130x180 books

130x180 monopati

130x107mathisi

130x300 unicef

 
130x180 amnesty

130x130 warchild


130x130 reporters

130x180 doctors sans


130x180 warchild

130x180 apopseis


130x130 cancer

130x180 twitter

130x300 books

 

 

Διαφήμιση
Κυριακή, 03 Δεκέμβριος 2017 08:25

Άχρηστες δαπάνες, άχρηστες δομές κι άχρηστοι πολιτικοί

  Δρ. Παναγιώτης Καρκατσούλης

γράφει ο Δρ. Παναγιώτης Καρκατσούλης.

Βρέθηκα πρόσφατα σε μια ομήγυρη πολιτικών και πολιτικολογούντων ευρέως φάσματος. Ήταν μια από εκείνες τις συνευρέσεις που προσδοκάς ότι κάτι καινούργιο θα συζητηθεί, κάποια καινούργια ιδέα θα πέσει, έστω και για την δρομολόγηση αλλαγών και μεταρρυθμίσεων που συζητούνται επί χρόνια αλλά δεν μπορούν να τελεσφορήσουν. Η συζήτηση περιστρεφόταν γύρω από την υπερφορολόγηση, το αδιέξοδο που διαγράφεται ενόψει της διαφαινόμενης εξάντλησης των φορολογικών υποζυγίων. Ανακυκλώνονταν οι ίδιες ιδέες, η πιο ριζοσπαστική εκ των οποίων αναφερόταν σ’ ένα διαφορετικό μείγμα φορολόγησης που θα οδηγούσε σε μια δικαιότερη και ενδεχομένως (φιλο-) αναπτυξιακή προοπτική. Δεν με ξένισε η ανακύκλωση των ιδεών και προτάσεων που συζητούνται από τη ΝΔ μεχρι τον ΣΥΡΙΖΑ.

 

Με ξένισε, όμως, πόσο συντηρητικά ορισμένοι (και, μάλιστα, διατελέσαντες σε υψηλές θέσεις ευθύνης) αντιμετώπιζαν την πιθανότητα ύπαρξης μιας πολιτικής που θα έθετε στο στόχαστρο τις «δαπάνες» του δημοσίου. Χωρίς πολλές περιστροφές ισχυρίστηκαν ότι σημαντικό περιθώριο περιστολής/εξορθολογισμού/ αναθεώρησης, έστω, των δαπανών δεν υπάρχει. Η αιτία, κατ’ αυτούς, είναι ότι, κατ’ ουσίαν, οι δαπάνες στις οποίες αναφερόμαστε δεν είναι παρά δαπάνες μισθοδοσίας και συνεπώς, όποιος αναφέρεται σ’ αυτές θέλει/συμφωνεί στις απολύσεις στο δημόσιο. Όσον αφορά το περιθώριο μείωσης των λειτουργικών δαπανών, η εκτίμηση των «γκουρού» ήταν ότι αυτές έχουν, ήδη, συμπιεστεί πολύ και δεν υπάρχει περιθώριο περαιτέρω συμπίεσής τους, διότι τότε θα παρατηρηθούν φαινόμενα λειτουργικής παράλυσης σε κρίσιμες δημόσιες υπηρεσίες.

ApotamieuwΕίχα την αίσθηση ότι συζητούσα με στελέχη του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους ή με καρεκλοκένταυρους των Βρυξελλών που κάνουν «πολιτική», ενώ η μόνη έγνοια τους είναι να αφήσουν τα πράγματα να λειτουργούν όπως λειτουργούν. Σκεφτόμουνα, επίσης, ότι οι μεταρρυθμίσεις έχουν απέναντί τους την Σκύλλα της γραφειοκρατικοποίησης της πολιτικής και την Χάρυβδη της πολιτικοποίησης της γραφειοκρατίας. Μα, πως ν’ αλλάξουν τα πράγματα, όταν ο πολιτικός λειτουργεί ως τμηματάρχης του Λογιστηρίου ο οποίος έχει ως υποχρέωση να εφαρμόζει τους νόμους κι όχι να τους αλλάζει, όχι να κάνει πολιτική; Αυτό υποτίθεται ότι πρέπει να κάνει ο πολιτικός.

Επίσης, σκεφτόμουνα πώς απονευρώνονται κάποιες κρίσιμες μεταρρυθμίσεις, όπως εκείνη της ψηφιακής Ελλάδας, όπου από επανάσταση μπορεί να μετατραπεί σε τσάι κυριών που θα υπηρετεί/διεκπεραιώνει την γραφειοκρατία, εάν εκείνος που αναλαμβάνει να την κάνει είναι άτολμος και συντηρητικός. Η άγονη διαδρομή τεσσάρων κοινοτικών πλαισίων στήριξης, στα οποία περιλαμβάνονταν πολλά «έργα πληροφορικής» με αντίστοιχες εκατοντάδες εκατομμυρίων που ενθυλακώθηκαν από κρατικοδίαιτους, είναι η καλύτερη απόδειξη.

