130x180 books

130x180 monopati

130x107mathisi

130x300 unicef

 
130x180 amnesty

130x130 warchild


130x130 reporters

130x180 doctors sans


130x180 warchild

130x180 apopseis


130x130 cancer

130x180 twitter

130x300 books

 

 

Διαφήμιση
Guest

γράφει ο Δημήτρης Τζελέπης.


Όλοι εναντίον στον πόλεμο της Συρίας. Εδώ και κάποιο καιρό έχουν ξεπεραστεί οι μάχες ανάμεσα στο καθεστώς Άσαντ και στους αντικαθεστωτικούς. Συμμετέχουν και άλλες δυνάμεις που θέλουν να έχουν λόγο στην επόμενη μέρα στην Συρία και εάν μπορεί να υπάρξει μία νέα μέρα σε ένα κράτος που εδώ και χρόνια βρίσκεται σε πόλεμο με πολλαπλές συνέπειες.

γράφει ο Κώστας Γκαβογιάννης.

 

Πρόσφατα αναφέρθηκα στις ευθύνες των παλαιοτέρων, όσον αφορά τον αποκλεισμό των νέων από την πολιτική σκηνή και την αποστροφή τους σε κάθε τι που έχει σχέση με τα κοινά, αποστροφή που δυστυχώς έχει πάρει μεγάλες διαστάσεις.

γράφουν η Κατερίνα Χαρίση και ο Θάνος Καλαμίδας.

Εκείνος δικαιολογημένα απών, οπότε αητό αμολάει για σήμερα Εκείνη

Ένα αυτοκίνητο σταματά σ’ ένα βενζινάδικο, ενώ ένα άλλο αυτοκίνητο βρίσκεται ήδη εκεί. Το ζευγάρι χειρονομεί έντονα και ο άντρας που έφτασε τελευταίος ακούει ότι τους έκλεψαν το πορτοφόλι από το κάθισμα του συνοδηγού, την ώρα που και οι δύο είχαν κατέβει από το αμάξι αφήνοντας το παράθυρο ανοιχτό. Κάποιος φαίνεται πως πέρασε σαν κύριος, άρπαξε το πορτοφόλι κι έφυγε, όλα αυτά μέσα σε δευτερόλεπτα προφανώς. Ο άντρας υπέθεσε ότι σε τέτοιες περιπτώσεις, οι κλέφτες αδειάζουν στα γρήγορα τα πορτοφόλια και τα πετάνε… Και είχε δίκιο. Λίγο πιο πέρα στον ίδιο δρόμο, είδε πεταμένο το (άδειο πια) πορτοφόλι. Το πήρε και το παρέδωσε στο ζευγάρι. Η γυναίκα τον ευχαρίστησε και είπε ότι τους έκλεψαν όλα τα χρήματα που είχαν για τις διακοπές τους και τις κάρτες τους. Αυτή ήταν η πρώτη αντίδραση.

γράφει ο Γιώργος Κοντογιάννης.

 

Πασχαλινές διακοπές τέλος. Επιστροφή στα προβλήματα που γεννά ο Γολγοθάς της ελληνικής καθημερινής πραγματικότητας.

Αυτό που έμεινε από τον εφετινό εορτασμό του Πάσχα είναι οι ευχές του συνόλου σχεδόν του πολιτικού προσωπικού, με προεξάρχοντα τον ίδιο τον πρωθυπουργό, για πέρασμα (αυτό σημαίνει άλλωστε και η εβραϊκή λέξη Πάσχα) από την Ελλάδα της κρίσης, στην Ελλάδα της ομαλότητας.

Βάρνα για 10 σταθμούς

Λάρκος Λάρκου | Δευτέρα, 09 Απρίλιος 2018 08:27

γράφει ο Λάρκος Λάρκου.

Η Σύνοδος Κορυφής ΕΕ-Τουρκίας στη Βάρνα στις 26 Μαρτίου δεν έλυσε προβλήματα, αλλά έδειξε μια κατεύθυνση που οδηγεί σε καλύτερη συνεννόηση ανάμεσα στα δύο μέρη. Αυτό συνιστά πρόοδο, αν δούμε το πώς εξελίσσονταν οι σχέσεις ΕΕ-Τουρκίας τα τελευταία δύο χρόνια. Αυτή την κατάσταση περιέγραψε ο Γιούνκερ ως εξής: «Πρέπει να σας πω ότι είμαι  είμαι ρομαντικός, νοσταλγικός, λίγο λυπημένος για την κατάσταση των σχέσεων μεταξύ της Τουρκίας και της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Για χρόνια υποστηρίζω τις προσπάθειες της Τουρκίας να αναπτυχθεί μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης».

