130x180 books

130x180 monopati

130x107mathisi

130x300 unicef

 
130x180 amnesty

130x130 warchild


130x130 reporters

130x180 doctors sans


130x180 warchild

130x180 apopseis


130x130 cancer

130x180 twitter

130x300 books

 

 

Διαφήμιση
Τετάρτη, 14 Φεβρουάριος 2018 09:04

Μάλιστα, κύριε υπουργέ…

  Δρ. Παναγιώτης Καρκατσούλης

γράφει ο Δρ. Παναγιώτης Καρκατσούλης.

Το ότι υπήρξαν σκάνδαλα και κακοδιαχείριση στον χώρο της υγείας είναι ηλίου φαεινότερον. Σκάνδαλα υπήρξαν και σε άλλα πεδία πολιτικής. Εύλογο είναι να υποθέσει κανείς ότι από τα σκάνδαλα αυτά μόνον λίγα είδαν το φως της δημοσιότητας. Είναι, επίσης, βέβαιον ότι και σήμερα υπάρχουν οι προϋποθέσεις κακοδιοίκησης, ενδεχομένως δε και σκάνδαλα, τα οποία θα αποκαλυφθούν στο μέλλον.

 

To ότι η ιστορία της Novartis θα τελειώσει, μόλις εμφανιστεί η επόμενη, είναι, κι αυτό, ένα δίδαγμα της ιστορίας. Εν τέλει, το πολιτικό σύστημα και τα κόμματα εξουσίας μπορεί να συντηρούνται και να επιδιώκουν την ανάδειξη σκανδάλων, υπό την προϋπόθεση, όμως, ότι οι αιτίες που τα δημιουργούν, παραμένουν ανέπαφες. Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ, για παράδειγμα, προτιμά τον σανό του «ηθικού πλεονεκτήματος», από την αντιμετώπιση των αιτιών που δημιουργούν εύφορο κλίμα για σκάνδαλα και κακοδιοίκηση. Ακολουθεί την πεπατημένη της δημιουργίας εντυπώσεων και επικοινωνιακών αιφνιδιασμών και αδιαφορεί πλήρως για την ουσία της υπόθεσης. Εξ άλλου, η δικαστική διερεύνηση του σκανδάλου δεν μπορεί να βελτιώσει την προβληματική κατάσταση στον χώρο της υγείας, αφού τα όρια της δικαιοδοσίας της εξαντλούνται στην κρίση της επίδικης περίπτωσης, όπως αυτή στοιχειοθετείται (ή δεν στοιχειοθετείται) από την δικογραφία. Θα άξιζε, ωστόσο, μ’ αυτή την ευκαιρία, να μαθαίναμε εάν, όντως, υπάρχουν οι προϋποθέσεις και οι κίνδυνοι εμπλοκής πολιτικών προσώπων σε κακοδιοίκηση και σκάνδαλα (και) στον χώρο της υγείας.

karkatsoulis-armodiotites-ypourgeiou-ygeiasΘεωρώ ότι η ίδια η δομή της πολιτικής εξουσίας στο υπουργείο υγείας και η διαπλοκή της με την διοικητική δομή του αποτελεί γενεσιουργό παράγοντα κακοδιοίκησης και σκανδάλων. Το υπερ-συγκεντρωτικό σύστημα που υπάρχει ευνοεί την δημιουργία προϋποθέσεων για παράτυπες συναλλαγές και διαφθορά. Το υπουργείο υγείας –δηλαδή ο υπουργός υγείας- έχει σήμερα 611 επιτελικές αρμοδιότητες. Έχει επίσης αρμοδιότητες για θέματα που δεν θα έπρεπε, όπως είναι ζητήματα υποστήριξης του διοικητικού έργου και ζητήματα παροχής υπηρεσιών. Μεταξύ αυτών συγκατελέγονται, για παράδειγμα, οι «εγκρίσεις προς επιχειρήσεις». Τουτέστιν, στην Ελλάδα του 2018, ο υπουργός υγείας μπορεί να δίνει ό ίδιος εγκρίσεις προς επιχειρήσεις!

Το απηρχαιωμένο σύστημα των αρμοδιοτήτων που υπάρχει στη χώρα μας δεν διακρίνει μεταξύ επιτελικών και μη και δεν διαφοροποιεί, αναλόγως, την διοίκησή τους. Δεν διακρίνει, δηλαδή, εκείνες τις αρμοδιότητες που έχουν επιτελικό χαρακτήρα ούτε ορίζει ποιος είναι αρμόδιος για την άσκησή τους. Ούτε και τις υπόλοιπες διακρίνει, οπότε αποδίδει όλες αυτές τις λεπτομερειακές και πολυειδείς αρμοδιότητες στον ίδιο τον Υπουργό. Αυτός με δικές του πράξεις εκχώρησης μπορεί να παραχωρήσει, εάν θέλει, κάποιες εξ αυτών σε άλλους και σε άλλα επίπεδα διοίκησης. Ο –κανονιστικά και ρυθμιστικά- πανίσχυρος υπουργός έχει, επίσης, 67 αρμοδιότητες για «διοικητικούς και επιτόπιους ελέγχους και επιθεωρήσεις», όπως και 6 διακριτές αρμοδιότητες για την άσκηση εσωτερικών ελέγχων. Αντιλαμβάνεστε ότι εάν ασκήσει όλες του τις αρμοδιότητες δεν μπορεί να του διαφύγει όχι σκάνδαλο αλλά ούτε καν διοικητική παρατυπία.

Σημειωτέον, ότι το 85% των αρμοδιοτήτων που αφορούν την υγεία, είναι «καθαρές» αρμοδιότητες, δηλαδή δεν επικαλύπτονται με αρμοδιότητες κάποιοιυ άλλου.

