130x180 books

130x180 monopati

130x107mathisi

130x300 unicef

 
130x180 amnesty

130x130 warchild


130x130 reporters

130x180 doctors sans


130x180 warchild

130x180 apopseis


130x130 cancer

130x180 twitter

130x300 books

 

 

Διαφήμιση
Πέμπτη, 14 Σεπτέμβριος 2017 20:43

Το πετρέλαιο στην ταράτσα

γράφει ο Θάνος Καλαμίδας.

Η ιστορία που θα σας γράψω είναι αληθινή και την έζησα από πολύ κοντά γιατί έτυχε σε άνθρωπο από το στενό μου περιβάλλον. Πιθανώς να έφταιγε η κακή συντήρηση, πιθανώς να έφταιγαν τα υλικά, πιθανώς να έφταιγε η τύχη αλλά μια μέρα η δεξαμενή πετρελαίου για τη θέρμανση ράγισε/έσπασε, και κανένας δεν ξέρει το πως και το γιατί. Η ουσία είναι ότι ήταν άνοιξη, η θέρμανση κλειστή κι έτσι κανένας δεν κατάλαβε τίποτα μέχρι που ...μαύρισε το ταβάνι.

Πέμπτη, 07 Σεπτέμβριος 2017 21:09

Στη Διεθνή έκθεση του ΘΑ

γράφει ο Θάνος Καλαμίδας.

Αγαπητέ Αλέξη,
ελπίζω κάποιος να σε έχει ήδη ενημερώσει ο,τι «voulez vous coucher avec moi ce soir», δεν σημαίνει: καλωσορίσατε κυρία Μακρόν στην Ελλάδα. Σε ενημερώνω για να μη έχουμε τίποτα παρεξηγήσεις με συμμάχους. Και όχι τίποτα άλλο, σιγά δηλαδή μην «κάτσουμε» στη δασκάλα με τα ξανθά μαλλιά... Εμείς «καθόμαστε» αποκλειστικά στη θεία Μέρκελ. Είμαστε πιστοί στην αλυσίδα μας.

Παρασκευή, 01 Σεπτέμβριος 2017 07:59

Η αλεπού και το μαριδάκι

γράφει ο Θάνος Καλαμίδας.

Οι περισσότερες ελληνικές παροιμίες και εκφράσεις έχουν και μια ιστορία πίσω από την μικρή πρόταση που τώρα πια οι περισσότεροι επαναλαμβάνουμε πολλές φορές χωρίς να την ξέρουμε. Η ομορφιά σε αυτήν την πρόταση είναι ο μινιμαλισμός της, γιατί μπορεί να μην ξέρεις την ιστορία αλλά ακόμα κι αυτοί με τη λιγότερη δυνατή φαντασία μπορούν να την φανταστούν. Αυτές οι λίγες λέξεις πυροδοτούν καταιγίδα εικόνων και εννοιών.

Πέμπτη, 24 Αύγουστος 2017 20:24

Μαμά πέρασα!

γράφει ο Θάνος Καλαμίδας.

Πέμπτη πρωί και παίρνω μήνυμα γεμάτο χαμογελαστά ανθρωπάκια: «Πέρασε». Με πολλά θαυμαστικά και ακολουθούν λεπτομέρειες σε ποιά σχολή και που. Η χαρά της μάνας άμεσα μεταδοτική και η μέρα μου έγινε από Σκανδιναβικά συννεφιασμένη, ηλιόλουστη και όμορφα καλοκαιρινή, γεμάτη ελπίδα και αισιοδοξία.

Παρασκευή, 18 Αύγουστος 2017 09:16

Τα μικρά και τα μεγάλα

γράφει ο Θάνος Καλαμίδας.

Ο Αλέξης Τσίπρας εκλέχτηκε πρωθυπουργός με όχημα πολλές ελπίδες και ακόμα περισσότερες προσδοκίες και γι αυτό ακριβώς τον ψήφισαν πολίτες διαφορετικών ιδεολογιών, απόψεων ακόμα και κόμματος και όχι γιατί ξαφνικά το ένα τρίτο των Ελλήνων προσχώρησε στο ...σιδηρούν παραπέτασμα. Η ελπίδα ήταν που είχε φτάσει σε αδιέξοδο και αυτό ήταν που έδινε ο Τσίπρας. Αυτά δυο χρόνια πριν. Σήμερα, δυο χρόνια μετά, η ελπίδα έχει επιστρέψει στο αδιέξοδο αλλά αυτή τη φορά με τη προσθήκη ενός καινούργιου στοιχείου, τώρα νιώθει και προδομένη.

Παρασκευή, 04 Αύγουστος 2017 05:55

Οξεία εκλογομαλάκινση

γράφει ο Θάνος Καλαμίδας.

Οι εκλογές είναι υποχρέωση και δικαίωμα σε μια δημοκρατία. Είναι αυτό ακριβώς που αποδεικνύει ότι μια δημοκρατία δουλεύει. Η προσωπικές μου αμφιβολίες και αντιρρήσεις για το πόσο δουλεύει η αντιπροσωπευτική δημοκρατία δεν είναι ένδειξη αποτυχίας της δημοκρατίας, είναι δείγμα επιτυχίας αυτών που θέλουν να χειραγωγήσουν την δημοκρατία. Και το κάνουν και συχνά και έντεχνα, μόνο που η χειραγώγηση της δημοκρατίας μέσω των εκλογών μπορεί να γίνει και δίκοπο μαχαίρι. Επικίνδυνο δίκοπο μαχαίρι και πολύ φοβάμαι ότι αυτή τη στιγμή η Ελλάδα ζει την επικίνδυνη κοψιά του.

