130x180 books

130x180 monopati

130x107mathisi

130x300 unicef

 
130x180 amnesty

130x130 warchild


130x130 reporters

130x180 doctors sans


130x180 warchild

130x180 apopseis


130x130 cancer

130x180 twitter

130x300 books

 

 

Διαφήμιση
Τρίτη, 17 Οκτώβριος 2017 08:37

Αρχίσαμε να μοιάζουμε στο «τέρας» και να αποδεχόμαστε την πολιτική Τσίπρα;

  Γιώργος Κοντογιάννης

γράφει ο Γιώργος Κοντογιάννης.

«Η μορφή του τέρατος είναι αποκρουστική. Όταν όμως το πρόσωπο του τέρατος πάψει να μας τρομάζει, τότε πρέπει να φοβόμαστε... γιατί αυτό σημαίνει ότι έχουμε αρχίσει να του μοιάζουμε»

 

Η φράση αυτή του Μάνου Χατζηδάκη μου ήλθε αμέσως στο νου όταν άκουσα στον ΣΚΑΙ τον δημοσιογράφο Άρη Πορτοσάλτε, να διαβάζει αγανακτισμένος μήνυμα ακροάτριας του ραδιοφωνικού σταθμού η οποία, ούτε λίγο ούτε πολύ, έλεγε ότι ο Τσίπρας πρέπει να μείνει στην εξουσία επειδή με την πολιτική που ασκεί έχουν τιθασευτεί οι αντιδράσεις της Αριστεράς.

Και δικαίως ο έμπειρος δημοσιογράφος θύμισε ότι στο κέντρο της Αθήνας γίνονται δολοφονίες, ότι ακόμα και ΑΜΕΑ ξυλοκοπούνται όταν διαφωνούν με τις ιδέες που θέλει να επιβάλει η εξωκοινοβουλευτική Αριστερά, ότι καθηγητές Πανεπιστημίου επικηρύσσονται ως φασίστες επειδή επιχείρησαν να διαφυλάξουν την περιουσία των ΑΕΙ, ότι κάθε σαββατοκύριακο ξεσπούν επιθέσεις αντιεξουσιαστών στο κέντρο της Αθήνας, ότι τα Εξάρχεια έχουν γίνει πλέον άβατο…

ApotamieuwΚαι το ερώτημα είναι αν όντως συνηθίσαμε στην ανομία και στη βία και γι’ αυτό δεν μας κάνουν εντύπωση όλα τα προηγούμενα...

Αν δηλαδή θεωρούμε την βία κάτι σύνηθες στην καθημερινότητά μας, τότε δεν σημαίνει ότι έχουμε απολέσει ό,τι πολυτιμότερο υπάρχει στον άνθρωπο, την ελευθερία, αλλά ακόμα και τη δυνατότητα να σκεφτόμαστε ελεύθερα; Και αυτό σημαίνει ότι μπαίνουμε σε ένα δρόμο χωρίς γυρισμό.

Πρέπει να καταλάβουμε ότι δημοκρατία και ελευθερία χωρίς ασφάλεια δεν μπορεί να υπάρξει.

Οι πολίτες για να μπορέσουν να δημιουργήσουν, να μπορέσουν να παράγουν, να αναπτύσσουν τις οικονομικές δραστηριότητές τους , να ενισχύσουν την παιδεία και τον πολιτισμό πρέπει να ζουν μέσα σε συνθήκες ελευθερίας και ασφάλειας.

Αλλά όταν λέμε ασφάλεια δεν εννοούμε αστυνομοκρατούμενες πόλεις. Μιλάμε για πόλεις στις οποίες κανένα έγκλημα δεν θα μένει ατιμώρητο καθώς οι νόμοι θα εφαρμόζονται και θα γίνονται σεβαστοί από όλους. Μιλάμε για πολιτείες στις οποίες κανένα δημόσιο πρόσωπο, ούτε ο πρωθυπουργός, ούτε ο Πρόεδρος της Βουλής, ούτε ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, δεν θα μπορούν να παρεμβαίνουν για να αφήνουν ελεύθερα πρόσωπα που έχουν παραβιάσει το νόμο.

