Δευτέρα, 09 Απρίλιος 2018 23:23

Η νέα αυταπάτη που δημιουργεί ο Τσίπρας

  Γιώργος Κοντογιάννης

γράφει ο Γιώργος Κοντογιάννης.

 

Πασχαλινές διακοπές τέλος. Επιστροφή στα προβλήματα που γεννά ο Γολγοθάς της ελληνικής καθημερινής πραγματικότητας.

Αυτό που έμεινε από τον εφετινό εορτασμό του Πάσχα είναι οι ευχές του συνόλου σχεδόν του πολιτικού προσωπικού, με προεξάρχοντα τον ίδιο τον πρωθυπουργό, για πέρασμα (αυτό σημαίνει άλλωστε και η εβραϊκή λέξη Πάσχα) από την Ελλάδα της κρίσης, στην Ελλάδα της ομαλότητας.

 

Πόσο εφικτό όμως είναι κάτι τέτοιο;

Την 18η Αυγούστου περιμένει άραγε κανείς ότι ο υπεραισιόδοξος κ. Τσίπρας θα πατήσει κάποιον διακόπτη και η Ελλάδα από την κρίση θα περάσει στην ομαλότητα;

Φυσικά όχι. Όποιος περιμένει κάτι τέτοιο είναι το λιγότερο αφελής. Και όποιος το καλλιεργεί είναι σίγουρα επικίνδυνος για τη χώρα και τους Έλληνες.

Είναι γνωστό ότι η «καθαρή έξοδος» που υπόσχεται ο κ. Τσίπρας τυπικά και μόνο θα υπάρξει επειδή οι ευρωπαίοι δεν θέλουν να ξαναπεράσουν από τα κοινοβούλιά τους και να ζητήσουν ψήφο για το ελληνικό πρόβλημα.

Και μπορεί μεν ο κ. Τσίπρας να αρνείται την πρόταση Στουρνάρα για προληπτική γραμμή στήριξης, στην οποία ο Διοικητής της Τραπέζης της Ελλάδος επιμένει επειδή δεν θέλει η χώρα να βρεθεί απροστάτευτη στη δίνη των αγορών, αλλά δεσμεύσεις που ισοδυναμούν με ένα νέο τέταρτο πρόγραμμα έχει ήδη αναλάβει από το μεσοπρόθεσμο του περασμένου Μαΐου. Πρόκειται για λήψη νέων μέτρων που δεσμεύουν τη χώρα, τουλάχιστον έως το 2022, χωρίς να υπολογίζει κανείς την υποθήκευση της δημόσιας περιουσίας για 99 χρόνια στο υπό ξένη διοίκηση υπερταμείο, με τη διαφορά ότι σε αυτό το ουσιαστικά 4ο μνημόνιο, δεν υπάρχει χρηματοδότηση.

Ο κ. Τσίπρας έχει συμφωνήσει:

-          μέτρα αξίας 2% του ΑΕΠ για εφαρμογή μετά τη λήξη του τρίτου προγράμματος.

-          πλεονάσματα για 40 χρόνια και εκχώρηση του συνόλου της δημόσιας περιουσίας για 99 χρόνια.

-          εποπτεία της Ελλάδας μετά την έξοδο από το τρίτο πρόγραμμα, πολύ βαρύτερη από αυτή άλλων χωρών που εξήλθαν από αντίστοιχα προγράμματα προσαρμογής.

-          Μειώσεις συντάξεων,

-          μείωση αφορολόγητου που σημαίνει ότι ένας συμπολίτης μας ο οποίος έχει σήμερα μισθό 500 ευρώ για πρώτη φορά θα πληρώσει φόρο εισοδήματος.

-          Η Ελληνική κυβέρνηση έχει δεσμευτεί όχι μόνο για την τήρηση των συμφωνημένων πρωτογενών πλεονασμάτων 3,5% του ΑΕΠ αλλά επίσης ότι τα ποσά αυτά (από τα κέρδη των ομολόγων) θα τα διαθέτει αποκλειστικά για επενδυτικούς σκοπούς (και όχι για την «κάλυψη κοινωνικών αναγκών»)

Επί πλέον ο κ. Τσίπρας έχει δεσμευτεί:

  • για την ολοκλήρωση του προγράμματος ιδιωτικοποιήσεων από το ΤΑΙΠΕΔ
  • ότι δεν θα υπάρξουν αλλαγές σε ό,τι έχει υλοποιηθεί (π.χ. θα παραμείνει η ανεξαρτησία του φοροεισπρακτικού μηχανισμού με την ΑΑΔΕ)
  • ότι θα συνεχιστούν μεγάλες μεταρρυθμίσεις σε τομείς που θεωρούνται σημαντικοί (π.χ. δικαιοσύνη, δημόσια διοίκηση κ.λπ.).