γράφει ο Θεόδωρος Κατσανέβας.

Μεγάλη συζήτηση γίνεται τελευταία για την ισχυρή πιθανότητα η Τουρκία του Ερντογκάν να προκαλέσει θερμό πολεμικό επεισόδιο με την Ελλάδα. Ο αποθρασυμένος όσο και στριμωγμένος από παντού Ερντογκάν, είναι πιθανό να εξάγει τα προβλήματά του με μια θεαματική επιθετική ενέργεια βραχείας διάρκειας ενάντια στην Ελλάδα. Όσο περισσότερο εμείς δείχνουμε να φοβόμαστε μια τέτοια πιθανότητα, τόσο ο ίδιος φουσκώνει  και δημιουργεί κατάσταση νικητή χωρίς πόλεμο, ή χωρίς μάχη.

Αυτό είναι κάτι που το  συνηθίζει η Τουρκία στην ιστορική της διαδρομή. Κάνει τον παλικαρά χωρίς να ρισκάρει. Στον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο κήρυξε πόλεμο ενάντια στη Γερμανία, μια μέρα πριν από τη λήξη του. Στην Κύπρο εισέβαλε με τις ευλογίες της δύσης και σχεδόν χωρίς αντίσταση. Στο Ναγκόρνο Καραμπάχ, παρ’ όλες τις απειλές από μέρους της, δέχτηκε την ήττα του σύμμαχού της Αζερμπαϊτζάν από τους Αρμένιους.

Στη Συρία ηττήθηκε. Στο Αφρίν προωθείται  αφού οι Κούρδοι μαχητές το παρέδωσαν περίπου αμαχητί,  ύστερα και από άνωθεν εντολές και με το Συριακό στρατό να απέχει. Το «βυθίσατε το Χώρα» του Ανδρέα Παπανδρέου, σε κρυφή συνεννόηση με τον Κωνσταντίνο Καραμανλή, ήταν αρκετό για να μαζευτεί  το πλοιάριο μέσα στα Δαρδανέλια.

Το «σφάξε με Αγά μου να αγιάσω» οδηγεί στην ήττα

Ο Νίκος Κοτζιάς σε μια ανεκδιήγητη δήλωσή του  ανέφερε ότι, «αν έχουμε θερμό επεισόδιο με την Τουρκία, θα ηττηθούμε και ο Ερντογκάν θα μας πάει καβάλα»! Τι θα πει αυτό; Μα τι άλλο από παραλλαγή του «σφάξε με Αγά μου να αγιάσω» Και μάλιστα χωρίς ο «Αγάς» να έχει δυνατότητες σφαγής στην πράξη όπως έχουν τα πράγματα σήμερα.

Αλλά ας εξηγηθούμε καλύτερα. Ένα θερμό πολεμικό επεισόδιο με την Τουρκία, αν αντιμετωπιστεί σωστά από μέρους μας, δεν μπορεί να έχει νικητές ή ηττημένους. Εκτός  αν ένα μέρος των εμπλεκομένων, δηλ. η δική μας πλευρά, θεωρεί εκ των προτέρων την ήττα ως δεδομένη. «Όποιος στη μάχη πάει για να πεθάνει, στρατιώτη μου τον πόλεμο τον χάνει»....

Είναι πιθανό, το θερμό επεισόδιο να επεκταθεί σε μια  σύντομη σύγκρουσης διάρκειας 1-2 ημερών. Στο διάστημα αυτό, θα υπάρξει μεγάλη διεθνής κατακραυγή ενάντια  στην αναίτια τουρκική επιθετικότητα. Οι μεγάλες δυνάμεις, σε δύση και ανατολή, όπως και ο ΟΗΕ, δεν μπορεί παρά να πάρουν θέση και να βάλουν φραγμό στην πρόκληση Ερντογκάν, ο οποίος δεν προσβλέπει σε βοήθεια από πουθενά διεθνώς.

