130x180 books

130x180 monopati

130x107mathisi

130x300 unicef

 
130x180 amnesty

130x130 warchild


130x130 reporters

130x180 doctors sans


130x180 warchild

130x180 apopseis


130x130 cancer

130x180 twitter

130x300 books

 

 

Διαφήμιση
Τετάρτη, 21 Ιανουάριος 2015 10:35

‘’Είχες ένα όνειρο, αλλά…’’

  Δήμητρα Καραντζένη

της Δήμητρας Καραντζένη.

10934189 10153035550719907 1392042705 nΑν γινόταν να ξυπνούσες για μια μέρα… Να πετούσες ψηλά πάνω απ’ τον κόσμο, για να εξασφαλίσεις μια πανοραμική άποψη της ανθρωπότητας… Αυτής της σύγχρονης παγκοσμιοποιημένης κοινωνίας…

 

Να δεις ανθρώπους να τελειώνει η ζωή τους από ‘’έξυπνες’’ βόμβες ανόητων μεγαλομανών ανθρωπίσκων κι άλλους να κρύβονται στα χαλάσματα, παριστάνοντας τα πτώματα, νεκροί μαζί και ζωντανοί ένα σώμα, επειδή ήταν διαφορετικοί… Ανθρώπους να αποκεφαλίζονται μπροστά σε έναν ψυχρό φακό κι ακόμη ψυχρότερα ζευγάρια μάτια βουτηγμένα στο μίσος, επειδή ήταν διαφορετικοί… Ομοφυλόφιλους να ρίχνονται δεμένοι πισθάγκωνα από ψηλά κτίρια συναντώντας το αιματοκυλισμένο πτώμα του συντρόφου τους, επειδή ήταν διαφορετικοί… Έγχρωμους να πέφτουν νεκροί από τα πυρά της εξουσίας και της ασφάλειας, με διάτρητο από σφαίρες σώμα, σάρκα βαμμένη κατακόκκινη επειδή ήταν διαφορετικοί… Τι ειρωνεία, στο θάνατο όλα τα σώματα να χουν το ίδιο χρώμα, άραγε αυτό δεν είναι απόδειξη αρκετή πως είναι ίσα;

Κι αν έστρεφες λίγο το βλέμμα, θα ‘βλεπες άνδρες, γυναίκες και παιδιά να πνίγονται ζωντανοί εκλιπαρώντας για βοήθεια, κι άλλους να καίγονται στα συρματοπλέγματα, ξένοι στην πατρίδα τους μα και παντού αλλού ξένοι, επειδή ήταν διαφορετικοί… Γυναίκες του μόχθου που πάλευαν για ένα κομμάτι ψωμί έρμαια των βασανιστών τους, επειδή ήταν κι αυτές διαφορετικές… Θα ‘βλεπες πένες και μολύβια να αιμορραγούν πάνω σε λευκά χαρτιά, ιδέες και κρίσεις να τιμωρούνται, ελεύθερα πνεύματα να καταπνίγονται και να χάνονται στην άβυσσο, επειδή ήταν διαφορετικά…

Κι όπου κι αν κοιτούσες, ψηλά ή χαμηλά, θα ‘βλεπες γύρω σου ψυχές βουτηγμένες στο φόβο, να διστάζουν να μιλήσουν για το διαφορετικό, γιατί κι οι τοίχοι έχουν αυτιά και χέρια εχθρικά… Και παραπέρα άλλους να στρέφουν βιαστικά το βλέμμα ή να το υψώνουν υποτιμητικά, να κλείνουν δυνατά την πόρτα πίσω τους και να γυρίζουν αναίσθητα την πλάτη, γιατί οι Άλλοι ήταν διαφορετικοί… Ανθρώπους να περπατούν και να κοιτούν πίσω τους, να τρέμουν τη σκιά τους, να μη νιώθουν πουθενά σίγουροι, ποτέ ασφαλείς… Τα πιο φωτεινά και πολυσύχναστα σημεία του πλανήτη έγιναν ξαφνικά τα πιο επικίνδυνα και σκοτεινά… Γιατί εκεί χτυπάει ο θάνατος… Αιφνίδιος και καταλυτικός… 