Όταν μιλάμε για ασφάλεια μιλάμε για γειτονίες που οι πολίτες θα μπορούν να κυκλοφορούν ελεύθερα. Για δρόμους που οι γυναίκες και τα παιδιά μας θα κυκλοφορούν χωρίς να φοβούνται για την ακεραιότητά τους, για γέροντες που δεν θα διπλοκλειδώνουν για να διαφυλάξουν την πενιχρή σύνταξή τους και τη ζωή τους. Για νέους που θα μπορούν να λένε ελεύθερα την άποψή τους έστω κι αν είναι αντίθετη με εκείνη της Αριστεράς. Για καθηγητές που θα διδάσκουν χωρίς τον φόβο των επιθέσεων από αντιεξουσιαστικές δυνάμεις. Για μια κοινωνία που δεν θα καταδυναστεύεται από κάθε μορφής συλλογικότητες τις οποίες δεν θα αγγίζει ο νόμος. Για μια πολιτεία που οι οικονομικές δραστηριότητες θα ασκούνται χωρίς το φόβο της καταστροφής, χωρίς το φόβο ότι τα κόπια μιας ζωής θα γίνουν παρανάλωμα του πυρός και της μανίας των «γνωστών, αγνώστων». Μιλάμε, δηλαδή, για ένα κράτος που οι πολίτες του θα απολαμβάνουν τα αγαθά της δημοκρατίας και της ελευθερίας. Ένα κράτος που οι νόμοι θα προστατεύουν τους αδυνάμους και μέσα από την ασφάλεια θα δημιουργούνται οι προϋποθέσεις για οικονομική ανάπτυξη.

Γιατί ό,τι και όσα και να κάνουμε, πρέπει να κατανοήσουμε ότι χωρίς ασφάλεια ούτε επενδύσεις θα υπάρξουν, ούτε έξοδος από την κρίση. Πρέπει να καταλάβουμε ότι η διαφύλαξη της δημόσιας τάξης και της ασφάλειας των πολιτών δεν είναι μόνο θεμελιώδες δικαίωμα. Είναι προϋπόθεση ελευθερίας. Και το κυριότερο να συνειδητοποιήσουν οι πάντες ότι η ασφάλεια των πολιτών δεν είναι ούτε δεξιά ούτε αριστερή. Είναι βασική υποχρέωση μιας ευνομούμενης δημοκρατικής πολιτείας.

Πριν από ενάμιση χρόνο, στις 20 Απριλίου 2016, ο μόλις τριών μηνών αρχηγός της ΝΔ, Κυριάκος Μητσοτάκης, είχε θέσει το ζήτημα της ασφάλειας των πολιτών σε προ ημερησίας διατάξεως συζήτηση στη Βουλή.

Ο κ. Τσίπρας το είχε χαρακτηρίσει ανεπίκαιρο.

Ωστόσο οι αναφορές του κ. Μητσοτάκη στην ασφάλεια και στη δημοκρατία έχουν ιδιαίτερη αξία. Είχε πει:

«Η εσωτερική ασφάλεια μαζί με την εξωτερική άμυνα αποτελεί κεντρικό πυλώνα της λειτουργίας του κράτους, δεν εκχωρείται και δεν αμφισβητείται. Και η πρώτη υποχρέωση κάθε ευνομούμενης χώρας είναι η ασφάλεια των πολιτών της.
 
Η ασφάλεια, κατά συνέπεια, είναι προϋπόθεση ελευθερίας. Είναι όρος απαραίτητος για την επιδίωξη των ατομικών φιλοδοξιών του κάθε πολίτη, αλλά και για τη συλλογική πρόοδο, για τη συλλογική ευημερία.
 
Με άλλα λόγια η ασφάλεια είναι απαραίτητη προϋπόθεση αξιοπρέπειας και προόδου και για τους πολίτες και για τη χώρα. Και η ασφάλεια είναι πολύτιμο ατομικό, κοινωνικό και εθνικό αγαθό. Είναι θεμελιώδες συνταγματικό δικαίωμα του πολίτη και θεμελιώδης υποχρέωση του Κράτους. Είναι καθήκον κάθε δημοκρατικής πολιτείας. Γιατί, ο φοβισμένος πολίτης είναι ανελεύθερος πολίτης. Και η Δημοκρατία - και φαντάζομαι ότι θα συμφωνήσετε σε αυτό - δεν θέλει φοβισμένους πολίτες, θέλει ασφαλείς, ελεύθερους, δημιουργικούς ανθρώπους».

Για όλα αυτά η Αριστερά του κ. Τσίπρα τι λέει; Εξακολουθεί να πιστεύει ότι είναι ανεπίκαιρα;

Φροντίζει να τα διασφαλίζει ή φροντίζει η ασχήμια του «τέρατος» - και της πολιτικής της – να μας γίνει καθημερινή συνήθεια, ώστε να γίνουμε, τελικά, ένα με αυτήν;

Μάλλον το δεύτερο. Γιατί η κυβέρνηση Τσίπρα – Καμμένου, είναι σαφές ότι θέλει τους πολίτες φοβισμένους, μέσα στο «καβούκι» τους, αδιάφορους για τα κοινά και για όσα μεμπτά πράττει η εξουσία. Η αδιαφορία των πολιτών όμως οδηγεί στην απαξίωση της πολιτικής, στην άνοδο των μετρίων και, τελικά, στην υπονόμευση της ίδιας της δημοκρατίας.

