130x180 books

130x180 monopati

130x107mathisi

130x300 unicef

 
130x180 amnesty

130x130 warchild


130x130 reporters

130x180 doctors sans


130x180 warchild

130x180 apopseis


130x130 cancer

130x180 twitter

130x300 books

 

 

Διαφήμιση
Τετάρτη, 06 Δεκέμβριος 2017 09:15

Μικρή εισαγωγή στις ανθρώπινες σχέσεις

  Κωνσταντίνα Κωνσταντίνου

γράφει η Κωνσταντίνα Κωνσταντίνου.

Θα ξεκινήσω με στίχους από τον Κάμινγκς:

«καλύτερα να μάθω από ένα πουλί πώς να τραγουδάω
παρά να διδάξω δέκα χιλιάδες αστέρια πώς να μην χορεύουν»

 

Οι ανθρώπινες σχέσεις είναι απλές, πολύ απλές. Τόσο απλές που δεν μπαίνουμε πια στον κόπο. Τόσο απλές που θεωρούμε αυτονόητο πως όλοι μπορούμε να έχουμε, πως είναι το μόνο εύκολο για τον καθένα. Και έτσι κάπου χάθηκε η ειλικρίνεια, χάθηκε η συμπάθεια- πόσω μάλλον η αγάπη για τον διπλανό-, χάσαμε και τον εαυτό μας.

ApotamieuwΣε προηγούμενο κείμενο έχω αναφέρει πως η Ελλάδα είναι πράγματι «η χώρα των πολλών ταυτόχρονων μονολόγων». Να προσθέσω, καθόλου αδίκως. Γιατί δεν μας νοιάζει να πειστούμε· μας νοιάζει να πείσουμε. Δεν μας νοιάζει να μας πουν· μας νοιάζει να πούμε. 


«Εγώ», «εγώ», «εγώ». Αν προσπαθήσει κανείς να κρατήσει λογαριασμό για το πόσο συχνά ακούει αυτή την λέξη, θα τον χάσει γρήγορα και ισοπεδωτικά.

 

Και επιστρέφω στον Κάμινγκς: Πολύ συχνά, όταν κάποιος διαβάζει τους μεγάλους λογοτέχνες και ποιητές, ξεχνάει πως πρόκειται για καθημερινούς ανθρώπους, να, σαν και εμάς. «Τι ήθελε να πει ο ποιητής;»

Ίσως και τίποτα. Ίσως απλώς έγραφε κάτι για να περάσει τον χρόνο του, κάτι για να ακουστεί όμορφα.

Ίσως από την άλλη ήθελε να πει πως καμιά φορά, πότε πότε, αντί να προσπαθούμε να επηρεάσουμε εκατό με την ισχυρογνωμοσύνη (ενίοτε και την αλαζονεία και τον εγωισμό μας) είναι καλύτερο να ακούσουμε έναν και να κερδίσουμε και οι δύο.

Ίσως με αυτόν τον τρόπο η κοινωνία μας να αποκτούσε στόχο, να πηγαίναμε κάπου συνολικά και οργανωμένα, σε μεγαλύτερο πλαίσιο από την εξυγίανση μιας (κατά τους λόγους πολλών) «οικονομικής κρίσης». Ίσως η κοινωνία μας να γινόταν ένα (αν όχι καλύτερο) πιο βιώσιμο μέρος και εμείς οι ίδιοι πιο γεμάτοι.

Μερικά συμπεράσματα:

 

-Καμιά φορά, με το να δίνεις συνεχώς, ξεχνάς πόσο σημαντικό είναι να παίρνεις.

-Το να δίνεις είναι μια δική σου συνεχής προβολή στον έξω κόσμο και δεν αλλάζεις ή/ και βελτιώνεσαι από την πράξη αυτή.

-Η πραγματική επικοινωνία θα μας έκανε τόσο λιγότερο μόνους.

 


Για περισσότερα άρθρα της Κωνσταντίνας Κωνσταντίνου πατήστε εδώ!

 

miles-n-more



Τελευταία τροποποίηση στις Τετάρτη, 06 Δεκέμβριος 2017 10:44

Προσθήκη νέου σχολίου

Το apopseis δημοσιεύει όλα τα σχόλια, πλην των υβριστικών. Τα σχόλια εκφράζουν μόνο τον συγγραφέα τους και δεν υιοθετούμε τις θέσεις που εκφράζονται σε αυτά. Αν αντιμετωπίζετε κάποιο πρόβλημα μπορείτε να επικοινωνήσετε μαζί μας στο apospeis @ apopseis.gr


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση

Κωνσταντίνα Κωνσταντίνου

Κωνσταντίνα Κωνσταντίνου

Η Κωνσταντίνα Κωνσταντίνου είναι πολιτικός επιστήμονας και απόφοιτος του Προτύπου Λυκείου Αναβρύτων. Κύρια ενασχόλησή της αποτελεί η Δημοσιογραφία, ενώ έχει εντρυφήσει στον τομέα της Επικοινωνίας και των Δημοσίων Σχέσεων.  Είναι μελετητής της Φιλοσοφίας διαχρονικά με ιδιαίτερη έμφαση στους τομείς του υπαρξισμού και της πολιτικής φιλοσοφίας.

Τελευταία από τον/την Κωνσταντίνα Κωνσταντίνου