130x180 books

130x180 monopati

130x107mathisi

130x300 unicef

 
130x180 amnesty

130x130 warchild


130x130 reporters

130x180 doctors sans


130x180 warchild

130x180 apopseis


130x130 cancer

130x180 twitter

130x300 books

 

 

Διαφήμιση
Προβολή αντικειμένων με βάση την ετικέτα: Αλέξης Τσίπρας
Δευτέρα, 05 Δεκέμβριος 2016 09:18

Πως θα έριχνε ο Τραμπ τον Τσίπρα

γράφει ο Δημήτρης Κοντογιάννης.

Μπορεί η Ελλάδα αυτή τη στιγμή να έχει ανάγκη την παραμονή ή τη μη παραμονή του Αλέξη Τσίπρα στην εξουσία, αλλά ας ξεχάσουμε για λίγο τις ανάγκες της χώρας μας και ας σκεφτούμε όπως θα σκεφτόταν ένας αδίστακτος πολιτικός που θα είχε πιθανότητες να κερδίσει την πρωθυπουργία. Ας δούμε τι τακτική θα ακολουθούσε κάποιος ο οποίος δεν θα περίμενε τις εκλογές σε δυόμισι χρόνια από τώρα και δεν θα άφηνε στον νυν Πρωθυπουργό το πλεονέκτημα του να επιλέξει ο ίδιος πότε θα κάνει εκλογές. Ας δούμε τι θα έκανε ένας τύπος σαν τον Ντόναλντ Τραμπ για να ρίξει τον Αλέξη Τσίπρα.

γράφει ο Νίκος Νικολόπουλος.


«Ο Ερντογάν αμφισβητεί ανοικτά και δημόσια τη Συνθήκη της Λωζάννης.

Η Ελλάδα θα εμείνει στις “ονειρώξεις” περί φιλίας και συνεργασίας;»

 

Αν ο Ταγίπ Ερντογάν έκανε τις δηλώσεις αυτές για εσωτερική κατανάλωση ή ως αποδοχή ήττας στο χρονίζον θέμα της υφαλοκρηπίδας και των ΑΟΖ, η ουσία δεν αλλάζει πολύ για την Ελλάδα. Κι αν ισχύει το πρώτο τότε η Τουρκία είναι ακόμη πιο θανάσιμα επικίνδυνη για την ύπαρξη της χώρας μας, αφού πολύ απλά σημαίνει ότι το πολιτικό παιχνίδι μεταξύ των τουρκικών κομμάτων δεν γίνεται με μορφές πολιτικής αντιπαλότητας επί τη βάσει άσκησης οικονομικής, αναπτυξιακής ή άλλων φυσιολογικών, όπως συμβαίνει σε χώρες εν καιρώ ειρήνης, αλλά αντιθέτως διεξάγεται καθαρά σε επίπεδο κομμάτων μιας χώρας, η οποία βρίσκεται ήδη ή πολύ σύντομα ετοιμάζεται να βρεθεί σε συνθήκες ΠΟΛΕΜΟΥ.

Κυριακή, 08 Μάιος 2016 07:50

Το κίνημα των παπατζήδων

γράφει ο Δημήτρης Κοντογιάννης.

Το ότι ο Αλέξης Τσίπρας άλλα υποσχέθηκε και άλλα κάνει είναι γνωστό. Το πορτοφόλι μας είναι ακόμα άδειο, τα λαμόγια και οι δολοφόνοι όλων των αποχρώσεων ακόμα κυκλοφορούν ελεύθεροι, το κεφάλι μας είναι ακόμα σκυφτό. Το κερασάκι στην τούρτα ήταν η ομιλία του Πρωθυπουργού στην κοινοβουλευτική του ομάδα, για την οποία δε θα μου κάνει καθόλου έκπληξη αν ο Σαμαράς καταθέσει μήνυση για λογοκλοπή. Μήπως όμως η «άλλα λέω και άλλα κάνω», νοοτροπία του Τσίπρα δεν είναι αποκλειστικά ελληνικό, αλλά παγκόσμιο φαινόμενο;

 

γράφει ο Δημήτρης Κοντογιάννης.