Αποκλείεται πολεμική σύγκρουση μακράς διάρκειας

Η δύση μπορεί να ανέχεται αν δεν ευνοεί την ένταση ανάμεσα σε Ελλάδα και Τουρκία, όπως κάνει και αλλού για να πουλά όπλα και να «βασιλεύει διαιρώντας», αλλά δεν τη συμφέρει μια καταστροφική ολική ρήξη. Αν  η Ευρώπη και το ΝΑΤΟ δεν μπουν στη μέση, τότε, θα χάσουν την αξιοπιστία τους,και πιθανώς να διαλυθούν. Τι λόγο ύπαρξης θα έχει το ΝΑΤΟ αν δύο μέλη του πολεμούν μεταξύ τους; Και γιατί να υπάρχει η Ευρωπαϊκή Ένωση αν δεν μπορεί να προστατεύσει τα σύνορά της;

Παράλληλα, η Ρωσία με την Κίνα, δεν μπορεί να αδιαφορήσουν σε μια τέτοια κρίση και να μην σπεύσουν να επωφεληθούν. Είναι προφανές ότι, αποκλείεται  μια σκληρή πολεμική σύρραξη μακράς διάρκειας μέσα από την οποία η Τουρκία θα μπορούσε ίσως να βγει κερδισμένη λόγω της στρατιωτικής της υπεροπλίας, αν και αυτό ακόμα μπορεί να αμφισβητηθεί.

Σε ένα θερμό επεισόδιο η Τουρκία δεν θα κερδίσει στρατιωτικά και θα χάσει πολιτικά

Άρα το μόνο που είναι πιθανό είναι ένα θερμό επεισόδιο ή και σύντομη σύγκρουση 2-3 ημερών. Στην περίπτωση αυτή, η Τουρκία δεν θα κερδίσει στρατιωτικά και θα ηττηθεί πολιτικά. Η διάρθρωση των συνόρων μας, επίγειων και θαλάσσιων, είναι τέτοια που  πουθενά δεν μπορεί να εισβάλλει με επιτυχία. Στον Έβρο, τα περιορισμένης έκτασης σύνορα μας είναι καλά θωρακισμένα και πολύ δύσκολα μπορούν οι στρατιωτικές τους δυνάμεις να  διαβούν  το μεγάλο ποτάμι και να εισβάλουν στην μητροπολιτική Ελλάδα.

Οι ακρίτες του Έβρου είναι οπλισμένοι και θα πολεμήσουν για την υπεράσπιση της γης τους, της πατρίδας τους, σε αντίθεση με τους Τούρκους στρατιώτες που θα επιτίθενται για να κατακτήσουν σε μια εποχή όπως η σημερινή που  δεν ευνοεί παρόμοιες πολεμικές βαρβαρότητες χωρίς άνωθεν έγκριση ή ανοχή.

Το ίδιο ισχύει και για τα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου όπου οι Έλληνες στρατευμένοι  και οι μάχιμοι πολίτες,  σε αντίθεση με τους Τούρκους εισβολείς, θα υπερασπίζονται πάτρια εδάφη και για το λόγο αυτό, είναι φυσικό να διακατέχονται από  αυξημένη μαχητικότητα.

Το μόνο νησί που είναι ευάλωτο στρατιωτικά είναι το Καστελόριζο, το οποίο όμως ακόμα και αν το κατακτήσουν οι Τούρκοι  στρατιωτικά, είναι αμφίβολο αν μπορούν να το κρατήσουν, γιατί είναι ο γεωγραφικός κρίκος που συνδέει τη θαλάσσια ζώνη μεταφοράς του Ισραηλινού φυσικού αερίου μέσω του θαλάσσιου τριγώνου των ΑΟΖ Ελλάδας, Κύπρου, Ισραήλ. Η πιθανότητα να μπορέσουν οι Τούρκοι να εισβάλλουν και να κρατήσουν μια ελληνική βραχονησίδα, εξαρτάται από το βαθμό αποφασιστικότητας και ετοιμότητας των δικών μας ενόπλων δυνάμεων που δεν είναι αμελητέες. Άλλωστε και η Τουρκία έχει βραχονησίδες...

Το ναυτικό, η αεροπορία και η μορφολογία των συνόρων

Το ελληνικό ναυτικό έχει εμπειρία  και σημαντική ισχύ για να αντιμετωπίσει το τουρκικό. Το ίδιο και η ελληνική αεροπορία, αφού για διάστημα πολεμικών επιχειρήσεων 1-3 ημερών, έχει αυξημένη σημασία η ποιότητα των πιλότων και του εξοπλισμού και λιγότερο η αριθμητική υπεροχή όπου υπερτερεί η Τουρκία. Η αποψιλωμένη από έμπειρους πιλότους τουρκική αεροπορία λόγω των πρόσφατων εκκαθαρίσεων από τον Ερντογκάν, είναι απίθανο να τολμήσει να βομβαρδίσει ελληνικούς στόχους, γιατί θα υπάρξει παγκόσμια κατακραυγή,