Και φυσικά αποτελεί πλέον κοινή πεποίθηση πως για την Ελλάδα θα ισχύσει ό,τι και για τις υπόλοιπες χώρες που βρέθηκαν σε πρόγραμμα: Ενισχυμένη εποπτεία δηλαδή από τους πιστωτές, έως ότου αποπληρωθεί το 75% των δανείων που έχει λάβει η χώρα μας.

Και όλα αυτά χωρίς νέα χρηματοδότηση!

Το 2015 ο κ. Τσίπρας ήθελε λεφτά χωρίς Μνημόνιο. Μετά από τρία χρόνια διακυβέρνησης έχει πετύχει να φέρει εκτός από το δικό του 3ο Μνημόνιο και ένα επί πλέον Μνημόνιο, αλλά χωρίς λεφτά. Έχει όλα τα μέτρα του Μνημονίου, αλλά δεν έχει τη χρηματοδότηση. Η Ελλάδα, χωρίς τις «πλάτες» των δανειστών, πρέπει να βγει στις αγορές και να αντλήσει από εκεί χρήματα. Και για να δανειστεί από τις αγορές, με λογικό επιτόκιο, πρέπει να έχει μια σοβαρή Κυβέρνηση η οποία θα πείσει τις αγορές ότι έχουμε σχέδιο για μετά το ’18.  Και εκεί είναι που αρχίζουν τα προβλήματα με τον κ. Τσίπρα, διότι δεν μπορεί να το κάνει αυτό.

Το έχουμε ξαναγράψει. Καθαρή έξοδος μπορεί να υπάρξει μόνο με άλλη κυβέρνηση. Μόνο με κυβέρνηση που μπορεί να εφαρμόσει ένα πλήρες, ισχυρό επενδυτικό σχέδιο που θα προσελκύει ξένα κεφάλαια, δεν θα τα διώχνει.

Η Ελλάδα της μνημονιακής καθημερινότητας για να μπορέσει να γίνει Ελλάδα της ευρωπαϊκής κανονικότητας πρέπει να ξεφύγει από το γρουπ των οικονομιών χωρών που ευρίσκοντο κάτω από την σοβιετική επιρροή. Η Ελλάδα θα πρέπει να πάψει να συγκρίνεται με τη Βουλγαρία και τη Ρουμανία. Και αυτό δεν το επιτρέπουν ούτε η πορεία της πραγματικής οικονομίας, ούτε οι δείκτες της Eurostat. Σήμερα το ανά ώρα κόστος της εργασίας στην Ελλάδα το 2017 ανήλθε (!) στα 14,5 ευρώ. Στην ευρωζώνη ήταν κατά μέσο όρο στα 30,3 ευρώ, ενώ μεταξύ των κρατών της ΕΕ το μικρότερο εργατικό κόστος είχαν η Βουλγαρία με 4,9 ευρώ, η Ρουμανία με 6,3 ευρώ, η Λιθουανία με 8 ευρώ, η Λετονία με 8,1 ευρώ, και η Ουγγαρία με 9,1 ευρώ. Στον αντίποδα, το μεγαλύτερο ανά ώρα κόστος εργασίας στην ΕΕ εμφάνισαν για το 2017 η Δανία με 42,5 ευρώ, το Βέλγιο με 39,6 ευρώ, το Λουξεμβούργο με 37,6 ευρώ, η Σουηδία με 36,6 ευρώ και η Γαλλία με 36 ευρώ.

Αν προσέξει κανείς κάτω των 15 ευρώ κόστος ωριαίας εργασίας έχουν όλες οι χώρες του πρώην «ανατολικού μπλοκ». Πάνω από 30 ευρώ κόστος ωριαίας εργασίας έχουν όλες εκείνες οι χώρες που προϋπήρχαν στην ΕΕ πριν από τη μεγάλη διεύρυνση, που ακολούθησε την κατάρρευση του κομμουνισμού.

Μπορεί στο παρελθόν η Αριστερά να μη κατάφερε να μας καταστήσει χώρα Σοβιετικής επιρροής, το κατάφερε όμως σήμερα η μετάλλαξή της, υπό τον Αλέξη Τσίπρα, αφού οικονομικά είμαστε πιο κοντά σε αυτές τις χώρες παρά στις χώρες που πρωτοπόρησαν στη δημιουργία της ΕΕ. Και θυμίζουμε ότι η Ελλάδα ήταν στις πρώτες 10 χώρες που μετείχαν στην ευρωπαϊκή ενοποίηση υπό τη μορφή της τότε ΕΟΚ.

Η επιστροφή στην κανονικότητα λοιπόν χρειάζεται πολλή δουλειά από όλους τους Έλληνες, αλλά κυρίως χρειάζεται στο πρόγραμμα που θα υπάρξει στην τύποις μεταμνημονιακή εποχή, να μην υπάρχουν αυταπάτες. Και δυστυχώς η νέα αυταπάτη που καλλιεργεί στους Έλληνες ο Αλέξης Τσίπρας είναι αυτή της δίχως κόπο επιστροφή στην κανονικότητα, μέσα από την υποτιθέμενη «καθαρή έξοδο».

