130x180 books

130x180 monopati

130x107mathisi

130x300 unicef

 
130x180 amnesty

130x130 warchild


130x130 reporters

130x180 doctors sans


130x180 warchild

130x180 apopseis


130x130 cancer

130x180 twitter

130x300 books

 

 

Διαφήμιση
Κυριακή, 24 Σεπτέμβριος 2017 09:00

Του χρόνου και πάλι

  Νίκος Γκίκας

γράφει ο Νίκος Γκίκας.

Tο φετινό καλοκαίρι συνεπικουρούντος του καιρού έφτασε στις 21 Σεπτέμβρη, με την λήξη του παραδοσιακού παζαριού των Τρικάλων. Πιστό στην παράδοση, ένα αιώνα και πλέον, αποτελεί ατραξιόν για χιλιάδες πολίτες. Το εκθείασε ο αείμνηστος στιχουργός Κώστας Βίρβος το ΄74 γράφοντας το γνωστό λαϊκό άσμα “Παζάρι που συμπεριλήφθηκε στο έργο “Θεσσαλικός Κύκλος” του Γιάννη Μαρκόπουλου, εξιστορώντας τσίρκουλα, αράπηδες και μαϊμούδες.

 

Οι προετοιμασίες είχαν ξεκινήσει νωρίτερα και ο “Λιάκος” ετοιμάζονταν να βάλει τα καλά του, παρότι οι εποχές άλλαξαν. Δένδρα βαθύσκια δε χρειάζονται πλέον, το δε καθαρό και διαυγές ύδωρ έγινε μπύρα και πολυεθνικό αναψυκτικό ακολουθώντας τα κελεύσματα της εποχής, ενώ οι μαϊμούδες και οι αρκουδιάρηδες σκόνταψαν στον έλεγχο της φιλοζωικής. Η συρροή ζωντανών που έκανε τα περίχωρα ένα απέραντο μαντρί σταμάτησε. Άλλωστε οι όνοι και οι ημίονοι ζούνε αναμεσά μας ενώ το τσίρκουλο περιττεύει σε μια κοινωνία που έχει να δείξει πάμπολα τέτοια στην καθημερινότητα.

 

pos-peiraiws

Η τσίπα, κόκκινη ή μη, αναζητείται πλέον σε μια κοινωνία ξετσίπωτη που αλλάζει ραγδαία. Η “Γκόλφω” και ο “Αγαπητικός της Βοσκοπούλας” δεν ανεβαίνουν σε καμία σκηνή λαϊκού θεάτρου ενώ τα παραδοσιακά δημοτικά και ρεμπέτικα τραγούδια αντικαταστάθηκαν από τα εκκωφαντικά ντεσιμπέλ του λούνα παρκ. Οι ανέστιοι αθίγγανοι, έστω και για λίγες ημέρες, παραγκοποιήθηκαν, ενώ πλήθος αλλοδαπών διεκδικεί τα πανηγυριώτικα μεροκάματα επάξια. Και οι αγαπητικοί ακόμη, στο βωμό των social media που έχουν προνοήσει γι’ αυτό. Βλέπεις τα παιδιά του λαού, υπό τις σειρήνες του κακού καπιταλισμού, κορτάρουν δια των smartphone πλέον. Η διασκέδαση στριμώχνεται στην ακραία φαγοποσία και τα συγκρουόμενα. Φωνές, κακό, πανδαισία κόσμου παντού ολόγυρα.

Το πανηγύρι ποτέ δεν ήταν κιτς. Από μόνο του εξαγνίζει και λυτρώνει κάθε παρουσία. Ένα αιώνα τώρα, καθώς συμπυκνώνει όλα τα βαλάντια, όλες τις δοξασίες. Και θα μετεξελιχθεί με τρόπους και εκδηλώσεις άγνωστες στο σήμερα. Έτσι είναι το πανήγυρι και ακόμη κι αν η αίγλη του έχει ξεφτίσει στο πέρασμα του χρόνου, καθώς σηματοδοτεί μίαν άλλη εποχή, τους Λαιστρυγόνες και τους Κύκλωπες δεν τους φοβάται, καίτοι αρκετές φορές κινδύνευσε να ματαιωθεί. Σε πείσμα καταστροφολόγων και αυτόκλητων σωτήρων της πόλης και εφέτος μεγάλη η χάρη του.

Η στενόμυαλη πανηγυριώτικη αντίληψη παραβλέπει πως τα πάντα πλέον υπόκεινται σε κανόνες και νόμους. Κανείς δεν είναι υπεράνω. Ούτε ακόμη και οι κατά γης πραματευτάδες. Πιθανά για κάποιους να είναι οδυνηρό να διαχωρίσουν το παρόν από το παρελθόν προκειμένου να κατανοήσουν την πραγματικότητα. Ίσως να χρειάζεται η φροντίδα ενός ειδικού. Ακόμη και για τους επίδοξους influencer. Οι προσπάθειες ωστόσο καπηλείας των κοινών, πέρα από το ότι ενώνουν εχθρούς και δαίμονες αποκαλύπτοντας μια αυταρέσκεια και ένα ναρκισσισμό, πάντα θα περιορίζονται στο “αγιέμ τι πάθαμαν” και θα προσπερνιούνται από τους πολίτες και το χρόνο. Του χρόνου και πάλι με χαρά.

Τελευταία τροποποίηση στις Κυριακή, 24 Σεπτέμβριος 2017 09:35

Προσθήκη νέου σχολίου

Το apopseis δημοσιεύει όλα τα σχόλια, πλην των υβριστικών. Τα σχόλια εκφράζουν μόνο τον συγγραφέα τους και δεν υιοθετούμε τις θέσεις που εκφράζονται σε αυτά. Αν αντιμετωπίζετε κάποιο πρόβλημα μπορείτε να επικοινωνήσετε μαζί μας στο apospeis @ apopseis.gr


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση

Νίκος Γκίκας

Νίκος Γκίκας

Ο Νίκος Γκίκας είναι αρθρογράφος στον τοπικό τύπο ΠΡΩΙΝΟ ΛΟΓΟ ΤΡΙΚΑΛΩΝ τις Κυριακές