130x180 books

130x180 monopati

130x107mathisi

130x300 unicef

 
130x180 amnesty

130x130 warchild


130x130 reporters

130x180 doctors sans


130x180 warchild

130x180 apopseis


130x130 cancer

130x180 twitter

130x300 books

 

 

Διαφήμιση
Κυριακή, 27 Μάιος 2018 06:47

Η καπηλεία του Μάη

  Νίκος Γκίκας

γράφει ο Νίκος Γκίκας.

Μπορεί σήμερα ο ανθρωπισμός και η οικονομία να δοκιμάζονται, ωστόσο το πολιτικό και κοινωνικό περιβάλλον εξελίσσονται. Συνέπεσε δε ο φετινός Μάης με τα 200 χρόνια από τη γέννηση του Μαρξ. Έτσι οι σύγχρονες εξελίξεις σε συνδυασμό με την εξέγερση του Μάη του ’68 οδήγησαν σε ένα μείγμα εικοτολογικών θέσεων των προβλέψεων του Μαρξ.

 

Σπέρματα του κινήματος όμως εντοπίζονται νωρίτερα. Στην αιματηρή κατάπνιξη του ξεσηκωμού της Βουδαπέστης το ΄56 για ελευθερίες και δικαιώματα από τους σοβιετικούς. Στην ύψωση του τείχους του Βερολίνου το ΄61, συνέπεια της εργατικής εξέγερσης του ΄53, που καταπνίγηκε από τους σοβιετικούς, αλλά και της φυγής των πολιτών για αναζήτηση ελευθερίας. Στους Γιουγκοσλάβους ρεβιζιονιστές. Στα κινήματα αμφισβήτησης και αντικουλτούρας στις αρχές του ΄60 στη Δύση που παγκοσμιοποιήθηκαν γρήγορα δημιουργώντας επαναστατικά πρότυπα. Rock ‘n roll, Beatles, ye ye, woodstock, χίπις. Στα αφροαμερικάνικα κινήματα επίσης και στο “Κίνημα Ελευθερίας του Λόγου” το ’64 στο Μπέρκλεϋ της Καλιφόρνιας. Στα Ιουλιανά το ‘66.

 

Ο ανθρωπιστικός μαρξισμός του Αλτουσέρ αλλά και η αμφισβήτηση του δογματικού σοβιετικού μαρξισμού και των ψευδών αναγκών της μονοδιάστατης κοινωνίας από τον Μαρκούζε έστρωναν το χαλί, παράλληλα με τον συντηρητικό και αυταρχικό τρόπο διακυβέρνησης του Ντε Γκολ. Αυτή η ατμόσφαιρα οδήγησε στην εξέγερση του Μάη του ’68.

Το κίνημα, μια έκρηξη ανυπακοής, ζητούσε τη χειραφέτηση του ανθρώπου από τους λογής καταναγκαστικούς περιορισμούς, απορρίπτοντας την καθεστηκυία τάξη με μια απείθεια ενάντια σε κάθε τι παραδεδομένο.

Μετά τις σουφραζέτες, στην εξέγερση του Μάη εδραιώθηκε ο γαλλικός φεμινισμός, καθώς διεκδίκησε την ισοτιμία στο σχολείο, στη δουλειά, στο πανεπιστήμιο, στο σεξ. Οι νεολαίοι, προερχόμενοι από την μεσαία και την ανώτερη αστική τάξη, διεκδικούσαν από ανθρώπινα δικαιώματα και συνθήκες εργασίας μέχρι αλλαγές στη διοίκηση, στην παιδεία, στην λογοτεχνία και την τέχνη. Τα συνθήματα αυτά κατόπιν ενέπνευσαν και τους εργάτες.

Οι κομμουνιστές δεν βρισκόταν εκεί. Οι επαναστάτες ήταν ψεύτικοι για εκείνους. Είχαν απωλέσει τον πηγαίο αυθορμητισμό της κοινωνίας για μεταρρυθμίσεις, κοινωνικές αλλαγές και δικαιώματα. Ενώπιον αυτών είχαν να προτάξουν τη βία του άκαμπτου και απάνθρωπου σοβιετικού μαρξισμού. Οι λύκοι δε χάρηκαν την αναμπουμπούλα, παρά υπέκυψαν στην εξέγερση από το φόβο της απόλυτης ήττας.

Η ρήξη ωστόσο είχε επέλθει. Και μπορεί να κατέπνιξαν στο αίμα την επιθυμία χειραφέτησης, στην Άνοιξη της Πράγας το ΄68, εντούτοις δεν σταμάτησαν την δίψα των ανθρώπων για δικαιοσύνη και ελευθερία. Τα οράματά τους για ιδεατή αταξική κοινωνία οδήγησαν στην καθυπόταξη και άρνηση του ανθρώπου και όχι στην εξύψωση αυτού, καθώς οι ανθρώπινες σχέσεις καθορίζουν το γίγνεσθαι και όχι οι οικονομικές. Ο σοσιαλισμός τους αποτέλεσε μια αιματηρή εφαρμογή ενός πειράματος που παντού επιβλήθηκε με τη βία και οδήγησε στη μαζική εξαθλίωση. Η κατάρρευση και αποτυχία τους εντοπίζεται στον ισοπεδωτικό υπερσυντηρητισμό και στην αδυναμία αναγνώρισης της πνευματικότητας και ελευθερίας του ανθρώπου, πέρα από τις εργαλειακές χρήσεις. Αυτά ακριβώς που οδήγησαν στην εξέγερση του Μάη του ΄68, τα οποία η αριστερά σήμερα καπηλεύεται.


Φωτογραφία: Δημοτικό Αρχείο Τουλούζης

Τελευταία τροποποίηση στις Τρίτη, 12 Ιούνιος 2018 08:48

Προσθήκη νέου σχολίου

Το apopseis δημοσιεύει όλα τα σχόλια, πλην των υβριστικών. Τα σχόλια εκφράζουν μόνο τον συγγραφέα τους και δεν υιοθετούμε τις θέσεις που εκφράζονται σε αυτά. Αν αντιμετωπίζετε κάποιο πρόβλημα μπορείτε να επικοινωνήσετε μαζί μας στο apospeis @ apopseis.gr


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση

Νίκος Γκίκας

Νίκος Γκίκας

Ο Νίκος Γκίκας είναι αρθρογράφος στον τοπικό τύπο ΠΡΩΙΝΟ ΛΟΓΟ ΤΡΙΚΑΛΩΝ τις Κυριακές