130x180 books

130x180 monopati

130x107mathisi

130x300 unicef

 
130x180 amnesty

130x130 warchild


130x130 reporters

130x180 doctors sans


130x180 warchild

130x180 apopseis


130x130 cancer

130x180 twitter

130x300 books

 

 

Διαφήμιση
Προβολή αντικειμένων με βάση την ετικέτα: Ανεργία

γράφει ο Κωνσταντίνος Μαργαρίτης.

Η καθημερινότητα των πολιτών γίνεται κάθε μέρα και πιο δύσκολη. Οι αναφορές για περαιτέρω μείωση των συντάξεων, του αφορολογήτου, οι αυξήσεις στις τιμές όλων των προϊόντων και η ραγδαία εκτόξευση της ανεργίας δημιουργούν κλίμα αναστάτωσης και αμφισβήτησης.

γράφει ο Γιώργος Κοντογιάννης.

 

Η είδηση μεταδόθηκε χθες από όλες τις τηλεοράσεις και τις ιστοσελίδες. Μιλούσε για «Στριμωξίδι και σπρωξιές για ένα πιάτο φασολάδα στην Τούμπα», καθώς «η μαζική προσέλευση του κόσμου δημιούργησε δυσάρεστες καταστάσεις».

Πέμπτη, 16 Φεβρουάριος 2017 08:56

Ελλάδα, ο σκουπιδοτενεκές της Ευρώπης

γράφει ο Δημήτρης Γεωργαλάς.

Δεν χρειάζονται λόγια και βαθυστόχαστες αναλύσεις.

Αποφάσισαν να μας κάνουν ένα μεγάλο στρατόπεδο προσφύγων, ανέργων και φτωχών.

γράφουν η Κατερίνα Χαρίση και ο Θάνος Καλαμίδας.

Εκείνη & Εκείνος ψάχνουν να βρουν ποιός δουλεύει και ποιός …δεν φαίνεται ότι δουλεύει στη Ελλάδα των μνημονίων. Ακόμα μιλάνε για την παιδική δουλεία που τα μνημόνια την επέστρεψαν και τις απουσίες στο σχολείο.

γράφει ο Δρ. Παναγιώτης Καρκατσούλης.

Την μετα-μνημονιακή ρουσφετολογική πρακτική να προσλάμβάνει το ελληνικό κράτος υπαλλήλους με έμμεσο τρόπο (δηλαδή, μέσω των κοινοτικών προγραμμάτων) την είχαμε επισημάνει πολλάκις και από μακρού χρόνου. Έτσι, τώρα, που εμφανίσθηκε η ναυαρχίδα των 24.251 θέσεων πλήρους απασχόλησης σε προγράμματα κοινωνικής εργασίας (!), οι κυβερνώντες πρέπει να νοιώθουν μεγάλη ανακούφιση. Θα έχουν, επιτέλους, «κάτι συγκεκριμένο» να δώσουν στις ορδές των ανέργων και των υπο-απασχολούμενων του ιδιωτικού τομέα. Κάτι, που με τις «δικές τους ενέργειες», πάντα, θα βελτιώσει τη ζωή τους, αφού από την ανασφάλεια του καθημερινού αγώνα θα τους μεταφέρει στο ασφαλές λιμάνι του δημόσιου τομέα. Εννοείται, ότι αυτή η κυβερνητική γαλαντομία θα πρέπει να επιστραφεί απ’ όσους θα ευεργετηθούν με την ψήφο τους. Σ’ αυτό ελπίζουν και γι’ αυτό το κάνουν. Εννοείται ότι η «πλήρης απασχόληση» θα υφίσταται μέχρι να τελειώσουν τα λεφτά του προγράμματος. Όταν οι ίδιοι άνθρωποι που τώρα σπεύδουν να κάνουν αιτήσεις, θα ξαναβρεθούν χωρίς δουλειά, θα διαθέτουν ένα επιπλέον «προσόν»: Θα έχουν εκπαιδευτεί στη «συμβουλευτική» (sic!) και σε μερικές αντίστοιχες δεξιότητες κι έτσι- υποτίθεται- ότι θα μπορέσουν να βρουν μια κανονική θέση εργασίας! Η κοροϊδία των προγραμμάτων κατάρτισης με σκοπό την απασχόληση έχει επισημανθεί από πολλούς και πολλές φορές. Ωστόσο, η μυωπική κοινοτική γραφειοκρατία δεν καταλαβαίνει τίποτα. Τα προγράμματα συνεχίζονται οδηγώντας στην κατασπατάληση πολύτιμων πόρων: Αντί, δηλαδή, να δημιουργήσουμε μ’ αυτούς κάποιες- έστω λίγες- σταθερές θέσεις εργασίας, δημιουργούμε μια σειρά «υποσχετικών» για εργασία.

