130x180 books

130x180 monopati

130x107mathisi

130x300 unicef

 
130x180 amnesty

130x130 warchild


130x130 reporters

130x180 doctors sans


130x180 warchild

130x180 apopseis


130x130 cancer

130x180 twitter

130x300 books

 

 

Διαφήμιση
Guest

ένα διήγημα του Μάνου Μαυρομουστακάκη.

Μια κλασσική ιστορία

γράφει ο Δρ. Σπύρος Παρασκευόπουλος.

Η συζήτηση που διεξάγεται σήμερα στην Ελλάδα και όχι μόνο, σχετικά με τις οικονομικές εξελίξεις στην μεταμνημονιακή Ελλάδα, δηλαδή μετά τον Αύγουστο του 2018, με προκάλεσε να μπω και εγώ με μερικές γραπτές μου σκέψεις στη συζήτηση.

γράφει ο Κωνσταντίνος Μαργαρίτης.

Τα θλιβερά γεγονότα στο χώρο του ποδοσφαίρου δεν έχουν τελειωμό. Οι παράγοντες των ομάδων θέλουν να επιβάλουν τους δικούς τους κανόνες, αδιαφορώντας για τη ποιότητα και τη δυναμική του ελληνικού ποδοσφαίρου.

γράφει ο Δημήτρης Τζελέπης.

Τώρα βρήκαμε το θέμα που θα συζητάμε για καιρό. Πώς ο πρόεδρος της ΠΑΕ ΠΑΟΚ μπήκε με το όπλο στο γήπεδο; Εάν όμως δεν έβγαζε το μπουφάν του, δεν θα γινόταν τόση συζήτηση και η μπάλα θα κυλούσε στο χορτάρι κανονικά το Σαββατοκύριακο.

γράφουν η Κατερίνα Χαρίση και ο Θάνος Καλαμίδας.

Εκείνη

Πριν από μια δεκαετία περίπου, ο 11χρονος γιος μιας καλής μου φίλης βρέθηκε να παίζει ποδόσφαιρο σε κάποια μικρή, τοπική ομάδα της Θεσσαλίας. Ο πιτσιρικάς ήταν καλός. Πολύ καλός. Σύντομα αυτό φάνηκε και εκείνος εξελίχτηκε σε έναν μίνι αθλητή με πολλές δυνατότητες και προοπτικές. Θυμάμαι πως μιλούσαμε με τους γονείς του σχετικά με το θέμα αυτό και μου έλεγαν -τις αγωνίες τους βασικά - για το πώς θα έπρεπε να κινηθούν από κει και πέρα και να διαχειριστούν την κατάσταση όσο το δυνατόν πιο σωστά. Όπου σωστά, το να μην παραφουσκώσουν τα μυαλά του επίδοξου Μέσι (ή βάλτε όποιον θέλετε τέλος πάντων στη θέση του Μέσι), το αν θα έπρεπε -και πόσο- να κυνηγήσουν την υποτιθέμενη καριέρα που (ίσως) να περίμενε τον πιτσιρικά, το πώς και πόσο να επενδύσουν χρόνο, ψυχή και βεβαίως χρήματα σε κάτι που όπως και να το κάνεις, είναι αμφίβολο.

γράφει ο Γιώργος Κοντογιάννης.

Όταν κάποιος επαναλαμβάνει τα ίδια και τα ίδια πράγματα, ίσως γίνεται κουραστικός. Όμως όταν βλέπει τον κίνδυνο που έρχεται και διαθέτει τη στοιχειώδη δημοκρατική ή πατριωτική ευαισθησία, οφείλει να κρούσει ξανά και ξανά τον κώδωνα του κινδύνου, όσο κουραστικός κι αν γίνεται, ακόμα και αν στα μάτια κάποιων που δεν δύνανται να αντιληφθούν τον κίνδυνο η επιμονή αυτή μπορεί να φαντάζει ως εμμονή ή γραφικότητα.

γράφει ο Κωνσταντίνος Λυκογιάννης.

Κάθε μέρα ακούμε, βλέπουμε και διαβάζουμε δηλώσεις από διάφορους πολιτικούς, κυβερνητικούς και μη, που μας αραδιάζουν, ο καθένας με το δικό του τρόπο, πως θα ξεκινήσουμε αυτή τη πολυπόθητη «ανάπτυξη». Μάλιστα δε, η κυβέρνηση τη θέλει και «δίκαιη». Πράγμα που δυσχεραίνει τα πράγματα, αφού η ανάπτυξη είναι μία και επιτυγχάνεται με επενδύσεις με σκοπό το κέρδος. Δεν είναι φιλανθρωπική επιδίωξη και λειτουργεί με διαδικασίες που επιβάλουν οι κανόνες των σκληρών καπιταλιστικών νόμων της αγοράς.

γράφει ο Νίκος Γκίκας.

Είναι γνωστό τοις πάσι ποιος είναι ο θεσμικός ρόλος της ΤτΕ ως ανεξάρτητη αρχή. Πρωτοφανή δημοσιονομικό εκτροχιασμό επεσήμανε η έκθεση της ΤτΕ στις 6/10 του 2009.

γράφει ο Δρ. Παναγιώτης Καρκατσούλης.

Την προηγούμενη εβδομάδα οι ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ προσπάθησαν να δώσουν περιεχόμενο στο «σκάνδαλο Novartis»: Καταπατώντας τη λογική, βιάζοντας τους θεσμούς της δικαιοσύνης και του κοινοβουλίου, εκμεταλλευόμενοι με τον χειρότερο τρόπο κενά και αδυναμίες του διάτρητου ελληνικού διοικητικού συστήματος. Προσπάθησαν να συνωμοτήσουν κατά των πολιτικών αντιπάλων τους αντί να προσκομίσουν έστω και μια πρόταση πολιτικής για την επίλυση του «σκανδάλου Novartis». Μάλιστα, επανέφεραν ως δηλωτική του περιεχομένου του σκανδάλου την αυθαιρεσία και τον ολοκληρωτισμό της άποψης «ράβδος στη γωνία, άρα βρέχει». Το βασικό τους επιχείρημα ήταν «αφού ανέβαιναν οι τιμές των φαρμάκων υπάρχει πολιτική ευθύνη»!

γράφει ο Θεόδωρος Κατσανέβας.

Τα ελληνικά στο σύνολό τους και τα περισσότερα διεθνή συστημικά ΜΜΕ, αποκαλούν "δεξιούς, ακροδεξιούς και λαϊκιστές" τη συντριπτική  πλειοψηφία των Ιταλών ψηφοφόρων που με συνολικά ποσοστά της τάξης του 70%, ψήφισαν τον Συνασπισμό της Λέγκας με την Forca Italia και το Κίνημα των Πέντε Αστέρων του Μπέμπε Γκρίλο.

JPAGE_CURRENT_OF_TOTAL