ έχει ξεσηκωθεί όλος ο (Παγκόσμιος) Ντουνιάς, κι’ αυτοί συνεχίζουν τον διαχρονικό χαβά τους για τα ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΑΓΑΛΜΑΤΑ. Αλλά ΑΥΤΟΙ έτσι ήταν και –δυστυχώς για την Παγκόσμια Κοινωνία – έτσι θα παραμείνουν. Ανάλγητοι. Προσβλητικοί. Αλαζόνες και Καταστροφικοί σε όλα τα πλάτη και τα μήκη της Γης. ΄Ενας Υπέρτατος – Ξεχωριστός και Μοναδικός Λαός που όπου κι αν πήγαν (ως κατακτητές και αποικιοκράτες) διέλυσαν Χώρες, σκλάβωσαν Πληθυσμούς και κατάκλεψαν ο,τιδήποτε Ιστορικό και Πολιτισμικό για να «στολίσουν» τις Κρατικές και Ιδιωτικές Συλλογές τους.


Κι ας ισχυρίζονται ότι παραμένουν φίλοι και σύμμαχοι της Ελλάδας. Το άθλιο και διπρόσωπο παιχνίδι τους, η Ελλάδα Μας, το έχει γνωρίσει καλά μα πάρα πολύ καλά. Αλλά έτσι είναι οι «Αδελφοί» μας ΄Αγγλοι. Δεν θα αναφερθώ στην ύπουλη στάση τους κατά τον (άδικο) εμφύλιο πόλεμο και δεν θα επιμείνω σε χαρακτηριστικές αθλιότητες που διέπραξαν στην μαρτυρική ΚΥΠΡΟ ΜΑΣ. Θα μείνω σ’ αυτό το διαβολόσπερμα επ’ ονόματι ΄Ελγιν, που χωρίς ίχνος σεβασμού στην Ιστορία διαμέλισε τον Παρθενώνα και κατάκλεψε Αγάλματα και Μάρμαρα.

του Γιώργη Δόξα.

Ας ξεκινήσουμε μ’ ένα “φανταστικό” γεγονός. Το κινητό μου τηλέφωνο δέχεται κλήση. Μια “επιβλητική” φωνή μου λέει: “κ. Δόξα, είμαι ο Μέγας Τρομόπουλος υπεύθυνος του Κόμματος για την Τοπική Αυτοδιοίκηση και σας γνωρίζω ότι στην Πόλη σας πρέπει να στηρίξετε (δηλ. να ψηφίσετε) τον κ. Γιώργο Χαμένο.” Με την αυτή επιβλητική φωνή συνέχισε: “Είναι σαφές ότι πρέπει “να ενισχυθεί” ο εκλεκτός του Κόμματος κ. Γιώργος Χαμένος.” Και ολοκλήρωσε την τηλεφωνική επικοινωνία: ΑΥΤΟΝ θέλει το Κόμμα και οφείλετε να συνταχθείτε στην Κομματική “γραμμή”. Έκλεισα το τηλέφωνο. Σταυροκοπήθηκα. Και τον διαβολόστειλα…

Του Γιώργη Δόξα.


Είναι πια γεγονός οριστικό. Είναι επιστημονικά (ψυχιατρικά) τελεσίδικη η γνωμάτευση: ΖΟΥΡΛΑΘΗΚΑΜΕ συνολικά ως Λαός και ως Χώρα. Άλλοι από τα μνημόνια. Άλλοι από την πείνα και την δυστυχία. Άλλοι χάσανε την Μύκονο και τα χιονοδρομικά κέντρα. Άλλοι που εξαφανίστηκαν οι συντάξεις. Άλλοι που ”απώλεσαν” τις πιστωτικές κάρτες, τα διπλά η τριπλά οικογενειακά αυτοκίνητα. Άλλοι που δε συμμετέχουν στο γοητευτικό πάρτι της Κρατικής κομπίνας και διαφθοράς. Και οι ΑΛΛΟΙ – ευτυχώς οι περισσότεροι- αναμένουμε με στωικότητα ευπρέπεια και “εξαντλητική” ανοχή/αντοχή να έρθει η ΕΛΠΙΔΟΦΟΡΑ ΩΡΑ μπας και τούτη η ευλογημένη Χώρα ξεφύγει από την διάχυτη ζούρλια και μπει στον δρόμο της Εξέλιξης και Προόδου.