Πέραν του έκδηλου πολιτικού συντηρητισμού των συνομιλητών μου, εκείνο το οποίο με εξέπληξε αρνητικά ήταν ο επιστημονικός συντηρητισμός τους. Όχι ότι δεν είχαν ήξεραν για ρεύματα όπως τα θεσμικά οικονομικά που έχουν στο επίκεντρο της οικονομικής ανάλυσης την κουλτούρα και την ποιότητα των θεσμών αλλά, απλώς, δεν πίστευαν ότι αυτά που εκεί διατυπώνονται και που δοκιμάστηκαν σε πολλές χώρες, μπορεί ποτέ να γίνουν πράξη στην Ελλάδα. Εν προκειμένω, το να προβληματιστεί κανείς, να αναδείξει, να φέρει στο επίκεντρο της οικονομικής συζήτησης μεγέθη όπως είναι το κομματικό κράτος, είναι παράτολμο (τουλάχιστον). Σίγουρα, θα δυσκολευτεί το γενικό λογιστήριο να ποσοτικοποιήσει μια τέτοια πρόταση. Η ποσοτικοποίηση είναι η άλλη λέξη για τον συντηρητισμό. Σκεφθείτε, δηλαδή, μ’ αυτούς τους ινστρούχτορες να επιχειρήσεις πραγματική τυποποίηση και απλούστευση γραφειοκρατικών διαδικασιών (που επιβαρύνουν με 6.7% του ΑΕΠ την ελληνική οικονομία), να θέσεις ως πρώτιστη μεταρρύθμιση τον έλεγχο των επιπτώσεων των νόμων (και την αποκάθαρση του στοκ), ή ακόμη να συνδέσεις τον προϋπολογισμό με τις επιδόσεις των δημοσίων οργανώσεων.

Οι συντηρητικοί βρίσκονται παντού: Στη ΝΔ, στο ΠΑΣΟΚ, στον ΣΥΡΙΖΑ! Πότε θα μπορέσουμε να αντιτάξουμε απέναντί τους ένα φιλελεύθερο μέτωπο που θα μπορέσει να τους αντιμετωπίσει;




miles-n-more

Τελευταία τροποποίηση στις Κυριακή, 03 Δεκέμβριος 2017 09:52

Προσθήκη νέου σχολίου

Το apopseis δημοσιεύει όλα τα σχόλια, πλην των υβριστικών. Τα σχόλια εκφράζουν μόνο τον συγγραφέα τους και δεν υιοθετούμε τις θέσεις που εκφράζονται σε αυτά. Αν αντιμετωπίζετε κάποιο πρόβλημα μπορείτε να επικοινωνήσετε μαζί μας στο apospeis @ apopseis.gr


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση

Δρ. Παναγιώτης Καρκατσούλης

Δρ. Παναγιώτης Καρκατσούλης

Πρ. Βουλευτής Επικρατείας με Το Ποτάμι και γραμματέας της κοινοβουλευτικής του ομάδας.

 

http://www.inerp.gr


Είμαι νομικός (Πανεπιστήμιο Αθηνών), με διδακτορική διατριβή στην Κοινωνιολογία του Δικαίου (Πανεπιστήμιο Bielefeld, Γερμανία). Η πρώτη μου επαγγελματική ενασχόληση με το διοικητικό/ρυθμιστικό φαινόμενο ήταν στην Εθνική Σχολή Δημόσιας Διοίκησης στην οποία παραμένω έχοντας διδάξει για περισσότερα από 20 έτη Δημόσια Πολιτική και Ρυθμιστική Διακυβέρνηση. Ακολούθως εργάσθηκα, για δύο δεκαετίες, ως ειδικός επιστήμων στο Υπουργείο Προεδρίας Κυβερνήσεως. Στα χρόνια αυτά προσπάθησα ιδιαίτερα για την ανατροπή των αρνητικών στερεοτύπων για την ελληνική διοίκηση μέσα από την προώθηση των διοικητικών μεταρρυθμίσεων. Τα ΚΕΠ αποτελούν την πιο γνωστή απ’ αυτές. Από το 2007 και μετά, έχω την ευθύνη του στρατηγικού σχεδιασμού του Επιχειρησιακού Προγράμματος «Διοικητική Μεταρρύθμιση». Παράλληλα με τις δραστηριότητές μου στην Ελλάδα, είχα έντονη δραστηριότητα ως σύμβουλος πολλών κυβερνήσεων και διοικήσεων (22) καθώς και διεθνών οργανισμών (5) επί θεμάτων διοικητικών μεταρρυθμίσεων. Έχω εκδώσει 5 βιβλία και έχω δημοσιεύσει περισσότερα από εκατό άρθρα σε επιστημονικά περιοδικά, στον ημερήσιο και περιοδικό τύπο. Μελέτες μου έχουν μεταφραστεί σε πολλές γλώσσες (μεταξύ άλλων, στα αγγλικά, γαλλικά, γερμανικά, ρωσικά, αραβικά, και κινεζικά). Έχω βραβευτεί δύο φορές από την Αμερικανική Εταιρία Διοικητικής Επιστήμης. Η πρώτη φορά ήταν το 2003, με το βραβείο «Peter Boorsma» από την Southeastern Conference της ΑSPA και η δεύτερη το 2012 στο Las Vegas όπου μου απονεμήθηκε το "International Public Sector Award" της ASPA.