Σε μια τέτοια περίπτωση και οι δικοί τους στόχοι στην αχανή μητροπολιτική τους  χώρα, είναι εκτεθειμένοι σε δικά μας αντίποινα. Η ευρεία εδαφική έκταση της Ανατολικής Τουρκίας και  ειδικότερα της Ανατολικής  Θράκης, σε αντίθεση με τη μορφολογία των νησιών μας και των συνόρων μας στον Έβρο, είναι ανοιχτή σε επιλεγμένα  ξαφνικά χτυπήματα  από ελληνικές δυνάμεις καταδρομέων. Όμως, είναι πολύ απίθανο να φτάσουμε μέχρις εκεί.

Ο Ερντογκάν θα έχει το τέλος του Καντάφι και του Σαντάμ

Ένα θερμό επεισόδιο ή ακόμα και μια στρατιωτική σύγκρουση πολύ μικρής χρονικής διάρκειας, με δεδομένο το αναίτιο και άδικο της επίθεσης από μέρους της Τουρκίας του Ερντογκάν, θα αφήσει πολύ περισσότερες πληγές από κέρδη στον προκλητικό γείτονα. Και πολύ πιθανό να σημάνει το τέλος του Σουλτάνου, ο οποίος έχει παντού δημιουργήσει εχθρούς, σε δύση, ανατολή, σε βορρά και νότο, όπως και μέσα στη χώρα του, καλλιεργώντας την εικόνα του θρασύτατου τραμπούκου.

Βρυχάται σαν το  ποντίκι με εγωπάθεια, αυταρέσκεια, εριστικότητα, αλλά και φόβο για το προσωπικό του μέλλον. Και δεν έχει άδικο. Στο τέλος του δρόμου είναι πιθανό να οδηγήσει σε διαμελισμό της χώρα του. Και ο ίδιος να  έχει την τύχη του Καντάφι και του Σαντάμ.

γράφει ο Δρ. Παναγιώτης Καρκατσούλης.

Οι ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ έδειξαν από την αρχή της διακυβέρνησής τους τις προθέσεις τους απέναντι στο κράτος δικαίου και την αξιοκρατία. Άρχισαν μ’ έναν καταιγισμό Πράξεων Νομοθετικού Περιεχομένου, με πρώτη και καλύτερη εκείνη που χάριζε τα χρέη της ΣΕΚΑΠ στον εκλεκτό τους Ιβάν. Συνέχισαν με μια χονδροειδή επίθεση εναντίον των ανεξάρτητων αρχών και ακολούθησε η κατάληψη των διοικήσεων των δημόσιων οργανισμών με ημετέρους. Στις επιθέσεις αυτές φάνηκε να υποχωρούν μόνον όταν τα ανώτατα δικαστήρια, και ειδικά, το Συμβούλιο της Επικρατείας, έδειξε την έμπρακτη αντίστασή του στις μεθοδεύσεις για την δημιουργία ενός παρακρατικού μηχανισμού στα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης.

γράφει ο Θάνος Καλαμίδας.

Η γιαγιά μου συνήθιζε να λέει ότι ο καθένας μας κουβαλάει τον δικό του σταυρό και μόνο αυτός o ίδιος ξέρει το βάρος και τον πόνο του σταυρού του. Μόνο αυτός που τον κουβαλάει ξέρει αλήθεια του. Οι υπόλοιποι το πολύ να δουν το κύρτωμα στους ώμους άντε και οι πιο κοντά ένα δάκρυ. Αλλά κι αυτοί, οι πιο κοντά, σύντομα θα το ξεχάσουν γιατί έχουν τον δικό τους σταυρό που κουβαλάνε, το δικό τους μαρτύριο και τον δικό τους πόνο.

Μη μιλάς

Μανώλης Πέπονας | Παρασκευή, 06 Απρίλιος 2018 06:57

γράφει (και υπογράφει) ο Μανώλης Πέπονας

 

Σώπα, μη μιλάς, είναι ντροπή

κόψ’ τη φωνή σου

σώπασε επιτέλους

κι αν ο λόγος είναι αργυρός

η σιωπή είναι χρυσός.

(από το ποίημα “Σώπα μη μιλάς!” του Αζίζ Νεσίν)

γράφει η Κωνσταντίνα Κωνσταντίνου.

Αν πρέπει να συγκρατήσουμε κάτι το φετινό Πάσχα, αυτό είναι ο Σταυρός. 

JPAGE_CURRENT_OF_TOTAL