Παρασκευή, 28 Ιούλιος 2017 07:52

Οι Σιού και οι Απάτσι

γράφει ο Θάνος Καλαμίδας.

Η λέξη tribalism αντιπροσωπεύει ανθρωπολογικό όρο που δεν έχει σχέση με τον ρατσισμό, παρ' όλο ότι η μετάφραση της λέξης tribe (από το λατινικό tribus) στα ελληνικά μεταφράζεται σαν φυλή. Πιο συγκεκριμένα με την λέξη “φυλή” εννοείται μια θεωρητική μορφή κοινωνικής οργάνωσης, βασισμένη σε μικρότερες ομάδες που διακρίνονται για την προσωρινή ή μόνιμη πολιτική τους ενσωμάτωση και καθορίζεται από παραδόσεις κοινής καταγωγής ή κοινό ιδρυτικό μύθο, κοινή γλώσσα, πολιτισμό και κοινή κυρίαρχη ιδεολογία. Για παράδειγμα – και είμαι σίγουρος ότι όλοι το έχετε ακούσει – υπάρχει η φυλή των ΑΕΚτζήδων ή φυλή των Πελλοπονήσιων ή η φυλή των ροκάδων. Τα παραδείγματα είναι τυχαία αλλά φαντάζομαι ότι καταλαβαίνετε για τι μιλάω. Ίσως αναφέροντας την φυλή των Απάτσι ή των Σιού μέσα στη γενικότερη μάζα των Αμερικάνων Ινδιάνων, βοηθάει καλύτερα για να καταλάβετε την έννοια.

Παρασκευή, 21 Ιούλιος 2017 05:44

Για ένα τόσο δα κάστανο

γράφει ο Θάνος Καλαμίδας.

Ενώ η Σκανδιναβία αυτή τη στιγμή απολαμβάνει το καλοκαίρι στην Ελλάδα προσκυνάνε ένα κάστανο. O tempora o mores που λέγανε και οι Ρωμαίοι, το ότι «τι καιροί, τι ήθη». Αλλά τελικά φταίνε οι καιροί ή μήπως η απελπισία και η αμάθεια ενός λαού που κάποτε έχτιζε πολιτισμούς έχει πιάσει πάτο; Ή, πολύ χειρότερα, μήπως αυτό ακριβώς είμαστε; Ένας λαός φοβισμένος, αμόρφωτος, χωρίς αίσθηση δικαίου και ηθικής που προσπαθεί απλά να επιβιώσει ταμπουρωμένος στις παρωπίδες του, τις ιδεοληψίες του και τις προλήψεις του; Ένας λαός που περίμενε βαρβάρους και μιας και δεν ήρθαν ποτέ έγινε ο ίδιος βάρβαρος;

Παρασκευή, 14 Ιούλιος 2017 07:39

Έλληνες ανθέλληνες

γράφει ο Θάνος Καλαμίδας.

Πριν από πολλά χρόνια, γνώρισα έναν Ελβετό που μπορούσε να απαγγείλει σε άψογα αρχαία Ελληνικά εκατοντάδες γραμμές από την Οδύσσεια. Έχω γνωρίσει έναν Αυστριακό που έπαιζε στη κιθάρα του και τραγουδούσε στα ελληνικά Θεοδωράκη και μια Σουηδή που έχει διαβάσει στα Ελληνικά Καζαντζάκη. Ανάμεσα σε αυτούς έχω γνωρίσει εκατοντάδες, συν κάποιο πολύ αγαπημένο πρόσωπο από τη Βρετανία, που η επίσκεψη τους στην Ελλάδα και ειδικά στην Ακρόπολη ήταν όνειρο ζωής. Άνθρωποι μοντέρνοι, σύγχρονοι, από διαφορετικές οικονομικές τάξεις και διαφορετικού μορφωτικού επιπέδου, που αγαπούν τις πατρίδες τους αλλά όταν μιλάνε για την Ελλάδα νιώθεις να δακρίζεις και ταυτόχρονα να ντρέπεσαι.

Παρασκευή, 07 Ιούλιος 2017 08:01

Η Κυπριακή επιβίωση, ελληνιστί survivor

γράφει ο Θάνος Καλαμίδας.

Γράφω πολύ σπάνια για την Κύπρο και τις εξελίξεις στην μεγαλόνησο και αυτό δεν είναι κάτι καινούργιο, το αποφεύγω σχεδόν από πάντα. Ο λόγος δεν είναι δικαιολογία αλλά πολύ πραγματικός και διττός - και παρενθετικά δεν μιλάω μόνο για τα ελληνικά μου άρθρα. Ενώ ακόμα και σε θέματα όπως αυτό της ονομασίας των Σκοπίων μπορώ να αποστασιοποιηθώ, στο θέμα της Κύπρου αδυνατώ και φαίνεται αμέσως. Αυτός είναι ο πρώτος λόγος, ο πολύ προσωπικός. Ο δεύτερος που θα ίσχυε ακόμα κι αν μπορούσα να αποστασιοποιήσω τα προσωπικά μου συναισθήματα, είναι ότι για να γράψει κάποιος για την Κύπρο - εγώ τουλάχιστον θεωρώ - ότι θα πρέπει να είναι ειδικός. Να έχει περάσει ατελείωτες ώρες μελέτης μιας τεράστιας βιβλιογραφίας που υπάρχει σε διαφορετικές γλώσσες και πραγματική μελέτη σειράς επισήμων εγγράφων και πολύπλοκων συμφωνιών. Για να συμπληρώσω κάτι ακόμα που πιστεύω, τα όσα συμβαίνουν στην Κύπρο τα τελευταία εβδομήντα χρόνια είναι το απόλυτο παράδειγμα του τι σημαίνει γεωπολιτική.

JPAGE_CURRENT_OF_TOTAL