130x180 books

130x180 monopati

130x107mathisi

130x300 unicef

 
130x180 amnesty

130x130 warchild


130x130 reporters

130x180 doctors sans


130x180 warchild

130x180 apopseis


130x130 cancer

130x180 twitter

130x300 books

 

 

Διαφήμιση
Guest

γράφει ο Λουκάς Γεωργιάδης.


"Ο ψεύτης και ο κλέφτης τον πρώτο χρόνο χαίρονται" όπως λέει ο θυμόσοφος λαός. Και δεν έχει άδικο. Το ψέμα, η υποκρισία και η απάτη έχουν κοντά ποδάρια. Βραχυπρόθεσμα σε κάνουν... μάγκα και χαίρεσαι, αλλά μακροπρόθεσμα τρως φάπες και ντρέπεσαι! Τα όσα συμβαίνουν στη χώρα κατά τα τελευταία χρόνια είναι άκρως παιδευτικά σε πολλά επίπεδα.

Τραγούδι

Μάνος Μαυρομουστακάκης | Πέμπτη, 23 Νοέμβριος 2017 08:39

ένα ποίημα από τον Μάνο Μαυρομουστακάκη.

 

Τραγούδι

 

γράφει ο Μανώλης Πέπονας.

 

Από τις διακηρύξεις πολιτικών παρατάξεων όλων των αποχρώσεων έως την προσπάθεια δικαιολόγησης της ύπαρξης παρασιτικών αντιδημοκρατικών στοιχείων, ο όρος “αντιφασισμός” χρησιμοποιείται αλλεπάλληλα και ποικιλοτρόπως. Οι πολλαπλές νοηματοδοτήσεις που του αποδίδονται συχνά αντιφάσκουν, ενώ επίσης δεν είναι λίγες οι φορές που άτομα τα οποία διακηρύττουν την αντιφασιστική τους άποψη δρουν με τρόπους ανάλογους του εχθρού τους. Σε όλη αυτή τη σύγχυση μάλιστα πρέπει να προστεθούν τα πολλά πρόσωπα που διαθέτει ο ίδιος ο φασισμός, όντας ικανός να περάσει απαρατήρητος με τις κατάλληλες παραλλαγές του.

γράφει ο Κωνσταντίνος Μαργαρίτης.

Οι συζητήσεις για το κλίμα είχαν θετικό αντίκτυπο, αλλά οι αποφάσεις λαμβάνονται με αργό ρυθμό. Τα κράτη καθυστερούν, οι ημερομηνίες πιέζουν και τα προβλήματα αυξάνονται.

Οι πολίτες, ανά τον κόσμο, είναι ευαισθητοποιημένοι και απαιτούν από τους ηγέτες τους να κινηθούν πιο αποτελεσματικά.

γράφει ο Δρ. Κωνσταντίνος Αραβώσης.

Ο τομέας του Περιβάλλοντος μπορεί να αποτελέσει σημαντικό μοχλό Ανάπτυξης, να συμβάλλει να δημιουργηθούν χιλιάδες νέες θέσεις εργασίας και να ενεργοποιηθούν σημαντικοί δημόσιοι και ιδιωτικοί πόροι. Απαιτούνται επενδύσεις της τάξης των 6-8 δις. ευρώ για την επόμενη πενταετία για να εναρμονιστεί η χώρα μας με τις νομοθετικές απαιτήσεις και περιβαλλοντικούς στόχους που θέτει η ΕΕ και των οποίων υπολειπόμαστε κατά πολύ με κίνδυνο να μας επιβληθούν μεγάλα πρόστιμα για την μη προσαρμογή μας.

γράφουν η Κατερίνα Χαρίση και ο Θάνος Καλαμίδας.