Και ταμπέλες… Παντού ταμπέλες… Κι αυτές διαφορετικές, πώς αλλιώς;; Άλλες δεσπόζουν περήφανες και υπεροπτικές, κι άλλες χαράσσονται με πόνο σε ταλαίπωρα γυμνά κορμιά… Θρησκείες και δόγματα, έθνη, σημαίες και σύμβολα, γλώσσες και χρώματα, πόσων λογιών Θεοί για να πιστέψεις! Ή μήπως Δαίμονες…; Ο ξένος δεν είναι φίλος, ίσως ποτέ δεν ήταν.. ο Άλλος είναι εν δυνάμει κακός, είναι έμφυτη τάση της ανθρώπινης φύσης να στέκεται καχύποπτα ενώπιόν του έτοιμη να τον καταδικάσει.

10945146 10153035551274907 735014092 nΕίχες ένα όνειρο. Να ενώσεις το διαφορετικό. Να δεις κοινωνίες ισότιμες, όπου η προβολή του Άλλου θα’ ταν κομμάτι του Εαυτού. Κοινωνίες τυφλές από χρώματα και σύμβολα, κωφές στα ρατσιστικά μανιφέστα και τις απαγορεύσεις, κοινωνίες ελεύθερες. Είχες ένα όνειρο, αλλά… Αλλά κανένας νους δεν γέμισε αρκετά από το φως του πνεύματός σου. Οι εποχές που σε διαδέχτηκαν, ακολούθησαν το μονοπάτι της λήθης, τα άνθη της μισαλλοδοξίας φύτρωσαν παντού, η φωνή σου σίγασε. Ή ίσως δεν είναι πια κανένας πρόθυμος να την ακούσει. Το όνειρό σου έγινε εφιάλτης. Πόση ντροπή και όνειδος, πόση ανείπωτη πίκρα αν ξυπνούσες σήμερα και αντίκριζες τον κόσμο…

 

 

Στην Ημέρα Μνήμης του Μάρτιν Λούθερ Κινγκ, ενός ανθρώπου που υπερασπίστηκε ένθερμα τα ανθρώπινα δικαιώματα και καταδίκασε τις διακρίσεις, παλεύοντας να δώσει σάρκα και οστά στο δικό του όνειρο, το ντυμένο με αγάπη για το συνάνθρωπο, με ανοχή στη διαφορετικότητα, πίστη στην ισότητα και τη δικαιοσύνη.

Τελευταία τροποποίηση στις Τετάρτη, 21 Ιανουάριος 2015 12:23

Προσθήκη νέου σχολίου

Το apopseis δημοσιεύει όλα τα σχόλια, πλην των υβριστικών. Τα σχόλια εκφράζουν μόνο τον συγγραφέα τους και δεν υιοθετούμε τις θέσεις που εκφράζονται σε αυτά. Αν αντιμετωπίζετε κάποιο πρόβλημα μπορείτε να επικοινωνήσετε μαζί μας στο apospeis @ apopseis.gr


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση

Δήμητρα Καραντζένη

Δήμητρα Καραντζένη

Η Δήμητρα Καραντζένη είναι απόφοιτος Επικοινωνίας και ΜΜΕ του Πανεπιστημίου Αθηνών και έχει κάνει μεταπτυχιακές σπουδές στις Ευρωπαϊκές και Διεθνείς Σχέσεις. Μοιράζει το χρόνο της ανάμεσα στις δύο μεγάλες της αγάπες, τη δημοσιογραφία και την οικογένεια. Τα τελευταία χρόνια συνεργάζεται με το περιοδικό Ovimagazine, ως ανταποκρίτρια από την Ελλάδα, με πεδία ενδιαφέροντος την πολιτική, την ευρωπαϊκή ενοποίηση, την κοινωνική ζωή, τα Μedia και τη διαμόρφωση της κοινής γνώμης.