Αλήθεια, όλοι εμείς οι λεγόμενοι, «υγιώς σκεπτόμενοι πολίτες» αυτό θέλουμε; Να μοιάσουμε στο «τέρας»;



Τελευταία τροποποίηση στις Τρίτη, 17 Οκτώβριος 2017 08:58

Προσθήκη νέου σχολίου

Το apopseis δημοσιεύει όλα τα σχόλια, πλην των υβριστικών. Τα σχόλια εκφράζουν μόνο τον συγγραφέα τους και δεν υιοθετούμε τις θέσεις που εκφράζονται σε αυτά. Αν αντιμετωπίζετε κάποιο πρόβλημα μπορείτε να επικοινωνήσετε μαζί μας στο apospeis @ apopseis.gr


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση

Γιώργος Κοντογιάννης

Γιώργος Κοντογιάννης

Πρώην Βουλευτής Ηλείας, πρώην Υφυπουργός Απασχόλησης και Κοινωνικής Προστασίας

Σύντομο βιογραφικό

Γεννήθηκε στο Βαρθολομιό Ηλείας το 1962. Έγγαμος με τη Σοφία Χίντζιου και πατέρας δύο αγοριών.

Επάγγελμα:
Δημοσιογράφος.


Κοινοβουλευτικές δραστηριότητες

Εξελέγη βουλευτής του Νομού Ηλείας με τη Ν.Δ. για πρώτη φορά το Μάρτιο του 2004 και επανεξελέγη το 2007, το 2009 και το 2012. Από τον Ιανουάριο έως το Οκτώβριο του 2009 διετέλεσε Υφυπουργός Απασχόλησης και Κοινωνικής Προστασίας. Από το 2004 έως το 2007 μετείχε ως Γραμματέας στη Διαρκή Επιτροπή Παραγωγής και Εμπορίου και ως Μέλος στην Ειδική Μόνιμη Επιτροπή Προστασίας Περιβάλλοντος και στην Ειδική Μόνιμη Επιτροπή Περιφερειών. Τον Οκτώβριο του 2007 εξελέγη Αναπληρωτής Γενικός Γραμματέας της Κ.Ο. της Νέας Δημοκρατίας. Από το  2007 έως και τον Ιανουάριο του 2008 μετείχε ως Μέλος στην Διαρκή Επιτροπή Παραγωγής και Εμπορίου και στην  Ειδική Μόνιμη Επιτροπή Προστασίας Περιβάλλοντος και Ειδική Επιτροπή Περιφερειών. Το 2009 και μετά μετέχει στην Επιτροπή Κοινωνικών Υποθέσεων.


Πολιτικές - κοινωνικές δραστηριότητες

Διετέλεσε πολιτικός συντάκτης στην ΕΡΤ και στις εφημερίδες Απογευματινή, Ελεύθερος (1998-1993) και Εστία (1984). Αρχισυντάκτης στην Απογευματινή της Κυριακής (1999-2002). Αρθρογράφος στις εφημερίδες του Πύργου Πατρίς και Πρώτη (2002). Συνεργάτης στην εφημερίδα Εξπρές, μηνιαία περιοδικά και σε επαρχιακούς ραδιοφωνικούς σταθμούς καθώς και στην εκδιδόμενη από το κόμμα της Ν.Δ. εβδομαδιαία εφημερίδα Νέα Πορεία (1980-1981). Από το 1980 συνεργάτης του Γραφείου Τύπου της Ν.Δ. και εκ των επιτελικών στελεχών του από το Μάρτιο του 1997.

Μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου ΗΣΑΠ (1989).

Εκ των συγγραφέων της σειράς βιβλίων «Ελλήνων Χρόνος» και «Ελληνισμός και Ορθοδοξία». Έχει γράψει επίσης το βιβλίο «Η Ηλεία στην Ελλάδα της Ευρώπης και της Aνάπτυξης».

Μέλος της Ένωσης Συντακτών Ημερησίων Εφημερίδων Αθηνών (ΕΣΗΕΑ), της Ένωσης Κωνσταντινοπολιτών Ηλιούπολης και του Ομίλου «Πολιτεία Ήλιδας Ολυμπίας».

Ενεργό στέλεχος της ΟΝΝΕΔ από το 1976 και στέλεχος της ΔΑΠ-ΝΔΦΚ του Οικονομικού της Νομικής (1983-1988).


Διεύθυνση e-mail

g-kont@otenet.gr, giorgoskontogiannis1@gmail.com