Εκείνη

Το «Πάρκο των αρουραίων» ήταν ένας κλειστός περιμετρικά χώρος από κόντρα πλακέ που δημιουργήθηκε στα πλαίσια ενός πειράματος για να αποδειχθεί η τεράστια δύναμη των ναρκωτικών ουσιών και η αδυναμία του ανθρώπου να αντισταθεί/απαλλαχθεί από αυτές. Οι ερευνητές πίστευαν ότι ο λόγος που οι άνθρωποι κατέφευγαν στα ναρκωτικά, ήταν η διαθεσιμότητα των ουσιών, κι ο λόγος που αδυνατούσαν να απαλλαχθούν από αυτά, ήταν η σύνθεση των ουσιών που θεωρούνταν εξαιρετικά εθιστικές.

γράφει ο Γιώργος Κοντογιάννης.

Ο περιβόητος Βασιλιάς Ήλιος της Γαλλίας, Λουδοβίκος 14ος είχε πει το περίφημο "Το κράτος, είμαι εγώ" (L'État, c'est moi). Φράση που έδειχνε την απόλυτη μορφή της μοναρχίας του.

Μερικά χρόνια αργότερα, και παρά το γεγονός ότι ο θεσμός της βασιλείας ξεθώριαζε και ο οίκος των Βουρβόνων είχε πάρει την κατιούσα, ο τελευταίος, πριν από τη γαλλική επανάσταση εκπρόσωπός του, Λουδοβίκος 16ος, με περισσή αλαζονεία δήλωνε: «Είναι νόμιμο διότι το θέλω».

γράφει ο Κωνσταντίνος Λυκογιάννης.

Στη πατρίδα μας η έννοια «δημοκρατία» έχει χάσει την έννοιά της και, πολύ περισσότερο, έχει χάσει την αξία της. Είναι κάτι σαν κάτι περιττό που δεν χρειάζεται να περιφρουρηθεί. Έχει πάψει να είναι οδηγός στη διαδικασία των θεσμών και της διακυβέρνησης της χώρας. Τη μεταχειριζόμαστε σαν πηλό και ο καθένας μας της δίνει τη μορφή που τον εξυπηρετεί. Έχει γίνει παραπέτασμα πίσω από το οποίον κρύβεται κάθε κομματική κυβέρνηση για να κάνει τη διανομή των καρπών της εξουσίας, μεταξύ του κυβερνόντος κόμματος και των διαφόρων συμφερόντων που τη στηρίζουν. Είναι η σημαία, μέσα στην οποία τυλίγεται κάθε κοινωνική ομάδα που θέλει να νομιμοποιήσει τις παρανομίες της.

Άνθρωπε, ενικήθης

Δήμητρα Καραντζένη | Σάββατο, 18 Νοέμβριος 2017 19:17

γράφει η Δήμητρα Καραντζένη.

Τι είναι πιο ανίκητο τελικά; Αναρωτιέμαι... Τα στοιχεία της φύσης, που ξεσπούν ορμητικά και αφανίζουν αδιακρίτως τον έμψυχο και άψυχο κόσμο στο πέρασμά τους; Ή μήπως ο πείσμων ανθρώπινος νους, με εκείνη την κατά τα άλλα αστήρικτη κι ά-λογη ‘λογική’, που τον τοποθετεί μια μέρα στο άφθαρτο και απυρόβλητο, υψώνοντας περήφανη σημαία του το δυστυχώς αξεπέραστο ‘‘Σε μένα θα συμβεί;’’ που γαλούχησε γενιές και γενιές της πολύπαθής μας κοινωνίας;

Αιωρήματα νέων δεσμεύσεων

Νίκος Γκίκας | Σάββατο, 18 Νοέμβριος 2017 08:31

γράφει ο Νίκος Γκίκας.

Αυτή η εναλλακτική αριστερά, η αντισυστημική και αντικαπιταλιστική, εφαρμόζει τα σκληρότερα νεοφιλελεύθερα και αντεργατικά μέτρα. Και ενώ η επανάστασή της τελειώνει κάθε πρώτη του μήνα, το αφήγημά της ξεθωριάζει υπό το βάρος της πραγματικότητας.

JPAGE_CURRENT_OF_TOTAL