130x180 books

130x180 monopati

130x107mathisi

130x300 unicef

 
130x180 amnesty

130x130 warchild


130x130 reporters

130x180 doctors sans


130x180 warchild

130x180 apopseis


130x130 cancer

130x180 twitter

130x300 books

 

 

Διαφήμιση
Δευτέρα, 19 Μάρτιος 2018 08:13

Ευρωπαίοι και λοιποί σύμμαχοι

  Άρης Δημητρακόπουλος

γράφει ο Άρης Δημητρακόπουλος.

Τα τελευταία γεγονότα στη Κύπρο όπου η Τουρκία αμφισβητεί ευθέως την ΑΟΖ της Κυπριακής Δημοκρατίας αλλά και οι προκλήσεις της εναντίον της χώρας μας, έχουν επαναφέρει στο προσκήνιο τη συζήτηση για τους συμμάχους που διαθέτει η Ελλάδα. Τα ελληνικά ΜΜΕ σπεύδουν να αναγάγουν σε πρώτη είδηση τις δηλώσεις διαφόρων ευρωπαίων πολιτικών και αξιωματούχων οι οποίοι με περίσσιο θάρρος κι αυστηρότητα «βάζουν την Τουρκία στη θέση της». Όμως τα λόγια απ’ την έμπρακτη στήριξη απέχουν πολύ.

 

Κατά πόσο λοιπόν οι σύμμαχοί μας είναι ικανοί και πρόθυμοι να συνδράμουν σε μια ενδεχόμενη ελληνοτουρκική σύγκρουση;

Την ικανότητά τους μπορούμε να την εξετάσουμε αφού είναι ανάλογη με το μέγεθος της στρατιωτικής τους παρουσίας στην περιοχή. Την προθυμία τους όμως δεν μπορούμε να την προβλέψουμε αφού εξαρτάται από πολλούς παράγοντες. Το μόνο που μπορούμε να κάνουμε είναι να την εκτιμήσουμε βασιζόμενοι κυρίως στα συμφέροντα που έχουν στη γείτονα χώρα στην Μέση Ανατολή στο Αιγαίο και στη Κύπρου.

Όσον αφορά τους Ευρωπαίους, πριν ένα μήνα επιτροπή του Γερμανικού κοινοβουλίου έβγαλε πόρισμα ότι ο στρατός της Γερμανίας δεν έχει δυνατότητα επιχειρήσεων μεγάλης κλίμακας, συμπεριλαμβανομένης και της άμυνας της χώρας. Η Ιταλία από την άλλη τα μάζεψε και έφυγε με την πρώτη Τουρκική πρόκληση στην ΑΟΖ της Κύπρου, ενώ για το ίδιο θέμα το Ηνωμένο Βασίλειο κρατά σιγή ιχθύος. Οι υπόλοιπες χώρες της Ένωσης δεν μπαίνουν καν στη συζήτηση από θέμα δυνατοτήτων αλλά και προθέσεων.

Η μόνη δύναμη της ΕΕ που φαίνεται μέχρι στιγμής να διαφοροποιείται είναι η Γαλλία. Ο πρόεδρος Μακρόν έχει δείξει ότι αντιλαμβάνεται για τη χώρα του έναν πιο ενεργό ρόλο στο κόσμο και προσπαθεί να αναβαθμίσει την παρουσία της στην Αν. Μεσόγειο, αφού εκτός απ’ το ενεργειακό βλέπει την Κύπρο και την Ελλάδα ως βάσεις για μελλοντικές στρατιωτικές επιχειρήσεις στη Μέση Ανατολή. Η νέα αυτή κατεύθυνση φάνηκε, όταν στις παρενοχλήσεις της Τουρκίας σε γεωτρύπανο της TOTAL στην Κυπριακή ΑΟΖ, η Γαλλία απάντησε στέλνοντας πολεμικά πλοία. Μάλιστα δεν έμεινε μόνο εκεί, αλλά αναβάθμισε σημαντικά την αμυντική συμφωνία με την Κύπρο αποκτώντας βάσεις στο νησί.

Παρόλο που βρίσκονται θεωρητικά πολύ πιο μακριά απ’ τους Ευρωπαίους, οι ΗΠΑ παραμένουν προς το παρόν η μοναδική χώρα που εγγυάται την ειρήνη μεταξύ Ελλάδας-Κύπρου και Τουρκίας, όπως συνέβη και στη περίπτωση των Ιμίων το 1996, καθώς με τον 6ο στόλο και τις στρατιωτικές βάσεις στην Ελλάδα και την Τουρκία έχουν σταθερή και ισχυρή στρατιωτική παρουσία στην περιοχή. Για τις ΗΠΑ η Ελλάδα παίζει το πολύ σημαντικό ρόλο της απώθησης των Ρώσων απ’ την Μεσόγειο ενώ αποτελεί και σημαντική βάση για τις στρατιωτικές επιχειρήσεις στη Μέση Ανατολή.

Όσον αφορά το Ισραήλ και την Αίγυπτο και τη στρατηγική συνεργασία που έχουμε, οι χώρες αυτές αντιμετωπίζουν τα δικά τους προβλήματα στη Μέση Ανατολή και το τελευταίο που επιθυμούν είναι μία σύγκρουση με την Τουρκία. Βέβαια για το Ισραήλ δεν είναι προς το συμφέρον του η κυριαρχία της Τουρκίας στην Αν. Μεσόγειο αφού έτσι θα περικυκλωθεί κι από τη θαλάσσα.

Είναι πολύ σημαντικό να γνωρίζουμε ποιοι σύμμαχοι είναι πραγματικά αυτοί που βρίσκονται σε θέση να μας υποστηρίξουν και να μην αποπροσανατολιζόμαστε ενθουσιασμένοι από δηλώσεις συμπαράστασης και αλληλεγγύης η οποίες μένουν μόνο στα λόγια.

En Marche και God bless.


Τελευταία τροποποίηση στις Δευτέρα, 16 Απρίλιος 2018 13:08

Προσθήκη νέου σχολίου

Το apopseis δημοσιεύει όλα τα σχόλια, πλην των υβριστικών. Τα σχόλια εκφράζουν μόνο τον συγγραφέα τους και δεν υιοθετούμε τις θέσεις που εκφράζονται σε αυτά. Αν αντιμετωπίζετε κάποιο πρόβλημα μπορείτε να επικοινωνήσετε μαζί μας στο apospeis @ apopseis.gr


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση

Άρης Δημητρακόπουλος

Άρης Δημητρακόπουλος

Ο Άρης Δημητρακόπουλος είναι Πολιτικός Επιστήμονας με Διεθνολογικά ενδιαφέροντα, ενώ συχνά αντιμετωπίζει τα δημόσια θέματα με τρόπο καυστικά χιουμοριστικό.