   Αλλά αγαπητοί (συν) πατριώτες, δυστυχώς στο πεντοζάλι της Ζούρλιας ξεπηδάνε διάφοροι τύποι (σες) που δεν επιτρέπουν να δούμε την καθημερινότητα της ζωής μας με υπευθυνότητα και σοβαρότητα.    Γι’ αυτό επιμένω ότι κάποιοι έχουν βαλθεί να μας αποτελειώσουν την (εναπομείνασα) λογική. Δε μας φτάνει ο Σόιμπλε, ο Τόμσεν ( και η παρέα του), ο ερωτολάτρης Ολάντ, οι διεθνείς τοκογλύφοι, η αστείρευτη γραφειοκρατία, το άγχος για το μεροκάματο, ο (πανελληνίως) δρών εραστής Τατσόπουλος, η ψυχική και υλική φτώχεια, το άγνωστο μέλλον της Ελλάδας στο παγκόσμιο γίγνεσθαι κλπ και κλπ. Και μέσα σ’ όλα αυτά τα ΑΝΘΥΓΙΕΙΝΑ ο κάθε “ηγετίσκος” ξεπροβάλει από το πουθενά και μας γνωστοποιεί από τα Μ.Μ.Ε και τα Social Media ότι ιδρύει το δικό του κόμμα. Ο ένας το ονομάζει “ΑΥΡΙΑΝΗ ΠΑΤΡΙΔΑ”, ο άλλος “ΦΩΣ και ΝΥΧΤΑ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ”, ο άλλος “ΑΓΑΠΗΜΕΝΗ ΜΟΥ ΕΛΛΑΔΑ”, ο άλλος “ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΣΟΥ ΕΙΝΑΙ Η ΕΛΛΑΔΑ”. Πιο σαφώς τα πράγματα έχουν ως εξής : εκτιμώ ότι καμιά τριακοσαριά “ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ ΤΥΠΟΙ”, συσκέφτηκαν με τον εαυτό τους και είπαν (υποθέτω) “πιο άξιος από εμένα είναι ο Λοβέρδος” (τυχαία αναφέρω το όνομα ) και γιατί να μην κάνω (ιδρύσω) και εγώ το δικό μου Κόμμα…”

   Τον τελευταίο μήνα (απ’ότι διαβάζω και μαθαίνω) έχει αναγγελθεί η ίδρυση δέκα(10) νέων Κομμάτων. ΑΥΤΟΙ ( “οι ηγετίσκοι”) ας κάνουν ό,τι θέλουν. ΕΜΕΙΣ τι θα πράξουμε; Γιατί ΑΥΤΟΙ ( “οι ηγετίσκοι”) δεν μας ρώτησαν αν τους θέλουμε, αν τους χρειαζόμαστε και αν τους κρίνουμε ικανούς και άξιους να διαχειριστούν ΤΗΝ ΖΩΗ, ΤΑ ΟΝΕΙΡΑ και τις ΕΛΠΙΔΕΣ ΜΑΣ. Γιατί ΑΥΤΟΙ είναι (οι περισσότεροι) “δοκιμασμένα και διόξινα φρούτα” από το παρελθόν. Οι περισσότεροι έχουν δοκιμαστεί στον πολιτικό στίβο, με ιδιαίτερα ανεπιτυχείς (και τραγικές) επιδόσεις στην εν γένει πορεία της ΕΛΛΑΔΑΣ ΜΑΣ. Φυσικά μπορεί να είναι φανατικοί λάτρεις του κόμικς ΙΖΝΟΓΚΟΥΝΤ που “ο χαλίφης – πάση θυσία και μέσον- θέλει να γίνει χαλίφης στην θέση του χαλίφη”. Αν είναι έτσι η θεωρητική αφετηρία για την ίδρυση Κόμματος στην Ελλάδα, τότε η δημόσια πρόσκληση/προτροπή μπορεί να “πιάσει” τόπο: (συμ)ΠΑΤΡΙΩΤΗ ΕΛΛΗΝΑ ΦΤΙΑΞΕ ΚΑΙ ΣΥ ΕΝΑ ΚΟΜΜΑ: ΜΠΟΡΕΙΣ!... και για να είμαι ειλικρινής έχω και προσωπικά επηρεαστεί από αυτή τη διάχυτη (ανά την Ελλάδα) ΚΟΜΜΑΤΟΛΑΓΝΕΙΑ. Και λέω στον εαυτό μου “ Ρε συ ΔΟΞΑ αφού και ο Νικολόπουλος (τυχαίο το όνομα) έκανε Κόμμα, δε κάνεις και συ το δικό σου και να το ονοματίσεις “ενΔΟΞΑ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔA”.

   Αλλά απαντώ (μυστικά) στον εαυτό μου: Ευχαριστώ, αλλά “δεν θα πάρω…”







φωτογραφία: protothema.gr

Δεν γνωρίζω από που έχει την καταγωγή. και δεν μʼ ενδιαφέρει. Δεν γνωρίζω αν ως άτακτο παιδί είχε απανωτές σχολικές και οικογενειακές τιμωρίες. και δεν μʼ ενδιαφέρει. Δεν γνωρίζω αν είχε τραυματικές συναισθηματικές και πανεπιστημιακές εμπειρίες. και δεν μʼ ενδιαφέρει.

Δεν γνωρίζω από ποιους και πως κατέστη Πανεπιστημιακός (και δη Ιστορικός) δάσκαλος. και δεν μʼ ενδιαφέρει. Δεν γνωρίζω τους «ελληναράδες» της εκλογικής περιφέρειας του Πειραιά, που (μας) την έστειλαν στον ναό της Δημοκρατίας. και δεν μʼ ενδιαφέρει. Και δεν γνωρίζω γιατί ο μοναχικός πλέον Ιερομόναχος της Πολιτικής κ. Φώτιος-Φανούριος Κουβέλης, δεν της «τραβάει ευγενικά το αυτί». Και δεν μʼ ενδιαφέρει.