Δευτέρα, 16 Ιανουάριος 2017 09:51

Το 2017 δέσμιοι του χρόνου

Γράφει ο Φωτάκης Φ.Βασίλη.

Το 2017 καλούμαστε ως χώρα να αντιμετωπίσουμε όλα όσα σωρευτικά βάρυναν την τύχη αυτής της χώρας με τις όποιες κακοδαιμονίες κουβαλήσαμε χρόνια ολάκερα. Προβλήματα άλυτα επί ετών και μια δημόσια διοίκηση ξεχαρβαλωμένη. Η ασφάλεια και οι ελευθερίες πρωταρχικά ζητήματα σε μια παραπαίουσα κοινωνία. Εθνικά θέματα ανοιχτά και ένα εσωτερικό σε απίσχναση από κάθε στοιχειώδη συνοχή και στόχευση.

γράφει ο Γιώργος Κοντογιάννης.

 

Ο Αλέξης Τσίπρας κάνει το ίδιο λάθος που έκανε ο Αντώνης Σαμαράς με τη διαχείριση του πλεονάσματος. Αντί να το αξιοποιήσει στην αντιμετώπιση της ανεργίας το προσφέρει για κατανάλωση ή για την πληρωμή χρεών ιδιωτών προς το δημόσιο, ώστε τα χρήματα που θα δώσει να επιστρέψουν και πάλι στα κρατικά ταμεία.

γράφει η Ντόρα Πάλλη.


Η πατρίδα μας μετά από έξι χρόνια μνημονίου έχει το υψηλότερο ποσοστό ανεργίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Ένα ποσοστό που γίνεται απαράδεκτα υψηλό στους νέους μας, όπου φτάνει το 50%!

Πέμπτη, 10 Νοέμβριος 2016 08:05

Μακροζωία, αιτία δυστυχίας;

γράφει ο Κωνσταντίνος Λυκογιάννης.


Διάβασα το σχόλιο της Εφημερίδας ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ της ΝέαςΥόρκης, «Τα καλά και τα ....κακά της μακροζωίας», του Σαββατοκύριακου 29-30 Οκτωβρίου και, ομολογώ, πως προβληματίστηκα. Επειδή έχω τα χρονάκια μου, αυτό το σχόλιο με έκανε να αισθάνομαι ένοχος γιατί ακόμα ζω. Σε ύφος που δεν σηκώνει αντίρρηση, υποστηρίζει ότι λόγω της μακροζωίας μας οι νέοι μας είναι άνεργοι. Ότι εμείς οι υπερήλικες έχουμε γίνει πολλοί και δεν υπάρχουν αρκετά ασφαλιστικά χρήματα για όλους, ότι δημιουργούμε οικονομικά και ψυχολογικά(;) προβλήματα στις οικογένειες και ότι η ποιότητα της ζωής υποφέρει. Και δεν έφταναν όλα αυτά, συμφωνεί με κάποιο δημοσιογράφο που προτείνει να συμφιλιωθούμε με την ιδέα της καθιέρωσης του «δικαιώματος του θανάτου». Δηλαδή, μας λέει, ότι υπάρχει και άλλος τρόπος, αν θέλαμε, να συμβάλουμε εθελοντικά στη μείωση του αριθμού μας.

Τρίτη, 01 Νοέμβριος 2016 23:54

Φοβάμαι, μαμά!...

γράφει η Λίλιαν Μπαντάνη.

Κάποιος που συνδυάζει τη γραφή με τη μουσική, θα μπορούσε να γράψει και ολόκληρο κείμενο, με ποτ πουρί από στίχους και στροφές του ελληνικού πενταγράμμου. Πρωτομηνιά σήμερα και στήθηκα πάλι στο ΑΤΜ, μαζί με τους παππούδες, για τη σύνταξη της μάνας μου. Από την έναρξη της κρίσης, η σύνταξή της έχει μειωθεί κατά 60% περίπου. Σχεδόν 6 χρόνια τώρα, κάθε μήνα, τσούκου – τσούκου, όλο και της την ροκανίζουν. Τη μια 50, την άλλη 30, την άλλη 20, τσούκου – τσούκου, τσούκου – τσούκου, όλο και της την μειώνουν, ώσπου έφτασε να παίρνει λιγότερα από τα μισά. Κι εγώ κάθε μήνα, χρόνια τώρα, στήνομαι στην ουρά μαζί με τους παππούδες, φοράω το καλό μου χαμόγελο, πιάνω μαζί τους την κουβέντα και τους δίνω κουράγιο. Και μετά, επιστρέφοντας στο σπίτι, χαμογελώ ακόμα πιο φωτεινά και λέω στη μαμά μου, «μην ανησυχείς, μαμά, τα έχω φροντίσει όλα εγώ». Κι ύστερα κλειδώνομαι στο δωμάτιό μου και καταρρέω.

JPAGE_CURRENT_OF_TOTAL