ApotamieuwΤι πρέπει να αλλάξει για να υπάρξει διαφάνεια και έλεγχος;

Η σημερινή κατάσταση που ευνοεί την δημιουργία πολιτικών σκιών και κακοδιοίκησης μπορεί και πρέπει να αλλάξει. Αλλά, γι’ αυτό, πρέπει να υπάρξει δραστική μεταρρύθμιση του συστήματος απονομής αρμοδιοτήτων. Εάν οι υφιστάμενες αρμοδιότητες αποκαθαρθούν και, εν συνεχεία, υπάρξει δραστική μεταφορά των «υποστηρικτικών» στον ιδιωτικό τομέα και των «παροχής υπηρεσιών» σε άλλα, κατώτερα επίπεδα διοίκησης, τότε θα είναι εφικτό, σε επόμενη φάση να συστηματοποιηθούν οι επιτελικές αρμοδιότητες. Αυτές και μόνον αυτές πρέπει να συγκροτούν τον πυρήνα της επιτελικής διοίκησης που θα ασκεί το υπουργείο (και ο υπουργός) υγείας. Αυτές θα πρέπει να ασκούνται από ελάχιστες, κατά το δυνατόν επίπεδες, δομές και μ’ έναν τρόπο διαφανή σε όλους: Με στοχοθεσία που θα είναι γνωστή και κοινή στους ενδιαφερόμενους πολίτες και επιχειρήσεις, με προσωποποιημένη ευθύνη (πολιτική ή διοικητική) καθενός που κατέχει θέση ευθύνης και με προϋπολογισμούς που θα ελέγχονται, ετησίως, ως προς τα αποτελέσματα τα οποία επέτυχε ή μη το υπουργείο και οι εποπτευόμενοι φορείς του.

Αντ’ αυτών, όμως, ασχολούμαστε με «προστατευόμενους μάρτυρες» à λα γκρέκα και με τις μηχανοραφίες μιας πανικόβλητης κυβέρνησης που προσφεύγει στο έσχατο όπλο κάθε καθεστωτικής εξουσίας: Να χρησιμοποιεί τη λάσπη στον ανεμιστήρα ως μέσον παραπλάνησης και διχασμού των πολιτών, ευελπιστώντας ότι θα τους παραπλανήσει, ακόμη μια φορά, υφαρπάζοντας την ψήφο τους.



Τελευταία τροποποίηση στις Τετάρτη, 14 Φεβρουάριος 2018 09:23

Προσθήκη νέου σχολίου

Το apopseis δημοσιεύει όλα τα σχόλια, πλην των υβριστικών. Τα σχόλια εκφράζουν μόνο τον συγγραφέα τους και δεν υιοθετούμε τις θέσεις που εκφράζονται σε αυτά. Αν αντιμετωπίζετε κάποιο πρόβλημα μπορείτε να επικοινωνήσετε μαζί μας στο apospeis @ apopseis.gr


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση

Δρ. Παναγιώτης Καρκατσούλης

Δρ. Παναγιώτης Καρκατσούλης

Πρ. Βουλευτής Επικρατείας με Το Ποτάμι και γραμματέας της κοινοβουλευτικής του ομάδας.

 

http://www.inerp.gr


Είμαι νομικός (Πανεπιστήμιο Αθηνών), με διδακτορική διατριβή στην Κοινωνιολογία του Δικαίου (Πανεπιστήμιο Bielefeld, Γερμανία). Η πρώτη μου επαγγελματική ενασχόληση με το διοικητικό/ρυθμιστικό φαινόμενο ήταν στην Εθνική Σχολή Δημόσιας Διοίκησης στην οποία παραμένω έχοντας διδάξει για περισσότερα από 20 έτη Δημόσια Πολιτική και Ρυθμιστική Διακυβέρνηση. Ακολούθως εργάσθηκα, για δύο δεκαετίες, ως ειδικός επιστήμων στο Υπουργείο Προεδρίας Κυβερνήσεως. Στα χρόνια αυτά προσπάθησα ιδιαίτερα για την ανατροπή των αρνητικών στερεοτύπων για την ελληνική διοίκηση μέσα από την προώθηση των διοικητικών μεταρρυθμίσεων. Τα ΚΕΠ αποτελούν την πιο γνωστή απ’ αυτές. Από το 2007 και μετά, έχω την ευθύνη του στρατηγικού σχεδιασμού του Επιχειρησιακού Προγράμματος «Διοικητική Μεταρρύθμιση». Παράλληλα με τις δραστηριότητές μου στην Ελλάδα, είχα έντονη δραστηριότητα ως σύμβουλος πολλών κυβερνήσεων και διοικήσεων (22) καθώς και διεθνών οργανισμών (5) επί θεμάτων διοικητικών μεταρρυθμίσεων. Έχω εκδώσει 5 βιβλία και έχω δημοσιεύσει περισσότερα από εκατό άρθρα σε επιστημονικά περιοδικά, στον ημερήσιο και περιοδικό τύπο. Μελέτες μου έχουν μεταφραστεί σε πολλές γλώσσες (μεταξύ άλλων, στα αγγλικά, γαλλικά, γερμανικά, ρωσικά, αραβικά, και κινεζικά). Έχω βραβευτεί δύο φορές από την Αμερικανική Εταιρία Διοικητικής Επιστήμης. Η πρώτη φορά ήταν το 2003, με το βραβείο «Peter Boorsma» από την Southeastern Conference της ΑSPA και η δεύτερη το 2012 στο Las Vegas όπου μου απονεμήθηκε το "International Public Sector Award" της ASPA.

Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία: « Το πάρτι στην υγεία Η διαδικασία της σκέψης »