Πιστεύει άραγε ότι οι Έλληνες είναι τόσο… αφελείς για να τον ακολουθήσουν και πάλι. Μάλλον αυταπατάται!

Τελευταία τροποποίηση στις Τετάρτη, 25 Απρίλιος 2018 05:42

Προσθήκη νέου σχολίου

Το apopseis δημοσιεύει όλα τα σχόλια, πλην των υβριστικών. Τα σχόλια εκφράζουν μόνο τον συγγραφέα τους και δεν υιοθετούμε τις θέσεις που εκφράζονται σε αυτά. Αν αντιμετωπίζετε κάποιο πρόβλημα μπορείτε να επικοινωνήσετε μαζί μας στο apospeis @ apopseis.gr


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση

Γιώργος Κοντογιάννης

Γιώργος Κοντογιάννης

Πρώην Βουλευτής Ηλείας, πρώην Υφυπουργός Απασχόλησης και Κοινωνικής Προστασίας

Σύντομο βιογραφικό

Γεννήθηκε στο Βαρθολομιό Ηλείας το 1962. Έγγαμος με τη Σοφία Χίντζιου και πατέρας δύο αγοριών.

Επάγγελμα:
Δημοσιογράφος.


Κοινοβουλευτικές δραστηριότητες

Εξελέγη βουλευτής του Νομού Ηλείας με τη Ν.Δ. για πρώτη φορά το Μάρτιο του 2004 και επανεξελέγη το 2007, το 2009 και το 2012. Από τον Ιανουάριο έως το Οκτώβριο του 2009 διετέλεσε Υφυπουργός Απασχόλησης και Κοινωνικής Προστασίας. Από το 2004 έως το 2007 μετείχε ως Γραμματέας στη Διαρκή Επιτροπή Παραγωγής και Εμπορίου και ως Μέλος στην Ειδική Μόνιμη Επιτροπή Προστασίας Περιβάλλοντος και στην Ειδική Μόνιμη Επιτροπή Περιφερειών. Τον Οκτώβριο του 2007 εξελέγη Αναπληρωτής Γενικός Γραμματέας της Κ.Ο. της Νέας Δημοκρατίας. Από το  2007 έως και τον Ιανουάριο του 2008 μετείχε ως Μέλος στην Διαρκή Επιτροπή Παραγωγής και Εμπορίου και στην  Ειδική Μόνιμη Επιτροπή Προστασίας Περιβάλλοντος και Ειδική Επιτροπή Περιφερειών. Το 2009 και μετά μετέχει στην Επιτροπή Κοινωνικών Υποθέσεων.


Πολιτικές - κοινωνικές δραστηριότητες

Διετέλεσε πολιτικός συντάκτης στην ΕΡΤ και στις εφημερίδες Απογευματινή, Ελεύθερος (1998-1993) και Εστία (1984). Αρχισυντάκτης στην Απογευματινή της Κυριακής (1999-2002). Αρθρογράφος στις εφημερίδες του Πύργου Πατρίς και Πρώτη (2002). Συνεργάτης στην εφημερίδα Εξπρές, μηνιαία περιοδικά και σε επαρχιακούς ραδιοφωνικούς σταθμούς καθώς και στην εκδιδόμενη από το κόμμα της Ν.Δ. εβδομαδιαία εφημερίδα Νέα Πορεία (1980-1981). Από το 1980 συνεργάτης του Γραφείου Τύπου της Ν.Δ. και εκ των επιτελικών στελεχών του από το Μάρτιο του 1997.

Μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου ΗΣΑΠ (1989).

Εκ των συγγραφέων της σειράς βιβλίων «Ελλήνων Χρόνος» και «Ελληνισμός και Ορθοδοξία». Έχει γράψει επίσης το βιβλίο «Η Ηλεία στην Ελλάδα της Ευρώπης και της Aνάπτυξης».

Μέλος της Ένωσης Συντακτών Ημερησίων Εφημερίδων Αθηνών (ΕΣΗΕΑ), της Ένωσης Κωνσταντινοπολιτών Ηλιούπολης και του Ομίλου «Πολιτεία Ήλιδας Ολυμπίας».

Ενεργό στέλεχος της ΟΝΝΕΔ από το 1976 και στέλεχος της ΔΑΠ-ΝΔΦΚ του Οικονομικού της Νομικής (1983-1988).


Διεύθυνση e-mail

g-kont@otenet.gr, giorgoskontogiannis1@gmail.com

Τελευταία από τον/την Γιώργος Κοντογιάννης

Σχετικά αντικείμενα (με βάση την ετικέτα)

επιστροφή στην αρχή