Κατά κοινή ομολογία, η κυβέρνηση Τσίπρα δεν είναι και η πιο πετυχημένη της μεταπολίτευσης. Για τους περισότερους Έλληνες μάλιστα, η τωρινή κυβέρνηση είναι η πιο αποτυχημένη της σύγχρονης ελληνικής ιστορίας. Είναι λοιπόν πολύ εύκολο να ισχυριστεί οποιοσδήποτε ότι "όποιος και να διαδεχτεί τον Τσίπρα σίγουρα θα είναι πολύ καλύτερος Πρωθυπουργός", μία αντίληψη που είναι βούτυρο στο ψωμί του Κυριάκου Μητσοτάκη και των στελεχών της ΝΔ. Υπάρχει όμως ένας τομέας στον οποίο ο Αλέξης Τσίπρας είναι σίγουρα καλύτερος από ό,τι (τουλάχιστον μέχρι στιγμής) ο Κυριάκος Μητσοτάκης, αυτός της αποτελεσματικής αντιπολίτευσης.

γράφει ο Δημήτρης Κοντογιάννης.

Απορώ με αυτούς που ξαφνιάζονται όταν διαδραματίζονται γελοία σκηνικά σε συμβούλια πολιτικών αρχηγών. Είναι γνωστό πως έχουμε μικρή μνήμη, αλλά δεν γίνεται να έχουμε ήδη ξεχάσει το περίφημο non paper που είχε στείλει ο Πάνος Καμμένος στις πρώτες εκλογές του 2012, στο οποίο ζητούσε να ορίσουν οι ΑΝΕΛ ποιός θα είναι Υπουργός Άμυνας, ποιοι θα αποτελούν την υπόλοιπη μισή κυβέρνηση, μέχρι και το ποιος θα είναι ο επόμενος Πρωθυπουργός (ή Υπουργός Εξωτερικών, δεν είναι και τίποτα παράλογο). Δεν γίνεται να έχουμε ήδη ξεχάσει το συμβούλιο πολιτικών αρχηγών μετά το δημοψήφισμα όπου οι σοφοί του έθνους ερμήνευσαν μερικά εκατομμύρια ψήφους ως εντολή για τρίτο μνημόνιο επειδή ξαφνικά η κυβέρνηση τα βρήκε σκούρα. Αν έχει δείξει κάτι η μέχρι στιγμής ιστορία είναι ότι, μέχρι και στις κρισιμότερες στιγμές της Ελλάδας, το εθνικό συμφέρον θα ικανοποιηθεί μόνο όταν δεν έρχεται σε κόντρα με το κομματικό ή το προσωπικό.

Παρασκευή, 05 Φεβρουάριος 2016 09:48

Από Ανδρέα στον Αλέξη

του Θάνου Καλαμίδα.

Για τον Ανδρέα Παπανδρέου είχα πάντα μια σχεδόν σχιζοφρενή άποψη που δεν νομίζω ότι επείχε πολύ από την σχιζοφρενή παρουσία του στα ελληνικά δρόμενα για πάνω από μισό αιώνα και τη σχιζοφρενή σχέση που είχαν μαζί του όλοι οι Έλληνες. Από τη μια ήταν ο καθηγητής, ο σοσιαλιστής, ο μερικές φορές μποέμης, σίγουρα πολύ διαβασμένος και διανοούμενος Ανδρέας και από την άλλη ήταν ο πολιτικός, ο πρωθυπουργός, ο Πασοκτζής και πρασινοφρουρός Παπανδρέου. Στο τέλος βέβαια έγινε και ο Ανδρέας της Μιμής και της Αυριανής αλλά αυτό είναι άλλη ιστορία.

 

του Δημήτρη Κοντογιάννη.

