130x180 books

130x180 monopati

130x107mathisi

130x300 unicef

 
130x180 amnesty

130x130 warchild


130x130 reporters

130x180 doctors sans


130x180 warchild

130x180 apopseis


130x130 cancer

130x180 twitter

130x300 books

 

 

Διαφήμιση
Σάββατο, 18 Νοέμβριος 2017 19:17

Άνθρωπε, ενικήθης

  Δήμητρα Καραντζένη

γράφει η Δήμητρα Καραντζένη.

Τι είναι πιο ανίκητο τελικά; Αναρωτιέμαι... Τα στοιχεία της φύσης, που ξεσπούν ορμητικά και αφανίζουν αδιακρίτως τον έμψυχο και άψυχο κόσμο στο πέρασμά τους; Ή μήπως ο πείσμων ανθρώπινος νους, με εκείνη την κατά τα άλλα αστήρικτη κι ά-λογη ‘λογική’, που τον τοποθετεί μια μέρα στο άφθαρτο και απυρόβλητο, υψώνοντας περήφανη σημαία του το δυστυχώς αξεπέραστο ‘‘Σε μένα θα συμβεί;’’ που γαλούχησε γενιές και γενιές της πολύπαθής μας κοινωνίας;

 

Δεν παραδειγματίστηκες Άνθρωπε, από τους πρόγονούς σου. Απ' τους ανθρώπους εκείνους του καθημερινού μόχθου, που γίνονταν ένα με τη γη, την έσκαβαν, τη θέριζαν, την όργωναν, ποτίζοντάς τη με τον ιδρώτα τους, τιμώντας τη σα μάνα, φιλώντας τα τραχιά χέρια της που απλόχερα τους πρόσφεραν πολύτιμους καρπούς. Τη ζύγιζαν, την αφουγκράζονταν, έμαθαν να τη μετρούν και να την υπολογίζουν. Οι αγωνιστές της ζωής, οι νικητές της μέρας.

ApotamieuwΤί έγινε στην πορεία, Άνθρωπε, κι ο σεβασμός εκείνος χάθηκε; Μη φταίνε τα βάθρα από τούβλα και μπετό που ύψωσες χτίζοντας αλόγιστα στη ράχη της, κι ύστερα ανέβηκες να την κοιτάς απ' την περίοπτή σου θέση, άρχων ΕΣΥ, της ύλης, της φθαρτότητας και της αταξίας;

Πέραν της παντελούς απουσίας οργανωμένων μέτρων πρόληψης και ταχείας αποκατάστασης, που αφορούν τις αρχές του σήμερα όσο κι αυτές του χθες και πολύ φοβάμαι και του αύριο, οι φωτιές, οι πλημμύρες και οι σεισμοί θα συνεχίζουν να κατασπαράζουν αδίστακτα τη λεία τους σα λυσσασμένα θεριά… Γιατί ΕΣΥ κλείνεις επίμονα για χρόνια τα μάτια στον κίνδυνο και κωφεύεις, μουρμουρίζοντας αλλιώτικους σκοπούς… Επεμβαίνεις με ασέβεια, καθώς χτίζεις παράνομα σε δάση και ρέματα, κι όταν σηκώνεις αυθαίρετα που δεν πληρούν καμιά προϋπόθεση ασφαλείας γεμίζοντας βρώμικες τσέπες και μπουκώνοντας ανοιχτά στόματα…Γιατί ΕΣΥ φέρεσαι στο περιβάλλον σαν αφέντης του, σαν ένας μικρός, επίγειος Θεός. Κι όμως ΕΣΥ Άνθρωπε, ξέρεις, ενικήθης…

Η ματαιόδοξή σου φύση δε σε δικαίωσε, και τώρα η Φύση σε εκδικείται, με εκείνο το αιφνίδιό της ράπισμα που σταματά το χρόνο, γυρίζοντάς σε στο μηδέν, όχι απλώς εκεί απ’ όπου ξεκίνησες, αλλά εκεί, όπου μες στην απατηλή σου πλάνη, τόσο μάταια και ανώφελα, πραγματικά βρισκόσουν…




Φωτογραφία: Βίκυ Καρδάση - Τετράδη


 

Για περισσότερα άρθρα από την Δήμητρα Καραντζένη πατήστε εδώ!

 



miles-n-more

Τελευταία τροποποίηση στις Κυριακή, 19 Νοέμβριος 2017 08:50

Προσθήκη νέου σχολίου

Το apopseis δημοσιεύει όλα τα σχόλια, πλην των υβριστικών. Τα σχόλια εκφράζουν μόνο τον συγγραφέα τους και δεν υιοθετούμε τις θέσεις που εκφράζονται σε αυτά. Αν αντιμετωπίζετε κάποιο πρόβλημα μπορείτε να επικοινωνήσετε μαζί μας στο apospeis @ apopseis.gr


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση

Δήμητρα Καραντζένη

Δήμητρα Καραντζένη

Η Δήμητρα Καραντζένη είναι απόφοιτος Επικοινωνίας και ΜΜΕ του Πανεπιστημίου Αθηνών, έχει κάνει μεταπτυχιακές σπουδές στις Ευρωπαϊκές και Διεθνείς Σχέσεις και είναι Υποψήφια Διδάκτορας του τμήματος Δημοσιογραφίας και ΜΜΕ, του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης.

Μοιράζει το χρόνο της ανάμεσα στις δύο μεγάλες της αγάπες, τη δημοσιογραφία και την οικογένεια. Τα τελευταία χρόνια συνεργάζεται με το περιοδικό Ovimagazine, ως ανταποκρίτρια από την Ελλάδα, με πεδία ενδιαφέροντος την πολιτική, την ευρωπαϊκή ενοποίηση, την κοινωνική ζωή, τα Μedia και τη διαμόρφωση της κοινής γνώμης.