Ήρθε επιτέλους η ώρα να μιλήσουμε σοβαρά για την πιο γελοία στιγμή της σύγχρονης πολιτικής ιστορίας της Ελλάδας. Μετά από αρκετούς μήνες, επιτέλους έχουμε κατεβάσει από το facebook και το twitter τις γραφικές εικονούλες που έλεγαν "ΝΑΙ" ή "ΟΧΙ" ή "Μένουμε Ευρώπη", ξεφανατιστήκαμε και καταλάβαμε όλοι ότι δεν υπάρχει 62% νικητών ή 38% ηττημένων αλλά μόνο 100% ηττημένων. Τώρα λοιπόν που καθάρισε το μυαλό μας, ας εστιάσουμε σε αυτό που πρέπει να μας μείνει ως μάθημα για το μέλλον, στα συμπεράσματα από όλη αυτή την διαδικασία.

του Δημήτρη Κοντογιάννη.

 

Αγαπητέ Άγιε,

 

Πέρασε μια δύσκολη χρονιά, με πολλά σκαμπανεβάσματα. Ως λαός αντέξαμε πολλά και άλλες φορές ήμασταν καλοί και κάποιες άλλες όχι. Τσακωθήκαμε τον Γενάρη στις εκλογές και τσακωθήκαμε ακόμα χειρότερα στο δημοψήφισμα, αλλά τον Σεπτέμβρη το είχαμε μάθει το μάθημά μας και δεν τσακωθήκαμε σχεδόν καθόλου. Δεν ξέρω αν είναι καλό που μάθαμε να αδιαφορούμε για τους καυγάδες των πολιτικών και που έχουμε χάσει την ελπίδα μας· συνήθως η αδιαφορία είναι κακό πράγμα. Τουλάχιστον όμως στις εκλογές της ΝΔ που δεν έγιναν γελάσαμε όλοι παρέα, νεοδημοκράτες και μη νεοδημοκράτες.

Πέμπτη, 05 Νοέμβριος 2015 10:12

Γεωστρατηγικές ακροβασίες ...

του Πάνου Αβραμόπουλου.

 

Δεν είναι εύκολες οι τρίπλες στο πεδίο της γεωστρατηγικής και για όσους δεν ξέρουν μπορούν να αποβούν ολέθριες.  Ενδεικτική ήταν η συμπεριοφορά του Αλέξη Τσίπρα τους επτά πρώτους μήνες της πρωθυπουργίας του, όπου απέβη συντριπτική για την χώρα, με τους εταίρους να τον «αδειάζουν», την οδυνηρή εκείνη περίοδο του Βαρουφάκη. Τώρα ο πρωθυπουργός επιχειρεί και πάλι μια νέα γεωπολιτική ανατοποθέτηση της χώρας, με κάποια δεδομένα ωστόσο να έχουν αλλάξει σοβαρά.

του Δημήτρη Κοντογιάννη.

Φίλε αναγνώστη, από ό,τι φαίνεται είμαστε από τους λίγους που απέμειναν που δεν έχουν ακόμα δηλώσει ότι θα είναι υποψήφιοι για την προεδρία της Νέας Δημοκρατίας. Συγχώρεσε το χιούμορ μου σε ένα ευαίσθητο θέμα -άλλωστε το να διαλέγουμε ποιος θα είναι ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης και υποψήφιος Πρωθυπουργός δεν είναι κάτι που συνηθίζαμε μέχρι το πρόσφατο παρελθόν και ίσως γι' αυτό δεν συνειδητοποιούμε τη σοβαρότητα της κατάστασης- αλλά νομίζω το επιβάλλει η κατάσταση. Αν όμως απολογούμαι εγώ για το ξινό αστειάκι που έχω ως πρόλογο, άραγε τι θα έπρεπε να κάνουν όλοι αυτοί οι υποψήφιοι μνηστήρες που ξευτιλίζουν έναν θεσμό, τη βαρύτητα και την ιστορία του οποίου μπορεί εύκολα να καταλάβει και ο πιο ανόητος Έλληνας ψηφοφόρος;

JPAGE_CURRENT_OF_TOTAL